§16.22.1ξενικὰς καὶ στρατιωτικὰς χάριτας.
...외국인과 군인들에게 은혜를 베푸는 일에 더욱 손을 대기 시작했다.
ἐφʼ οἷς οἱ περὶ τὴν αὐλὴν ἀσχάλλοντες πάντα παρεσημαίνοντο καὶ βαρέως αὐτοῦ τὴν αὐθάδειαν ὑπέφερον, τὸν δὲ Σωσίβιον ἐκ παραθέσεως ἐθαύμαζον. §16.22.2ἐδόκει γὰρ οὗτος τοῦ τε βασιλέως προεστάναι φρονιμώτερον ἢ κατὰ τὴν ἡλικίαν, τήν τε πρὸς τοὺς ἐκτὸς ἀπάντησιν ἀξίαν ποιεῖσθαι τῆς ἐγκεχειρισμένης αὐτῷ πίστεως· αὕτη δʼ ἦν ἡ σφραγὶς καὶ τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα. §16.22.3κατὰ δὲ τὸν καιρὸν τοῦτον ἀνακομιζόμενος ἥκει παρὰ τοῦ Φιλίππου Πτολεμαῖος ὁ Σωσιβίου. §16.22.4καὶ πρὶν μὲν οὖν ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐκπλεῦσαι πλήρης ἦν τύφου διά τε τὴν ἰδίαν φύσιν καὶ διὰ τὴν προσγεγενημένην ἐκ τοῦ πατρὸς εὐκαιρίαν· §16.22.5ὡς δὲ καταπλεύσας εἰς τὴν Μακεδονίαν συνέμιξε τοῖς περὶ τὴν αὐλὴν νεανίσκοις, ὑπολαβὼν εἶναι τὴν Μακεδόνων ἀνδρείαν ἐν τῇ τῆς ὑποδέσεως καὶ τῇ τῆς ἐσθῆτος διαφορᾷ, παρῆν ταῦτα πάντʼ ἐζηλωκὼς καὶ πεπεισμένος αὑτὸν μὲν ἄνδρα γεγονέναι διὰ τὴν ἐκδημίαν καὶ διὰ τὸ Μακεδόσιν ὡμιληκέναι, τοὺς δὲ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀνδράποδα καὶ βλᾶκας διαμένειν. §16.22.6διόπερ εὐθέως ἐζηλοτύπει καὶ παρετρίβετο πρὸς τὸν Τληπόλεμον. §16.22.7πάντων δʼ αὐτῷ συγκατατιθεμένων τῶν περὶ τὴν αὐλὴν διὰ τὸ τὸν Τληπόλεμον καὶ τὰ πράγματα καὶ τὰ χρήματα μὴ ὡς ἐπίτροπον, ἀλλʼ ὡς κληρονόμον χειρίζειν, ταχέως ηὐξήθη τὰ τῆς διαφορᾶς. §16.22.8καθʼ ὃν καιρὸν ὁ Τληπόλεμος, προσπιπτόντων αὐτῷ λόγων δυσμενικῶν ἐκ τῆς τῶν αὐλικῶν παρατηρήσεως καὶ κακοπραγμοσύνης, τὰς μὲν ἀρχὰς παρήκουε καὶ κατεφρόνει τῶν λεγομένων. §16.22.9ὡς δέ ποτε καὶ κοινῇ συνεδρεύσαντες ἐτόλμησαν ἐν τῷ μέσῳ καταμέμφεσθαι τὸν Τληπόλεμον, ὡς κακῶς χειρίζοντα τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν, οὐ παρόντος αὐτοῦ, §16.22.10τότε δὴ παροξυνθεὶς συνῆγε τὸ συνέδριον καὶ παρελθὼν ἐκείνους μὲν ἔφη λάθρᾳ καὶ κατʼ ἰδίαν ποιεῖσθαι κατʼ αὐτοῦ τὰς διαβολάς, αὐτὸς δʼ ἔκρινε κοινῇ καὶ κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ποιήσασθαι τὴν κατηγορίαν. — §16.22.11ὅτι μετὰ τὴν δημηγορίαν ἔλαβε καὶ τὴν σφραγῖδα παρὰ Σωσιβίου, καὶ ταύτην παρειληφὼς ὁ Τληπόλεμος λοιπὸν ἤδη πάντα τὰ πράγματα κατὰ τὴν αὑτοῦ προαίρεσιν ἔπραττεν.
이에 궁정 사람들은 분개하며 모든 것을 의심스럽게 지켜보았고 그의 오만함을 무겁게 견뎌내고 있었으나, 이와 대조적으로 소시비오스를 찬양했다.\n 그(소시비오스)는 왕을 보필함에 있어 그의 나이에 어울리지 않게 현명해 보였고, 외부 사람들을 접대함에 있어서도 자신에게 위임된 신뢰, 즉 인장과 왕의 신체 보호에 걸맞게 행동하는 것처럼 보였기 때문이다.\n 이 무렵에 소시비오스의 아들 프톨레마이오스가 필리포스로부터 돌아왔다.\n 그는 알렉산드리아에서 배를 타고 출발하기도 전부터 자신의 천성과 아버지를 통해 얻은 유리한 지위 덕분에 오만함으로 가득 차 있었다.\n 그러나 마케도니아에 도착하여 궁정의 젊은이들과 교제하게 되자, 마케도니아인들의 대담함이 신발과 의복의 독특함에 있다고 생각하여 이 모든 것을 모방하여 돌아왔고, 자신은 타지 여행과 마케도니아인들과의 교류를 통해 어엿한 남자가 된 반면, 알렉산드리아에 있는 자들은 노예와 바보로 남아 있다고 확신했다.\n 그리하여 그는 즉시 틀레폴레모스를 시기하며 마찰을 빚기 시작했다.\n 궁정의 모든 이들이 그(프톨레마이오스)에게 동조했는데, 이는 틀레폴레모스가 국정과 자금을 후견인이 아니라 상속인처럼 취급하고 있었기 때문이었으므로, 불화의 상황은 빠르게 증폭되었다.\n 이 시기에 틀레폴레모스는 궁정인들의 감시와 악의에서 비롯된 적대적인 소문들을 전해 들으면서도, 처음에는 귀를 기울이지 않고 흘려들으며 그 말들을 경멸했다.\n 그러나 어느 날 그들이 공동으로 회의를 소집하여 틀레폴레모스가 없는 자리에서 그가 왕국의 업무를 잘못 처리하고 있다고 감히 공공연히 비난하자,\n 그때 마침내 격분하여 그는 회의를 소집하고 앞으로 나아가 그들은 등 뒤에서 사사로이 자신에 대한 모함을 일삼고 있지만, 자신은 공적으로 그들의 눈앞에서 고발을 제기하기로 결정했다고 말했다.\n 대중 연설을 마친 후 그는 소시비오스로부터 인장 또한 넘겨받았으며, 이를 인수한 틀레폴레모스는 이제 모든 국정을 자신의 뜻에 따라 처리해 나갔다.