§2.18.1ταῦτά τε δὴ τοῦ ἀνδρὸς ἄγαμαι καὶ ἔτι πρὸς τούτοις ἅ μέλλω λέγειν, ὅτι τοῦ καλῶς οἰκεῖσθαι τὰς πόλεις αἰτίας ὑπολαβών, ἃς θρυλοῦσι μὲν ἅπαντες οἱ πολιτικοί, κατασκευάζουσι δʼ ὀλίγοι, πρῶτον μὲν τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν, ἧς παρούσης ἅπαντα τοῖς ἀνθρώποις ἐπὶ τὰ κρείττω συμφέρεται, ἔπειτα σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην, διʼ ἃς ἧττον ἀλλήλους βλάπτοντες μᾶλλον ὁμονοοῦσι καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὐ ταῖς αἰσχίσταις μετροῦσιν ἡδοναῖς ἀλλὰ τῷ καλῷ, τελευταίαν δὲ τὴν ἐν τοῖς πολέμοις γενναιότητα τὴν παρασκευάζουσαν εἶναι καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς τοῖς ἔχουσιν ὠφελίμους, οὐκ ἀπὸ ταὐτομάτου παραγίνεσθαι τούτων ἕκαστον τῶν ἀγαθῶν ἐνόμισεν,
실제로 나는 이 인물에 대해 이러한 점들을 감탄하며, 여기에 더하여 내가 앞으로 말하고자 하는 바에도 감탄한다. 즉, 그가 나라가 잘 다스려지는 원인들—이것들은 모든 정치가들이 입버릇처럼 말하지만 실제로 구축하는 이는 거의 없다—을 첫째로 신들의 호의(이것이 존재할 때 인간에게 모든 일이 더 좋은 방향으로 흘러간다), 다음으로 절제와 정의(이것들로 인해 사람들은 서로를 덜 해치며 더 화합하고, 행복을 가장 품위 없는 쾌락이 아니라 아름다움으로 평가한다), 마지막으로 전쟁에서의 용맹(이것은 그것을 가진 자들에게 다른 덕성들마저 유익하게 해 준다)이라고 생각하여, 이러한 좋은 것들 각각이 저절로 생겨나는 것이 아니라고 믿었다는 점이다.
§2.18.2ἀλλʼ ἔγνω διότι νόμοι σπουδαῖοι καὶ καλῶν ζῆλος ἐπιτηδευμάτων εὐσεβῆ καὶ σώφρονα καὶ τὰ δίκαια ἀσκοῦσαν καὶ τὰ πολέμια ἀγαθὴν ἐξεργάζονται πόλιν· ὧν πολλὴν ἔσχε πρόνοιαν τὴν ἀρχὴν ποιησάμενος ἀπὸ τῶν περὶ τὰ θεῖα καὶ δαιμόνια σεβασμῶν.
오히려 훌륭한 법률과 아름다운 행실에 대한 열정이, 경건하고 절제 있으며 정의를 실천하고 전쟁에서 뛰어난 도시를 만들어낸다는 것을 깨달았다. 그는 이것들에 대해 깊은 사려를 품고 신적이고 영적인 존재들에 대한 숭배로부터 시작했다.
ἱερὰ μὲν οὖν καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς καὶ ξοάνων ἱδρύσεις μορφάς τε αὐτῶν καὶ σύμβολα καὶ δυνάμεις καὶ δωρεάς, αἷς τὸ γένος ἡμῶν εὐηργέτησαν, ἑορτάς τε ὁποίας τινὰς ἑκάστῳ θεῶν ἢ δαιμόνων ἄγεσθαι προσήκει καὶ θυσίας, αἷς χαίρουσι γεραιρόμενοι πρὸς ἀνθρώπων, ἐκεχειρίας τε αὖ καὶ πανηγύρεις καὶ πόνων ἀναπαύλας καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ὁμοίως κατεστήσατο τοῖς κρατίστοις τῶν παρʼ Ἕλλησι νομίμων·
그리하여 그는 신전과 성역, 제단, 목상의 건립, 그리고 신들의 형상과 상징, 권능, 그리고 그들이 우리 인류에게 베푼 은혜, 또한 신들과 영적 존재들 각각에게 어떤 축제를 지내는 것이 마땅한지, 그리고 인간들에게 존경받으며 기뻐하는 제사, 아울러 휴전과 제전, 노고로부터의 휴식, 그리고 이와 유사한 모든 것들을 그리스인들의 관습 중 가장 훌륭한 것들과 마찬가지로 제정했다.
§2.18.3τοὺς δὲ παραδεδομένους περὶ αὐτῶν μύθους, ἐν οἷς βλασφημίαι τινὲς ἔνεισι κατʼ αὐτῶν ἢ κακηγορίαι, πονηροὺς καὶ ἀνωφελεῖς καὶ ἀσχήμονας ὑπολαβὼν εἶναι καὶ οὐχ ὅτι θεῶν ἀλλʼ οὐδʼ ἀνθρώπων ἀγαθῶν ἀξίους, ἅπαντας ἐξέβαλε καὶ παρεσκεύασε τοὺς ἀνθρώπους τὰ κράτιστα περὶ θεῶν λέγειν τε καὶ φρονεῖν μηδὲν αὐτοῖς προσάπτοντας ἀνάξιον ἐπιτήδευμα τῆς μακαρίας φύσεως.
한편, 그들에 관해 전해 내려오는 신화들 중에서 그들에 대한 어떤 모독이나 비방이 담겨 있는 것들을 사악하고 무익하며 볼품없는 것이자, 신들은 물론이고 선한 인간들에게조차 걸맞지 않은 것으로 생각하여 모두 몰아냈고, 사람들이 신들에 대해 가장 훌륭한 것들을 말하고 생각하도록 하였으며, 그들의 복된 본성에 걸맞지 않은 어떤 행실도 그들에게 돌리지 않도록 했다.