[IDEM libro septuagensimo septimo ad edictum. ] §46.1.33.prSi eum hominem, quem a Titio petieram, pro quo satis de lite acceperam, Titius liberum heredemque reliquerit: si quidem re uera ipsius fuit, dicendum est iudicium in eum transferri et, si non patiatur id fieri, committi stipulationem: si autem meus petitoris fuit neque iussu meo hereditatem adierit, fideiussores tenebuntur ob rem non defensam: si autem adierit me iubente, stipulatio euanescit.
[동인, 고시 주해 제77권] 내가 티티우스에게 청구하였고, 그 소송에 관하여 내가 담보를 제공받았던 그 노예를 티티우스가 자유인 및 상속인으로 남겨두었다면, 만일 실제로 그가 티티우스 자신의 소유였다면 소송은 그에게 이행되어야 하고, 만일 그가 그렇게 되는 것을 용인하지 않는다면 담보 약정이 발효된다고 말해야 한다. 그러나 만일 그가 원고인 나의 소유였고 나의 명령 없이 상속을 승인하지 않았다면, 보증인들은 소송이 방어되지 않았음을 이유로 책임을 질 것이다. 반면에 만일 그가 나의 명령에 따라 승인하였다면 담보 약정은 소멸한다.
plane si meus fuerit et idcirco differam aditionem, ut, cum uicero, tunc eum iubeam adire et interim ob rem non defensam agere uelim, non committitur stipulatio, quia uir bonus non arbitraretur.
명백히 만일 그가 나의 소유였고, 내가 승소하였을 때 그에게 승인하도록 명령하기 위하여, 그리고 그 사이에 소송이 방어되지 않았음을 이유로 소를 제기하고자 상속 승인을 미룬다면, 담보 약정은 발효되지 않는다. 왜냐하면 양식 있는 사람이라면 그렇게 판단하지 않았을 것이기 때문이다.