§8.50.1ἔστω δʼ οὖν ὅμως, καὶ δεδόσθω τοῖς τὰ δεινὰ παθοῦσι μὴ διακρίνειν εἴτε φίλιον εἴη τὸ κακῶς δεδρακὸς εἴτʼ ἀλλότριον, ἀλλʼ ἴσην πρὸς ἅπαντας ὀργὴν ἔχειν·
그러나 그것은 그렇다 치고, 끔찍한 일을 당한 이들이 잘못을 저지른 자가 아군인지 타인인지 구분하지 않고 모든 이에게 동등한 분노를 품는 것은 허용되어 있다고 하자.
ἔπειτʼ οὐχ ἱκανὰς εἰσπέπραξαι παρὰ τῶν ὑβρισάντων σε δίκας γῆν τʼ αὐτῶν τὴν ἀρίστην πεποιηκὼς μηλόβοτον καὶ πόλεις διαπεπορθηκὼς συμμαχίδας, ἃς πολλοῖς πόνοις κτησαμένη κατέσχε, καὶ τρίτον ἤδη ταῦτʼ ἔτος εἰς πολλὴν τῶν ἀναγκαίων κατακεκλεικὼς αὐτοὺς ἀπορίαν;
그렇다면 너는 너를 모욕한 자들에게서, 그들의 가장 좋은 땅을 양의 방목지로 만들고, 도시가 많은 노고 끝에 획득하여 유지해 온 동맹 도시들을 약탈하고, 벌써 3년째 그들을 생활 필수품의 극심한 궁핍 속에 가둠으로써, 충분한 벌을 받아내지 않았단 말이냐?
ἀλλὰ καὶ πόρρω ἀνδραποδισμοῦ τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ κατασκαφῆς τὴν ἀγριαίνουσαν καὶ §8.50.2μαινομένην ὀργὴν προάγεις·
그러나 그들의 도시를 노예화하고 완전히 파괴하는 것을 훨씬 넘어서까지, 너는 너의 야만적이고 광포한 분노를 밀어붙이고 있다.
καὶ οὐδὲ τοὺς πεμφθέντας ὑπὸ τῆς βουλῆς πρέσβεις φέροντάς σοι τῶν τε ἐγκλημάτων ἄφεσιν καὶ κάθοδον ἐπὶ τὰ οἰκεῖα φίλους καὶ ἀγαθοὺς ἄνδρας ἐλθόντας ἐνετράπης, οὐδὲ τοὺς ἱερεῖς, οὓς τὸ τελευταῖον ἔπεμψεν ἡ πόλις, ἱερὰ στέμματα θεῶν ἔχοντας καὶ προτείνοντας ἀλλὰ καὶ τούτους ἀπήλασας, αὐθάδεις καὶ δεσποτικὰς ὡς κεκρατημένοις ἀποκρίσεις δούς.
또한 원로원에서 파견되어 네게 고발의 면제와 내 집으로의 귀환을 가져다준, 친구이자 훌륭한 이들인 사절들이 찾아왔음에도 너는 그들을 존중하지 않았고, 도시가 마지막으로 보낸, 신들의 성스러운 관을 들고 내밀고 있는 사제들조차 존중하지 않았다. 오히려 이들마저 쫓아내며, 마치 정복당한 자들에게 하듯 거만하고 독재적인 답변을 주었다.
§8.50.3ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω, πῶς ἐπαινέσω ταῦτα τὰ σκληρὰ καὶ ὑπέραυχα καὶ τὴν θνητὴν φύσιν ἐκβεβηκότα δικαιώματα ὁρῶσα καταφυγὰς εὑρημένας ἅπασιν ἀνθρώποις καὶ παραιτήσεις, ὧν ἂν ἐξαμαρτάνωσι περὶ ἀλλήλους, ἱκετηρίας καὶ λιτὰς ὑφʼ ὧν μαραίνεται πᾶσα ὀργὴ καὶ ἀντὶ τοῦ μισεῖν τὸν ἐχθρὸν ἐλεεῖ· τοὺς δʼ αὐθαδείᾳ χρησαμένους καὶ λιτὰς ἱκετῶν ὑβρίσαντας, ἅπαντας νεμεσωμένους ὑπὸ θεῶν καὶ εἰς συμφορὰς καταστρέφοντας οὐκ εὐτυχεῖς.
나로서는 인간의 본성을 벗어난 이처럼 가혹하고 극도로 오만한 권리 요구들을 어떻게 찬양해야 할지 모르겠다. 왜냐하면 인간들이 서로에게 범하는 잘못들에 대해, 모든 인류를 위한 피난처와 간청, 즉 탄원과 기도 가 마련되어 있고, 이것들에 의해 모든 분노가 가라앉고 원수를 미워하는 대신 불쌍히 여기게 되는 것을 나는 보기 때문이며, 반면에 오만함을 부리며 탄원자들의 기도를 모욕하는 자들은 모두 신들의 노여움을 사서 불행한 재난으로 끝을 맺는 것을 보기 때문이다.
§8.50.4αὐτοὶ γὰρ δὴ πρῶτον οἱ ταῦτα καταστησάμενοι καὶ παραδόντες ἡμῖν θεοὶ συγγνώμονες τοῖς ἀνθρωπίνοις εἰσὶν ἁμαρτήμασι καὶ εὐδιάλλακτοι, καὶ πολλοὶ ἤδη μεγάλα εἰς αὐτοὺς ἐξαμαρτόντες εὐχαῖς καὶ θυσίαις τὸν χόλον ἐξιλάσαντο·
왜냐하면 먼저 이러한 것들을 세우고 우리에게 전해 준 신들 스스로가 인간의 잘못에 관대하고 화해하기 쉬운 분들이며, 이미 신들에게 큰 죄를 범한 많은 이들이 기도와 제물로 그 진노를 달래왔기 때문이다.
εἰ μὴ σύ, ὦ Μάρκιε, ἀξιοῖς τὰς μὲν τῶν θεῶν ὀργὰς θνητὰς εἶναι, τὰς δὲ τῶν ἀνθρώπων ἀθανάτους.
마르키우스여, 네가 신들의 분노는 일시적이고 인간의 분노는 영원하다고 생각하지 않는 한 말이다.
δίκαια μὲν οὖν ποιήσεις καὶ σεαυτῷ πρέποντα καὶ τῇ πατρίδι αὐτῇ, ἀφεὶς τὰ ἐγκλήματα μετανοούσῃ γε καὶ διαλλαττομένῃ καὶ ὅσα πρότερον ἀφείλετο σοὶ νῦν ἀποδιδούσῃ.
그러므로 뉘우치고 화해를 청하며 이전에 네게서 빼앗아 간 모든 것을 이제 돌려주려 하는 조국에 대해 원한을 내려놓음으로써, 너는 네 자신에게도, 그리고 조국 자체에도 정의롭고 합당한 일을 행하게 될 것이다.