§3.12.1Erant eius modi fere situs oppidorum ut posita in extremis lingulis promunturiisque neque pedibus aditum haberent, cum ex alto se aestus incitavisset, quod [bis] accidit semper horarum XII spatio, neque navibus, quod rursus minuente aestu naves in vadis adflictarentur.
그 마을들의 입지는 대체로 다음과 같은 성질의 것이었다. 즉, 가느다랗게 뻗은 육지의 끝자락이나 곶에 위치해 있었기 때문에, 바다로부터 밀물이 밀려왔을 때는(이것은 항상 12시간의 시간 동안에 [두 번] 일어나는데) 도보로 접근할 수 없었고, 썰물 때에는 다시 배들이 얕은 물가에서 부딪혀 부서지기 때문에 배로도 접근할 수 없었다.
§3.12.2Ita utraque re oppidorum oppugnatio impediebatur.
이와 같이 두 가지 사정 모두에 의해 마을들에 대한 공격은 방해를 받았다.
§3.12.3Ac si quando magnitudine operis forte superati, extruso mari aggere ac molibus atque his oppidi moenibus adaequatis, suis fortunis desperare coeperant, magno numero navium adpulso, cuius rei summam facultatem habebant, omnia sua deportabant seque in proxima oppida recipiebant:
그리고 만일 어쩌다 대규모의 공사에 압도되어, 제방과 둑으로 바닷물이 밀려나고 이것들이 마을의 성벽과 같은 높이에 도달함으로써 그들이 자신들의 운명에 절망하기 시작할 때면, 그들은 다수의 배를 접안시켜(그들은 이 일에 대해 최고의 편의를 가지고 있었는데), 자신들의 모든 물건을 실어 나르고 가장 가까운 마을들로 퇴각했다.
§3.12.4ibi se rursus isdem oportunitatibus loci defendebant.
그곳에서 그들은 다시 그 지형의 동일한 유리한 조건들을 이용하여 자신들을 방어했다.
§3.12.5Haec eo facilius magnam partem aestatis faciebant quod nostrae naves tempestatibus detinebantur summaque erat vasto atque aperto mari, magnis aestibus, raris ac prope nullis portibus difficultas navigandi.
그들이 여름의 대부분 동안 이 일을 그토록 더 쉽게 할 수 있었던 것은, 우리 측의 배들이 폭풍우로 인해 지체되었고, 광대하고 열린 바다와 큰 조수 간만의 차, 그리고 거의 존재하지 않는 드문 항구들 때문에 항해의 어려움이 극에 달했기 때문이다.