§19.5.1ὅτι Ποστόμιος πρέσβυς ἐστάλη πρὸς Ταραντίνους·
로마의 사절 포스투미우스가 타라스인들에게 파견되었다는 것.
καί τινα αὐτοῦ διεξιόντος λόγον οὐχ ὅπως προσεῖχον αὐτῷ τὴν διάνοιαν ἢ λογισμοὺς ἐλάμβανον οἱ Ταραντῖνοι σωφρόνων ἀνθρώπων καὶ περὶ πόλεως κινδυνευούσης βουλευομένων, ἀλλʼ εἴ τι μὴ κατὰ τὸν ἀκριβέστατον τῆς Ἑλληνικῆς διαλέκτου χαρακτῆρα ὑπʼ αὐτοῦ λέγοιτο παρατηροῦντες ἐγέλων, καὶ πρὸς τὰς ἀνατάσεις ἐτραχύνοντο καὶ βαρβάρους ἀπεκάλουν καὶ τελευτῶντες ἐξέβαλλον ἐκ τοῦ θεάτρου.
그가 어떤 연설을 늘어놓고 있을 때, 타라스인들은 그에게 주의를 기울이거나 위기에 처한 국가에 대해 논의하는 분별 있는 사람들의 사려 깊음을 보이며 숙고하기는커녕, 오히려 그가 그리스어 방언의 가장 정확한 특징에 맞지 않는 말을 할 때마다 그것을 노려보며 비웃었고, (그의) 몸짓에 분개했으며, 야만인이라고 부르다가 결국에는 극장 밖으로 쫓아냈다.
§19.5.2ἀπιόντων δʼ αὐτῶν εἷς τῶν ἐφεστηκότων ἐν τῇ παρόδῳ Ταραντίνων, Φιλωνίδης ὄνομα, σπερμολόγος ἄνθρωπος, ὃς ἀπὸ τῆς οἰνοφλυγίας, ᾗ παρὰ πάντα τὸν βίον ἐκέχρητο, προσηγορεύετο Κοτύλη, μεστὸς ὢν ἔτι τῆς χθιζῆς μέθης, ὡς ἐγγὺς ἦσαν οἱ πρέσβεις, ἀνασυράμενος τὴν περιβολὴν καὶ σχηματίσας ἑαυτὸν ὡς αἴσχιστον ὀφθῆναι, τὴν οὐδὲ λέγεσθαι πρέπουσαν ἀκαθαρσίαν κατὰ τῆς ἱερᾶς ἐσθῆτος τοῦ πρεσβευτοῦ κατεσκέδασε.
그들이 떠날 때, 통로에 서 있던 타라스인 중 한 명으로 필로니데스라는 이름의 경박한 자가 있었는데 (그는 평생 부린 폭음 때문에 ‘코튈레’라고 불렸다), 어제의 취기가 아직 가시지 않은 채 사절들이 가까이 오자 옷을 걷어 올리고 가장 추악해 보이는 몸짓을 취한 뒤, 입에 담기조차 민망한 오물을 사절의 신성한 의복 위에 흩뿌렸다.
§19.5.3γέλωτος δὲ καταρραγέντος ἐξ ὅλου τοῦ θεάτρου καὶ συγκροτούντων τὰς χεῖρας τῶν ἀγερωχοτάτων ἐμβλέψας εἰς τὸν Φιλωνίδην ὁ Ποστόμιος εἶπεν·
극장 전체에서 웃음이 터져 나오고 가장 안하무인인 자들이 손뼉을 치는 가운데, 포스투미우스는 필로니데스를 바라보며 말했다.
δεξόμεθα τὸν οἰωνόν, ὦ σπερμολόγε ἄνθρωπε, ὅτι καὶ τὰ μὴ αἰτούμενα δίδοτε ἡμῖν.
“경박한 인간아, 우리는 이 징조를 기꺼이 받아들이겠다.
ἔπειτα εἰς τὸν ὄχλον ἐπιστραφεὶς καὶ τὴν ὑβρισμένην ἐσθῆτα δεικνύς, ὡς ἔμαθεν ἔτι πλείονα γινόμενον ἐξ ἁπάντων τὸν γέλωτα καὶ φωνὰς ἤκουσεν ἐνίων ἐπιχαιρόντων καὶ τὴν ὕβριν ἐπαινούντων·
우리가 구하지 않은 것까지 우리에게 주기 때문이로다.” 이어서 군중을 향해 몸을 돌려 모욕당한 옷을 보여주며, 모든 사람에게서 웃음소리가 한층 더 커지고 일부가 (이 굴욕을) 고소해하며 그 무례한 행위를 칭찬하는 소리를 들었을 때, “웃어라,” 그가 말했다.
§19.5.4γελᾶτε, ἔφησεν, ἕως ἔξεστιν ὑμῖν, ἄνδρες Ταραντῖνοι, γελᾶτε·
“타라스 사람들이여, 웃을 수 있을 때 웃어라.
πολὺν γὰρ τὸν μετὰ ταῦτα χρόνον κλαύσετε. ἐκπικρανθέντων δέ τινων πρὸς τὴν ἀπειλήν·
이 일이 있은 뒤 오랫동안 너희는 울게 될 것이기 때문이다.” 그리고 어떤 이들이 그 위협에 극도로 격분하자, 그는 말했다.
καὶ ἵνα γε μᾶλλον, ἔφησεν, ἀγανακτήσητε, καὶ τοῦθʼ ὑμῖν λέγομεν, ὅτι πολλῷ τὴν ἐσθῆτα ταύτην αἵματι ἐκπλυνεῖτε.
“너희를 더욱 분개하게 만들기 위해 이 말도 해 두겠다.
§19.5.5ταῦτα οἱ τῶν Ῥωμαίων πρέσβεις ὑβρισθέντες ὑπὸ τῶν Ταραντίνων ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ καὶ ταύτας τὰς φωνὰς ἐπιθεσπίσαντες ἀπέπλευσαν ἐκ τῆς πόλεως.
너희는 이 옷을 엄청난 피로 씻어내게 될 것이다.” 이처럼 로마의 사절들 은 사적으로나 공적으로나 타라스인들에게 모욕을 당하고, 이 말들을 예언처럼 남긴 뒤 그 도시에서 배를 타고 떠났다.