[IDEM libro septuagensimo quarto ad edictum. ] §17.1.46.prSi quis pro eo spoponderit, qui ita promisit: 'si Stichum non dederis, centum milia dabis'? et Stichum redemerit uilius et soluerit, ne centum milium stipulatio committatur, constat posse eum mandati agere.
[같은 사람, 고시 주석 제74권]\n\n어떤 사람이 "만약 스티쿠스를 인도하지 않는다면, 10만(세스테르티우스)을 지급하겠는가?"라고 약속한 자를 위해 보증을 서고, 10만의 약정이 이행되지 않도록 스티쿠스를 더 저렴하게 매수하여 인도하였다면, 그가 위임 소송을 제기할 수 있음은 명백하다.
igitur commodissime illa forma in mandatis seruanda est, ut, quotiens certum mandatum sit, recedi a forma non debeat: at quotiens incertum uel plurium causarum, tunc, licet aliis praestationibus exsoluta sit causa mandati quam quae ipso mandato inerant, si tamen hoc mandatori expedierit, mandati erit actio.
따라서 위임에 있어서는 위임이 특정되어 있을 때마다 그 기준에서 벗어나서는 안 된다는 원칙이 가장 적절하게 준수되어야 한다. 그러나 위임이 불특정하거나 여러 사항에 관한 것일 때에는 언제나, 비록 위임 자체에 포함되어 있던 것과 다른 급부에 의해 위임의 원인이 소멸되었다 하더라도, 그것이 위임인에게 이익이 된다면 위임 소송이 인정된다.