[IDEM libro decimo de officio proconsulis. ] §48.19.9.prMoris est aduocationibus quoque praesides interdicere.
[같은 저자(울피아누스), 『총독의 직무에 관하여』 제10권] 총독들이 변호 활동 또한 금지하는 것 역시 관례이다.
et nonnumquam in perpetuum interdicunt, nonnumquam ad tempus uel annis metiuntur uel etiam tempore quo prouinciam regunt.
그리하여 어떤 때에는 종신토록 금지하고, 어떤 때에는 한시적으로 금지하니, 연수로 제한하거나 혹은 그들이 속주를 다스리는 기간으로 제한하기도 한다.
§48.19.9.1Nec non ita quoque interdici potest alicui, ne certis personis adsit.
또한 이와 같이 누군가에게 특정인들을 보좌하지 못하도록 금지할 수도 있다.
§48.19.9.2Potest et ita interdici cui, ne apud tribunal praesidis postulet, et tamen apud legatum uel procuratorem non prohibetur agere.
또한 어떤 이에게 총독의 재판석 앞에서 청원하지 못하도록 금지하되, 그러면서도 부관이나 황제대리관 앞에서는 소송하는 것이 금지되지 않도록 하는 방식으로 금지할 수도 있다.
§48.19.9.3Si tamen apud legatum prohibitus fuerit postulare, credo per consequentias ne quidem apud praesidem relictam illi postulandi facultatem.
그러나 만일 부관 앞에서 청원하는 것이 금지되었다면, 당연한 결과로서 총독 앞에서도 청원할 수 있는 능력이 그에게 전혀 남겨지지 않은 것으로 나는 믿는다.
§48.19.9.4Nonnumquam non aduocationibus cui interdicitur, sed foro.
어떤 때에는 변호 활동이 아니라 법정 출입이 금지되기도 한다.
plus est autem foro quam aduocationibus interdicere, si quidem huic omnino forensibus negotiis accommodare se non permittatur.
그런데 변호 활동을 금지하는 것보다 법정 출입을 금지하는 것이 더 무거우니, 왜냐하면 이 사람에게는 법정 업무에 종사하는 것이 일절 허용되지 않기 때문이다.
solet autem ita uel iuris studiosis interdici uel aduocatis uel tabellionibus siue pragmaticis.
그리고 이와 같이 금지되는 것은 대개 법학도나 변호사, 혹은 공증인이나 실무 법률고문들이다.
§48.19.9.5Solet et ita interdici, ne instrumenta omnino forment neue libellos concipiant uel testationes consignent.
또한 문서들을 일절 작성하지 못하게 하거나, 소장들을 기초하지 못하게 하거나, 증명서들을 봉인하지 못하도록 금지하는 것 역시 관례이다.
§48.19.9.6Solet et sic, ne eo loci sedeant, quo in publico instrumenta deponuntur, archio forte uel grammatophylacio.
또한 공문서들이 보관되는 곳, 이를테면 문서 보관소나 기록실에 앉아 있지 못하도록 이와 같이 금지하는 것 역시 관례이다.
§48.19.9.7Solet et sic, ut testamenta ne ordinent uel scribant uel signent.
또한 유언장들을 작성하거나 쓰거나 서명하지 못하도록 이와 같이 금지하는 것 역시 관례이다.
§48.19.9.8Erit et illa poena, ne quis negotiis publicis interueniat: hic enim priuatis quidem interesse poterit, publicis prohibebitur, ut solent quibus sententia praecipitur δημοσίων ἀπέχεσθαι.
누구도 공적인 업무에 개입해서는 안 된다는 것 역시 그러한 형벌이 될 것이다. 왜냐하면 이 사람은 사적인 업무에는 참여할 수 있을 것이나, 공적인 업무에서는 배제될 것이기 때문이니, 이는 공적인 사안들을 멀리하라라는 판결을 받는 자들의 관례와 같다.
§48.19.9.9Sunt autem et aliae poenae: si negotiatione quis abstinere iubeatur uel ad conductionem eorum quae publice locantur accedere, ut ad uectigalia publica.
그런데 다른 형벌들도 있으니, 만일 누군가가 상업을 삼가도록 명령을 받거나, 공적으로 임대되는 것들, 예컨대 공공 세금의 임차에 참여하는 것을 금지받는 경우이다.
