[IDEM libro octauo decimo digestorum. ] §12.1.20.prSi tibi pecuniam donassem, ut tu mihi eandem crederes, an credita fieret? dixi in huiusmodi propositionibus non propriis uerbis nos uti, nam talem contractum neque donationem esse neque pecuniam creditam: donationem non esse, quia non ea mente pecunia daretur, ut omnimodo penes accipientem maneret: creditam non esse, quia exsoluendi causa magis daretur, quam alterius obligandi.
[같은 저자, 『학설휘찬』 제18권] 만약 내가 그대에게 돈을 증여하되 그대가 나에게 동일한 돈을 대여하도록 했다면, 그것이 대여금이 되겠는가? 나는 이러한 종류의 명제들에서는 우리가 적절한 말을 사용하지 않고 있다고 말했으니, 왜냐하면 그러한 계약은 증여도 아니고 대여금도 아니기 때문이다. 증여가 아니라는 것은 어떠한 경우에도 돈이 받는 사람의 수중에 남게 하려는 의도로 주어지는 것이 아니기 때문이며, 대여금이 아니라는 것은 다른 사람에게 채무를 지우기 위해서라기보다는 오히려 면제해주기 위해 주어지는 것이기 때문이다.
igitur si is, qui pecuniam hac condicione accepit, ut mihi in creditum daret, acceptam dederit, non fore creditam: magis enim meum accepisse intellegi debeo.
따라서 만약 나에게 대여해준다는 조건으로 돈을 받은 사람이 받은 돈을 (나에게) 주었다 하더라도, 대여금이 되지 않을 것이다. 왜냐하면 나는 오히려 내 자신의 것을 받은 것으로 이해되어야 하기 때문이다.
sed haec intellegenda sunt propter suptilitatem uerborum: benignius tamen est utrumque ualere.
그러나 이러한 것들은 말의 엄밀함 때문에 이해되어야 하는 것이며, 그럼에도 불구하고 양자 모두 유효하다고 보는 것이 더 너그러운(호의적인) 해석이다.