§36.3.1ὅτι τῶν Καρχηδονίων πάλαι βουλευομένων περὶ τοῦ πῶς ἀπαντῆσαι δεῖ πρὸς τὴν Ῥωμαίων ἀπόκρισιν, καὶ τῶν Ἰτυκαίων ὑποτεμομένων τὴν ἐπίνοιαν αὐτῶν, τοῖς Ῥωμαίοις τὴν ἑαυτῶν παραδόντων πόλιν, ὁλοσχερὴς ἀμηχανία περιέστη τοὺς ἀνθρώπους. §36.3.2μιᾶς γὰρ ἐλπίδος ἔτι φαινομένης αὐτοῖς, εἰ συγκαταβαῖεν εἰς τὸ δοῦναι τὴν ἐπιτροπὴν περὶ αὑτῶν, διότι πάντως εὐδοκεῖν ποιήσουσι τοὺς Ῥωμαίους, §36.3.3διὰ τὸ μηδʼ ἐν ταῖς μεγίσταις περιστάσεσιν καταπολεμηθέντες, καὶ πρὸς τοῖς τείχεσι τῶν πολεμίων ὑπαρχόντων, μηδέποτε τὴν ἐπιτροπὴν δεδωκέναι τῆς πατρίδος, §36.3.4καὶ ταύτης τῆς ἐπινοίας τὸν καρπὸν ἀπέβαλον, προκαταληφθέντες ὑπὸ τῶν Ἰτυκαίων· §36.3.5οὐδὲν γὰρ ξένον οὐδὲ παράδοξον ἔμελλε φανήσεσθαι τοῖς Ῥωμαίοις, εἰ ταὐτὸν ποιήσαιεν τοῖς προειρημένοις. §36.3.6οὐ μὴν ἀλλὰ κακῶν αἱρέσεως καταλειπομένης, ἢ τὸν πόλεμον ἀναδέχεσθαι γενναίως ἢ διδόναι τὴν ἐπιτροπὴν περὶ τῶν καθʼ αὑτούς, §36.3.7πολλοὺς καὶ ποικίλους ἐν τῷ συνεδρίῳ διʼ ἀπορρήτων ποιησάμενοι λόγους κατέστησαν πρεσβευτὰς αὐτοκράτορας, καὶ τούτους ἐξαπέστελλον, δόντες ἐντολὴν βλέποντας πρὸς τὰ παρόντα πράττειν τὸ δοκοῦν συμφέρειν τῇ πατρίδι, §36.3.8ἦσαν δʼ οἱ πρεσβεύοντες Γίσκων Στρυτάνος ἐπικαλούμενος, Ἀμίλκας, Μίσδης, Γιλλίμας, Μάγων. §36.3.9ἥκοντες δʼ οἱ πρέσβεις παρὰ τῶν Καρχηδονίων εἰς Ῥώμην καὶ καταλαβόντες πόλεμον δεδογμένον καὶ τοὺς στρατηγοὺς ὡρμηκότας μετὰ τῶν δυνάμεων, οὐκέτι διδόντων βουλὴν αὐτοῖς τῶν πραγμάτων, ἔδωκαν τὴν ἐπιτροπὴν περὶ αὑτῶν.
카르타고인들이 로마인의 답변에 어떻게 대처해야 할지 오래전부터 심의하고 있던 차에, 유티카인들이 그들의 의도를 선수 쳐 자신들의 도시를 로마인들에게 넘겨주자, 사람들은 완전히 어찌할 바를 모르는 상태에 빠졌다. 왜냐하면 그들에게는 아직 한 가지 희망이 보였기 때문인데, 만일 자신들에 관한 결정권을 넘겨주는 데 동의한다면, 그것으로 로마인들을 틀림없이 만족시킬 수 있으리라는 것이었다. 이는 그들이 가장 거대한 위기 속에서 패배했을 때조차, 그리고 적들이 성벽에 도달해 있을 때조차, 조국의 결정권을 결코 넘겨준 적이 없었기 때문이었다. 하지만 그들은 유티카인들에게 선수를 빼앗김으로써 이 계획의 결실마저 잃고 말았다. 왜냐하면 그들이 앞서 언급된 자들과 같은 행동을 한다 하더라도, 로마인들에게는 전혀 기이하거나 뜻밖의 일로 보이지 않을 것이었기 때문이다. 그럼에도 불구하고 불행한 선택지가 남아 있는 상황에서, 즉 영웅적으로 전쟁을 받아들이거나 자신들의 일에 관한 결정권을 위임하는 것 중에서, 그들은 평의회에서 비밀리에 수많은 다양한 논의를 거친 끝에 전권대사를 임명하여 파견하였고, 현재의 상황을 주시하며 조국에 이익이 된다고 여겨지는 일을 행하라는 훈령을 내렸다. 사절로 간 이들은 스트리타노스라 불리는 기스콘, 하밀카르, 미스데스, 길리마스, 마곤이었다. 카르타고의 사절들은 로마에 도착하여 전쟁이 이미 결정되었고 장군들이 군대를 이끌고 출발했음을 알게 되자, 사태가 더 이상 그들에게 심의할 여지를 주지 않았으므로 자신들에 관한 결정권을 넘겨주었다.