[PAPINIANUS libro tertio responsorum. ] §16.1.27.prBona fide personam mulieris in contrahendo secutus ob ea, quae inter uirum et uxorem accepta pecunia gesta sunt, exceptione senatus consulti non summouetur.
[파피니아누스, 해답록 제3권] 계약에서 선의로 여성의 인적 신용을 신뢰한 자는, 남편과 아내 사이에 금전이 수취되어 행해진 행위들을 이유로 원로원 결의의 항변에 의해 배척당하지 않는다.
§16.1.27.1Cum serui ad negotiationem praepositi cum alio contrahentes personam mulieris ut idoneae sequuntur, exceptione senatus consulti dominum summouet: nec uidetur deterior causa domini per seruum fieri, sed nihil esse domino quaesitum, non magis, quam si litigiosum praedium seruus aut liberum hominem emerit.
상거래를 위임받은 노예들이 타인과 계약하면서 여성의 신용을 자력 있는 것으로 신뢰한 경우, 여성은 원로원 결의의 항변으로 그 노예들의 주인을 배척한다. 그리고 노예로 인해 주인의 법적 지위가 악화된 것으로 여겨지는 것이 아니라, 오히려 주인에게 아무것도 획득되지 않은 것으로 여겨진다. 이는 노예가 계송 중인 토지나 자유인을 매수한 경우와 다를 바 없다.
§16.1.27.2Uxor debitricem suam uiro delegauit, ut uir creditori eius pecuniam solueret: si fidem suam pro ea quam delegauit apud uirum obligauerit, locum exceptio senatus consulti non habebit, quia mulier suum negotium gessit.
아내가 자신의 채무자를 남편에게 위탁하여 남편이 그녀의 채권자에게 금전을 지급하도록 하였다. 만일 아내가 위탁한 채무자를 위해 남편에게 자신의 신용을 구속하였다 하더라도, 원로원 결의의 항변이 적용될 여지는 없다. 왜냐하면 그 여성은 자신의 사무를 처리했기 때문이다.