[IDEM libro quadragensimo secundo ad Sabinum. ] §13.1.7.prSi pro fure damnum decisum sit, condictionem non impediri uerissimum est: decisione enim furti quidem actio, non autem condictio tollitur.
[같은 저자, 《사비누스 주석》 제42권] 도둑을 위해 손해에 대해 화해가 성립되었다 하더라도 반환청구가 방해받지 않는다는 것은 매우 참되다. 왜냐하면 화해에 의해서 절도의 소는 소멸하지만, 반환청구는 소멸하지 않기 때문이다.
§13.1.7.1Furti actio poenam petit legitimam, condictio rem ipsam.
절도의 소는 법률상의 형벌을 청구하고, 반환청구는 물건 자체를 청구한다.
ea res facit, ut neque furti actio per condictionem neque condictio per furti actionem consumatur.
이 사실로 인하여, 반환청구에 의해 절도의 소가 소멸하지도 않고, 절도의 소에 의해 반환청구가 소멸하지도 않게 된다.
is itaque, cui furtum factum est, habet actionem furti et condictionem et uindicationem, habet et ad exhibendum actionem.
그러므로 절도 피해를 입은 자는 절도의 소, 반환청구 및 소유물반환의 소를 가지며, 제출의 소 또한 가진다.
§13.1.7.2Condictio rei furtiuae, quia rei habet persecutionem, heredem quoque furis obligat, nec tantum si uiuat seruus furtiuus, sed etiam si decesserit: sed et si apud furis heredem diem suum obiit seruus furtiuus uel non apud ipsum, post mortem tamen furis, dicendum est condictionem aduersus heredem durare.
장물의 반환청구는 물건의 추급이라는 성질을 가지기 때문에 도둑의 상속인 역시 의무를 지운다. 그리고 도난당한 노예가 살아있는 경우뿐만 아니라, 사망한 경우에도 그러하다. 하지만 비록 도난당한 노예가 도둑의 상속인 밑에서 일생을 마쳤거나, 혹은 그의 밑은 아니더라도 도둑이 사망한 후에 사망한 경우라 할지라도, 상속인에 대한 반환청구는 존속한다고 말해야 한다.
quae in herede diximus, eadem erunt et in ceteris successoribus.
상속인에 대해 우리가 말한 것은 다른 승계인들에게도 동일하게 적용될 것이다.