[IDEM libro quinto decimo responsorum. ] §46.3.101.prPaulus respondit non ideo eos, qui uirilem portionem ex causa fideicommissi inferre debuerant, liberatos uideri, quoniam quidam ex collegis per errorem plus debito intulerunt.
[같은 저자, 해답집 제15권.] 파울루스는 동료들 중 일부가 착오로 의무보다 많이 납부했다고 해서, 그 때문에 유탁에 기초하여 머릿수 비율의 몫을 납부해야 했던 자들이 면책된 것으로 간주되는 것은 아니라고 답변하였다.
§46.3.101.1Paulus respondit aliam causam esse debitoris soluentis, aliam creditoris pignus distrahentis: nam cum debitor soluit pecuniam, in potestate eius esse commemorare, in quam causam solueret: cum autem creditor pignus distraheret, licere ei pretium in acceptum referre etiam in eam quantitatem, quae natura tantum debebatur, et ideo deducto eo debitum peti posse.
파울루스는 지급하는 채무자의 사정과 질물을 처분하는 채권자의 사정은 다르다고 답변하였다. 즉, 채무자가 돈을 지급할 때에는 어떤 명목으로 지급하는지를 지정하는 것이 그의 권한 내에 있지만, 반면에 채권자가 질물을 처분할 때에는 그 대금을 단지 자연채무로만 부담하고 있던 액수에 대해서도 수령한 것으로 회계 처리하는 것이 그에게 허용되며, 따라서 그것이 공제된 후에 채무가 청구될 수 있기 때문이다.