[PAULUS libro singulari de iudiciis publicis. ] §48.13.11.prSacrilegi capite puniuntur.
[바울루스, 공판에 대하여 단권.] 성물절도범은 사형에 처해진다.
§48.13.11.1Sunt autem sacrilegi, qui publica sacra compilauerunt.
그러나 성물절도범이란 공적 성물을 약탈한 자들이다.
at qui priuata sacra uel aediculas incustoditas temptauerunt, amplius quam fures, minus quam sacrilegi merentur.
반면 사적 성물이나 지키는 이 없는 소사당을 노린 자들은, 단순한 절도범보다는 무겁고 성물절도범보다는 가벼운 처벌을 받아 마땅하다.
quare quod sacrum quodue admissum in sacrilegii crimen cadat, diligenter considerandum est.
그러므로 어떤 성물이나 어떤 가해 행위가 성물절도죄에 해당하는지는 신중히 검토되어야 한다.
§48.13.11.2Labeo libro trigensimo octauo posteriorum peculatum definit pecuniae publicae aut sacrae furtum non ab eo factum, cuius periculo fuit, et ideo aedituum in his, quae ei tradita sunt, peculatum non admittere.
라베오는 『유고집』 제38권에서 공금횡령을 공적 또는 성스러운 금전의 절도이되, 그것이 자기의 위험부담에 속하지 않았던 자에 의해 행해진 것으로 정의하며, 따라서 신전지기는 자신에게 인도된 물건에 대해서는 공금횡령을 범하지 않는다고 본다.
§48.13.11.3Eodem capite inferius scribit non solum pecuniam publicam, sed etiam priuatam crimen peculatus facere, si quis quod fisco debetur simulans se fisci creditorem accepit, quamuis priuatam pecuniam abstulerit.
그는 같은 장 더 아래에서, 만약 누군가가 국고에 지급되어야 할 돈을 자신이 국고의 채권자인 것처럼 가장하여 수령했다면, 비록 그가 가져간 것이 사적인 금전이었다 할지라도 공적 금전뿐만 아니라 사적 금전 또한 공금횡령죄를 구성한다고 쓰고 있다.
§48.13.11.4Is autem, qui pecuniam traiciendam suscepit uel quilibet alius, ad cuius periculum pecunia pertinet, peculatum non committit.
그러나 운송할 금전을 인수한 자나, 그 밖에 금전이 자신의 위험부담에 속하는 자는 누구든지 공금횡령을 범하지 않는다.
§48.13.11.5Senatus iussit lege peculatus teneri eos, qui iniussu eius, qui ei rei praeerit, tabularum publicarum inspiciendarum describendarumque potestatem fecerint.
원로원은 해당 업무를 관장하는 자의 명령 없이 공적 기록을 열람하고 복사할 기회를 제공한 자들을 공금횡령법에 따라 처벌하도록 명했다.
§48.13.11.6Eum, qui pecuniam publicam in usus aliquos retinuerit nec erogauerit, hac lege teneri Labeo libro trigensimo octauo posteriorum scripsit.
라베오는 『유고집』 제38권에서, 공금을 어떤 용도로 유보하고 지출하지 않은 자는 이 법에 따라 처벌받는다고 썼다.
cum eo autem, qui, cum prouincia abiret, pecuniam, quae penes se esset, ad aerarium professus retinuerit, non esse residuae pecuniae actionem, quia eam priuatus fisco debeat, et ideo inter debitores eum ferri: eamque ab eo is, qui hoc imperio utitur, exigeret, id est pignus capiendo, corpus retinendo, multam dicendo.
그러나 속주를 떠날 때 자신의 수중에 있는 금전을 국고에 신고하고 유보한 자에 대해서는 잔금 반환 소송이 제기되지 않는데, 왜냐하면 그가 사인으로서 국고에 채무를 지고 있으며, 따라서 채무자들 사이에 등재되기 때문이다. 그리고 이 명령권을 행사하는 자가 그로부터 그것을 징수한다. 즉, 질물을 압류하고, 신체를 구금하며, 과료를 부과함으로써.
sed eam quoque lex Iulia residuorum post annum residuam esse iussit.
그러나 율리우스 잔금법은 이 금전 역시 1년 후에는 ‘잔금’이 되도록 명했다.