[GAIUS libro tertio de uerborum obligationibus. ] §46.2.34.prDubitari non debet, quin filius seruusue, cui administratio peculii permissa est, nouandi quoque peculiaria debita ius habeat, utique si ipsi stipulentur, maxime si etiam meliorem suam condicionem eo modo faciunt.
[가이우스, 『구두채무에 관하여』 제3권] 특유재산(페쿨리움)의 관리가 허락된 가자(아들)나 노예가 특유재산에 속하는 채무를 경개(갱신)할 권리도 가진다는 것은, 특히 그들 자신이 약정하는 경우에, 그리고 무엇보다 그 방법으로 자신들의 상황을 더 좋게 만드는 경우에는 의심의 여지가 없다.
nam si alium iubeant stipulari, interest, utrum donandi animo alium iubeant stipulari an ut ipsi filio seruoue negotium gerat: quo nomine etiam mandati actio peculio adquiritur.
왜냐하면 만약 그들이 타인에게 약정하도록 명령한다면, 증여할 의사로 타인에게 약정하도록 명령하는 것인지, 아니면 그 타인이 그 가자나 노예 자신을 위하여 사무를 처리하도록 하기 위함인지에 따라 차이가 있기 때문이다. 이 후자의 명목으로는 위임 소송 역시 특유재산에 취득된다.
§46.2.34.1Adgnatum furiosi aut prodigi curatorem nouandi ius habere minime dubitandum est, si hoc furioso uel prodigo expediat.
광인이나 낭비자의 친족 후견인(재산관리인)이, 이것이 광인이나 낭비자에게 유익하다면 경개할 권리를 가진다는 것은 결코 의심할 여지가 없다.
§46.2.34.2In summa admonendi sumus nihil uetare una stipulatione plures obligationes nouari, ueluti si ita stipulemur: 'quod Titium et Seium mihi dare oportet, id dari spondes?' licet enim ex diuersis causis singuli fuerant obligati, utrique tamen nouationis iure liberantur, cum utriusque obligatio in huius personam, a quo nunc stipulemur, confluat.
요컨대 하나의 약정으로 여러 채무를 경개하는 것을 막는 것은 아무것도 없음을 우리는 유념해야 한다. 예를 들어 우리가 다음과 같이 약정하는 경우이다. "티티우스와 세이우스가 나에게 주어야 하는 것을, 줄 것을 약속하는가?" 왜냐하면 비록 그들 각자가 서로 다른 원인으로 채무를 지고 있었다 하더라도, 양자의 채무가 우리가 지금 약정하고 있는 이 사람의 인격으로 합류하는 이상, 양자 모두 경개의 법에 의해 해방되기 때문이다.