[IDEM libro secundo regularum. ]
[같은 저자, 『규칙집』 제2권] 어떤 일들은 유언보칙의 확인으로 소급하여 적용되지 않는다.
§29.7.7.prQuaedam non referuntur ad confirmationem codicillorum, ueluti si ante captiuitatem quis codicillos confirmauerit et in captiuitate codicillos scribat: nam non ualent.
예를 들어, 어떤 사람이 포로가 되기 전에 유언보칙을 확인해 두고, 포로 상태에서 유언보칙을 작성하는 경우이다. 왜냐하면 그것들은 효력을 가지지 않기 때문이다.
idem est, si aliquo modo ius testamenti faciendi desierit habere.
어떤 방식으로든 그가 유언서를 작성할 권리를 잃어버린 경우에도 마찬가지이다.
§29.7.7.1Praeterea in illis, quae non iuris, sed facti sunt, non est perinde habendum quod codicillis scribitur, atque si ubi confirmatio scriptum fuisset: ueluti si ita in codicillis scriptum erit: 'uestem quae mea est', codicillorum tempus spectandum, non quo confirmantur: item 'si Titius uiuus est' uel 'si tot annis est', codicillis legauit Seio, tempus codicillorum, non quo tempore fit testamentum, spectandum.
나아가, 법적인 문제가 아니라 사실상의 문제인 사항들에 있어서는, 유언보칙에 쓰인 내용이 확인[의 유언서]이 쓰인 시점과 마찬가지로 취급되어서는 안 된다. 예를 들어, 유언보칙에 '나의 소유인 의복'이라고 쓰여 있다면, 그것들이 확인되는 시점이 아니라 유언보칙의 시점이 고려되어야 한다. 마찬가지로, '티티우스가 살아 있다면' 또는 '[그가] 몇 살이라면' 하고 유언보칙으로 세이우스에게 유증을 한 경우, 유언서가 작성되는 시점이 아니라 유언보칙의 시점이 고려되어야 한다.