[PAULUS libro sexto ad legem Iuliam et Papiam. ] §50.16.142.prTriplici modo coniunctio intellegitur: aut enim re per se coniunctio contingit, aut re et uerbis, aut uerbis tantum.
[파울루스, 《유리우스와 파피우스법 주해》 제6권] 결합은 세 가지 방식으로 이해된다. 즉, 결합이 사물 자체를 통해 발생하거나, 사물과 문언 모두를 통해 발생하거나, 오직 문언만을 통해 발생한다.
nec dubium est, quin coniuncti sint, quos et nominum et rei complexus iungit, ueluti 'Titius et Maeuius ex parte dimidia heredes sunto', uel ita 'Titius Maeuiusque heredes sunto', uel 'Titius cum Maeuio ex parte dimidia heredes sunto'.
그리고 이름과 사물 모두의 결합이 이어주는 이들이 결합되어 있다는 점에는 의심의 여지가 없으니, 예컨대 "티티우스와 마에비우스는 2분의 1 지분의 상속인이 되라", 또는 "티티우스와 마에비우스는 상속인이 되라", 또는 "티티우스는 마에비우스와 함께 2분의 1 지분의 상속인이 되라"와 같다.
uideamus autem, ne etiam si hos articulos detrahas 'et' 'que' 'cum', interdum tamen coniunctos accipi oporteat, ueluti 'Lucius Titius, Publius Maeuius ex parte dimidia heredes sunto', uel ita 'Publius Maeuius, Lucius Titius heredes sunto.
그러나 우리가 이러한 연결어들, 즉 'et', 'que', 'cum'을 생략하더라도, 때로는 그들이 결합된 것으로 받아들여져야 하지 않는지 살펴보자. 예컨대 "루키우스 티티우스, 푸블리우스 마에비우스는 2분의 1 지분의 상속인이 되라", 또는 "푸블리우스 마에비우스, 루키우스 티티우스는 상속인이 되라.
Sempronius ex parte dimidia heres esto', ut Titius et Maeuius ueniant in partem dimidiam et re et uerbis coniuncti uideantur.
셈프로니우스는 2분의 1 지분의 상속인이 되라"와 같이 하여, 티티우스와 마에비우스가 2분의 1 지분에 들어가게 되고 사물과 문언 모두에서 결합된 것으로 보이게 하는 경우이다.
'Lucius Titius ex parte dimidia heres esto.
또한 "루키우스 티티우스는 2분의 1 지분의 상속인이 되라.
Seius ex parte, qua Lucium Titium heredem institui, heres esto.
세이우스는 내가 루키우스 티티우스를 상속인으로 지정한 그 지분에서 상속인이 되라.
Sempronius ex parte dimidia heres esto'. Iulianus dubitari posse, tres semisses facti sint an Titius in eundem semissem cum Gaio Seio institutus sit.
셈프로니우스는 2분의 1 지분의 상속인이 되라"라는 문구에 대해서도, 율리아누스는 세 개의 2분의 1 지분이 생겨난 것인지, 아니면 티티우스가 가이우스 세이우스와 동일한 2분의 1 지분에 지정된 것인지 의문이 있을 수 있다고 한다.
sed eo, quod Sempronius quoque ex parte dimidia scriptus est, uerisimilius esse in eundem semissem duos coactos et coniunctim heredes scriptos esse.
그러나 셈프로니우스 역시 2분의 1 지분으로 기재되어 있다는 사실로부터, 두 사람이 동일한 2분의 1 지분 안에 묶여 공동 상속인으로 기재되었다고 보는 것이 더 타당하다.