§48.19.9.10Interdici autem negotiatione plerumque uel negotiationibus solet: sed damnare, ut quis negotietur, an possit uideamus.
그런데 대개 상업 또는 특정 업종들을 금지하는 것이 관례이지만, 누군가에게 상업에 종사하도록 강제하는 판결을 내릴 수 있는지 살펴보자.
et sunt quidem hae poenae, si quis generaliter tractare uelit, inciuiles inuitum hominem iubere facere quod facere non potest: sed si quis specialiter tractauerit, potest esse iusta causa compellendi cuius ad negotiationem: quod si fuerit, sequenda erit sententia.
그리고 이를 일반적인 관점에서 다루고자 한다면, 하기 싫어하는 사람에게 그가 할 수 없는 일을 하도록 명령하는 이러한 형벌들은 시민법에 반하는 부당한 것이다. 하지만 개별 구체적인 관점에서 다룬다면, 누군가를 상업에 종사하도록 강제할 정당한 사유가 존재할 수 있으며, 만일 그러하다면 판결을 따라야 할 것이다.
§48.19.9.11Istae fere sunt poenae quae iniungi solent.
이것들이 대개 부과되는 주요 형벌들이다.
sed enim sciendum est discrimina esse poenarum neque omnes eadem poena adfici posse.
그러나 형벌에는 구분이 존재하며, 모든 사람이 같은 형벌에 처해질 수 없음을 알아야 한다.
nam in primis decuriones in metallum damnari non possunt nec in opus metalli, nec furcae subici uel uiui exuri.
왜냐하면 특히 데쿠리오들은 광산형이나 광산노동형에 처해질 수 없고, 목가에 처해지거나 산 채로 불태워질 수도 없기 때문이다.
et si forte huiusmodi sententia fuerint affecti, liberandi erunt: sed hoc non potest efficere qui sententiam dixit, uerum referre ad principem debet, ut ex auctoritate eius poena aut permutetur aut liberaretur.
그리고 만일 그들이 혹시 이러한 종류의 판결을 받았다면 석방되어야 한다. 그러나 판결을 내린 자가 이를 집행할 수는 없으며, 황제의 권위에 의해 형벌이 변경되거나 석방될 수 있도록 황제에게 보고해야 한다.
§48.19.9.12Parentes quoque et liberi decurionum in eadem causa sunt.
데쿠리오들의 부모와 자녀들 또한 같은 상황에 처해 있다.
§48.19.9.13Liberos non tantum filios accipere debemus, uerum omnes liberos.
자녀라는 말로 우리는 단지 아들들만이 아니라, 모든 비속 자손들을 이해해야 한다.
§48.19.9.14Sed utrum hi soli, qui post decurionatum suscepti sunt, his poenis non adficiantur, an uero omnes omnino liberi, etiam in plebeia familia suscepti, uidendum est: et magis puto omnibus prodesse debere.
그러나 단지 데쿠리오직을 수임한 후에 태어난 이들만이 이러한 형벌에 처해지지 않는 것인지, 아니면 실제로 모든 자녀가, 비록 평민의 가정에서 태어났다 하더라도 일절 처해지지 않는 것인지 살펴보아야 한다. 그리고 나는 모든 이에게 혜택이 돌아가야 한다고 생각한다.
§48.19.9.15Plane si parens decurio esse desierit, si quidem iam decurione fuerit editus, proderit ei, ne adficiatur: enimuero si posteaquam plebeius factus est tunc suscipiat filium, quasi plebeio editus ita erit plectendus.
분명히 부모가 데쿠리오이기를 그쳤을 때, 만일 그 자녀가 이미 그가 데쿠리오였을 때 태어났다면, 처벌을 면하는 데 도움이 될 것이다. 그러나 만일 그가 평민이 된 후에 아들을 얻었다면, 평민에게서 태어난 자로서 마찬가지로 처벌받아야 한다.
§48.19.9.16Statuliberum quasi liberum iam puniendum diuus Pius Saluio Marciano rescripsit.
신성한 피우스는 살비우스 마르키아누스에게 보낸 칙답에서, 조건부 자유 노예는 이미 자유인인 것처럼 처벌받아야 한다고 답하였다.