[ULPIANUS libro quarto fideicommissorum. ] §36.1.6.prRecusare autem non tantum praesentes, sed etiam absentes uel per epistulam possunt: nam etiam aduersus absentes postulatur decretum, siue certior sit eorum uoluntas recusantium adire et restituere hereditatem siue incerta: adeo praesentia eorum non est necessaria.
[울피아누스 저, 《신탁유증론》 제4권] 그러나 거절하는 것은 현존하는 자들뿐만 아니라 부재하는 자들도, 혹은 편지를 통해서도 할 수 있다. 왜냐하면 부재하는 자들에 대해서도, 상속재산을 승인하여 반환하기를 거부하는 그들의 의사가 확실하든 불확실하든 간에 명령이 청구되기 때문이다. 그만큼 그들의 현존은 필요하지 않다.
§36.1.6.1Meminisse autem oportebit de herede instituto senatum loqui: ideoque tractatum est apud Iulianum, ad intestatos locum habeat.
그러나 원로원이 지정상속인에 대해 말하고 있음을 기억해야 할 것이다. 따라서 율리아누스의 저작에서, 이것이 무유언상속인에게도 적용되는지가 논의되었다.
sed est uerius eoque iure utimur, ut hoc senatus consultum ad intestatos quoque pertineat, siue legitimi siue honorarii sint successores.
그러나 이 원로원 결의가 법정 상속인이든 명예법상 상속인이든 무유언상속인에게도 적용된다는 것이 더 타당하며, 우리는 이 법을 따르고 있다.
§36.1.6.2Sed et ad filium qui in potestate est hoc senatus consultum locum habet et in ceteris necessariis, ut a praetore compellantur miscere se hereditati, sic deinde restituere: quod si fecerint, transtulisse uidebuntur actiones.
나아가 이 원로원 결의는 지배권 하에 있는 아들과 그 밖의 필요상속인에 대해서도 적용되는데, 이들이 법무관에 의해 상속재산에 관여하고 그 후 반환하도록 강제되는 방식이다. 만일 그들이 이렇게 행한다면, 소권을 이전한 것으로 간주될 것이다.
§36.1.6.3Si fisco uacantia bona deferantur nec uelit bona adgnoscere et fideicommissario restituere, aequissimum erit, quasi uindicauerit, sic fiscum restitutionem facere.
만약 국고에 소유자 없는 재산이 귀속되고, 국고가 그 재산을 승인하여 신탁수증자에게 반환하기를 원치 않는다면, 국고가 그것을 청구한 것처럼 그렇게 국고가 반환을 하도록 하는 것이 가장 공평할 것이다.
§36.1.6.4Item si municipes hereditatem suspectam dicant heredes instituti, dicendum erit cogi cos adgnoscere hereditatem et restituere: idemque erit et in collegio dicendum.
마찬가지로 만약 자치시 시민들이 지정상속인이 되었을 때 상속재산이 채무초과라고 주장한다면, 그들이 상속재산을 승인하고 반환하도록 강제되어야 한다고 말해야 할 것이다. 그리고 단체에 대해서도 같은 말을 해야 할 것이다.
§36.1.6.5Titius heres institutus Sempronio substituto rogatus est ipsi Sempronio hereditatem restituere: institutus suspectam dicebat hereditatem: quaeritur, an cogendus est adire et restituere hereditatem.
티티우스가 상속인으로 지정되고 셈프로니우스가 대체상속인으로 지정되었는데, 티티우스는 바로 그 셈프로니우스에게 상속재산을 반환하도록 요청받았다. 지정상속인은 상속재산이 채무초과라고 주장했다. 그가 상속을 승인하고 반환하도록 강제되어야 하는지가 문제된다.
et deliberari potest: sed nerius est cogendum eum, quia interesse Sempronii potest ex institutione quam ex substitutione hereditatem habere, uel legatis uel libertatibus onerata substitutione: nam et si legitimus heres fuerit is, cui fideicommissaria hereditas relicta est, idem dicitur.
그리고 심사숙고할 여지가 있으나, 그를 강제해야 한다는 것이 더 타당하다. 왜냐하면 만약 대체상속이 유증이나 노비해방으로 부담을 지고 있다면, 셈프로니우스에게는 대체상속을 통해서보다 지정상속을 통해 상속재산을 보유하는 것이 이익이 될 수 있기 때문이다. 왜냐하면 신탁유증 상속재산을 남겨받은 자가 법정상속인이라 할지라도 같은 결론이 내려지기 때문이다.
§36.1.6.6Si quis alio loco restituere hereditatem iussus sit et suspectam cam dicat, Iulianus scribit cogendum eum esse similemque ei, qui in diem rogatus est restituere.
만약 누군가가 다른 장소에서 상속재산을 반환하도록 명령을 받았는데 그것이 채무초과라고 주장한다면, 율리아누스는 그가 강제되어야 하며, 기한을 두고 반환하도록 요청받은 자와 유사하다고 기술한다.