§6.4.1δημοκρατίας.
민주정에 대해서도 마찬가지이다.
ὅτι δʼ ἀληθές ἐστι τὸ λεγόμενον ἐκ τούτων συμφανές. §6.4.2οὔτε γὰρ πᾶσαν δήπου μοναρχίαν εὐθέως βασιλείαν ῥητέον, ἀλλὰ μόνην τὴν ἐξ ἑκόντων συγχωρουμένην καὶ τῇ γνώμῃ τὸ πλεῖον ἢ φόβῳ καὶ βίᾳ κυβερνωμένην· §6.4.3οὐδὲ μὴν πᾶσαν ὀλιγαρχίαν ἀριστοκρατίαν νομιστέον, ἀλλὰ ταύτην, ἥτις ἂν κατʼ ἐκλογὴν ὑπὸ τῶν δικαιοτάτων καὶ φρονιμωτάτων ἀνδρῶν βραβεύηται. §6.4.4παραπλησίως οὐδὲ δημοκρατίαν, ἐν ᾗ πᾶν πλῆθος κύριόν ἐστι ποιεῖν ὅ, §6.4.5τι ποτʼ ἂν αὐτὸ βουληθῇ καὶ πρόθηται παρὰ δʼ ᾧ πάτριόν ἐστι καὶ σύνηθες θεοὺς σέβεσθαι, γονεῖς θεραπεύειν, πρεσβυτέρους αἰδεῖσθαι, νόμοις πείθεσθαι, παρὰ τοῖς τοιούτοις συστήμασιν ὅταν τὸ τοῖς πλείοσι δόξαν νικᾷ, τοῦτο καλεῖν δεῖ δημοκρατίαν.
내가 말한 바가 참이라는 것은 다음과 같은 점들에서 분명해진다.\n 왜냐하면 모든 군주정을 곧바로 왕정이라 불러서는 안 되며, 오직 자발적으로 동의되고 공포와 폭력보다는 지성에 의해 지배되는 정체만을 그렇게 불러야 하기 때문이다.\n 또한 모든 과두정을 귀족정이라 여겨서도 안 되며, 오직 선거를 통해 가장 정의롭고 현명한 사람들에 의해 다스려지는 정체만을 귀족정으로 여겨야 한다.\n 마찬가지로, 모든 대중이 자신들이 원하고 계획하는 바를 무엇이든 실행할 권한을 가지는 정체를 민주정[이라 여겨서도 안 되며],\n 신들을 경배하고 부모를 봉양하며 연장자를 공경하고 법률에 복종하는 것이 조상 대대로 내려오는 습속인 사회에서, 다수의 의견이 승리할 때 이를 민주정이라 불러야 한다.
διὸ καὶ γένη μὲν ἓξ εἶναι ῥητέον πολιτειῶν, §6.4.6τρία μὲν ἃ πάντες θρυλοῦσι καὶ νῦν προείρηται, τρία δὲ τὰ τούτοις συμφυῆ, λέγω δὲ μοναρχίαν, ὀλιγαρχίαν, ὀχλοκρατίαν. §6.4.7πρώτη μὲν οὖν ἀκατασκεύως καὶ φυσικῶς συνίσταται μοναρχία, ταύτῃ δʼ ἕπεται καὶ ἐκ ταύτης γεννᾶται μετὰ κατασκευῆς καὶ διορθώσεως βασιλεία. §6.4.8μεταβαλλούσης δὲ ταύτης εἰς τὰ συμφυῆ κακά, λέγω δʼ εἰς τυραννίδʼ, αὖθις ἐκ τῆς τούτων καταλύσεως ἀριστοκρατία φύεται. §6.4.9καὶ μὴν ταύτης εἰς ὀλιγαρχίαν ἐκτραπείσης κατὰ φύσιν, τοῦ δὲ πλήθους ὀργῇ μετελθόντος τὰς τῶν προεστώτων ἀδικίας, γεννᾶται δῆμος. §6.4.10ἐκ δὲ τῆς τούτου πάλιν ὕβρεως καὶ παρανομίας ἀποπληροῦται σὺν χρόνοις ὀχλοκρατία. §6.4.11γνοίη δʼ ἄν τις σαφέστατα περὶ τούτων ὡς ἀληθῶς ἐστιν οἷα δὴ νῦν εἶπον, ἐπὶ τὰς ἑκάστων κατὰ φύσιν ἀρχὰς καὶ γενέσεις καὶ μεταβολὰς ἐπιστήσας. §6.4.12ὁ γὰρ συνιδὼν ἕκαστον αὐτῶν ὡς φύεται, μόνος ἂν οὗτος δύναιτο συνιδεῖν καὶ τὴν αὔξησιν καὶ τὴν ἀκμὴν καὶ τὴν μεταβολὴν ἑκάστων καὶ τὸ τέλος, πότε καὶ πῶς καὶ ποῦ καταντήσει πάλιν· §6.4.13μάλιστα δʼ ἐπὶ τῆς Ῥωμαίων πολιτείας τοῦτον ἁρμόσειν τὸν τρόπον ὑπείληφα τῆς ἐξηγήσεως διὰ τὸ κατὰ φύσιν αὐτὴν ἀπʼ ἀρχῆς εἰληφέναι τήν τε σύστασιν καὶ τὴν αὔξησιν.
그러므로 정체의 종류는 여섯 가지가 있다고 말해야 한다.\n 세 가지는 누구나 입에 올리고 방금 언급된 정체들이며, 다른 세 가지는 이것들과 자연적으로 결합되어 있는 것들이니, 곧 군주정, 과두정, 중우정이다.\n 그리하여 맨 처음에는 인위적 장치 없이 자연스럽게 군주정이 성립하며, 이를 뒤따라 이로부터 인위적 정비와 교정을 거쳐 왕정이 생겨난다.\n 그리고 이 왕정이 그 자체에 내재된 악, 즉 참주정으로 바뀔 때, 다시 이들이 타도됨으로써 귀족정이 생겨난다.\n 나아가 이 귀족정이 자연스레 과두정으로 타락하고, 대중이 분노하여 지배자들의 불의를 징벌할 때, 민주정이 탄생한다.\n 그리고 이 민주정의 오만과 무법으로부터 다시금 시간이 흐르면서 중우정이 완성된다.\n 누구나 각각의 정체가 지닌 자연적인 시초와 발생 및 변화에 주의를 기울인다면, 이 일들에 관해 방금 내가 말한 바가 참이라는 것을 가장 분명하게 알 수 있을 것이다.\n 왜냐하면 각각의 정체가 어떻게 생겨나는지를 통찰한 사람만이, 각각의 성장과 전성기, 변화와 종말이 언제, 어떻게, 그리고 어디로 다시 귀착될 것인지를 홀로 통찰할 수 있기 때문이다.\n 그리고 나는 로마 정체의 설명에 있어서 이 방식이 가장 잘 들어맞을 것이라고 생각하는데, 왜냐하면 로마 정체는 처음부터 그 구성과 성장을 자연적 경로에 따라 겪었기 때문이다.