[MARCIANUS libro septimo institutionum. ] §29.7.6.prDiui Seuerus et Antoninus rescripserunt nihil egisse matrem, quae, cum pure liberos suos heredes instituerit, condicionem emancipationis codicillis adiecit, quia neque condicionem heredi instituto codicillis adicere neque substituere directo potest.
[마르키아누스, 『법학요강』 제7권] 신군 세베루스와 안토니누스는, 자신의 자녀들을 무조건적인 상속인으로 지정한 어머니가 유언보칙을 통해 해방의 조건을 부가한 것에 대해, 그 어머니의 행위는 아무런 효력도 내지 못했다고 칙답하였다. 왜냐하면 유언보칙을 통해서는 지정된 상속인에게 조건을 부가할 수도 없고, 직접 예비상속인을 지정할 수도 없기 때문이다.
§29.7.6.1Codicillos et plures quis facere potest et ipsius manu neque scribi neque signari necesse est.
누구든지 여러 개의 유언보칙을 작성할 수 있으며, 그것이 본인의 손으로 쓰이거나 서명되어야 할 필요는 없다.
§29.7.6.2Licet in confirmatione codicillorum pater familias adiecerit, ut non alias ualere uelit quam sua manu signatos et subscriptos, tamen ualent facti ab eo codicilli, licet neque ab eo signati neque manu eius scripti fuerint: nam ea quae postea geruntur prioribus derogant.
유언보칙의 확인에 있어서 가부(家父)가 본인의 손으로 서명하고 서기한 것이 아니면 효력을 가지지 않기를 원한다고 부가하였을지라도, 그에 의해 작성된 유언보칙은 그에 의해 서명되지도 않고 그의 손으로 쓰이지도 않았을지라도 효력을 가진다. 왜냐하면 나중에 행해진 일은 이전의 일을 개정하기 때문이다.
§29.7.6.3Codicillos is demum facere potest, qui et testamentum facere potest.
오직 유언서를 작성할 수 있는 자만이 유언보칙 또한 작성할 수 있다.
§29.7.6.4Si post testamentum factum mortuo codicillis quis legauerit licet testamento confirmatis, pro non scripto legatum fit.
유언서가 작성된 후에, 이미 사망한 자에게 유언보칙으로 유증을 행한 경우, 비록 그 유언보칙이 유언서에 의해 확인되었다 할지라도, 그 유증은 쓰이지 않은 것으로 된다.