§15.9.1μετὰ τοῦτο παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ τῶν Ῥωμαίων εἰρηνοδίκης εἶπεν·
이 일이 있은 후, 로마인의 페티알 사절이 발언을 이어받아 말했다.
οὐθὲν ἔτι τὸ κωλῦσόν ἐστιν, οὕτω φανερῶς ἀνῃρηκότων ὑμῶν τὰ περὶ τῆς εἰρήνης ὅρκια.
“그대들이 이처럼 명백하게 평화에 관한 맹세를 파기한 이상, 이제는 [전쟁을] 가로막을 수 있는 것이 아무것도 없다.
. . . βουλεύεσθε τὸν Ῥωμαίων δῆμον αἰτιάσασθαι.
…… 그대들은 로마 인민을 비난할 방법을 궁리하고 있다.
πάντα γὰρ αὐτῷ πέπρακται κατὰ τοὺς ἱερούς τε καὶ πατρίους νόμους, τά τε πρὸς τοὺς θεοὺς ὅσια καὶ τὰ πρὸς ἀνθρώπους δίκαια, δικασταὶ δὲ τῶν μενόντων ἐν ταῖς ὁμολογίαις οἱ λαχόντες πολέμους ἐπισκοπεῖν ἔσονται θεοί.
왜냐하면 로마 인민에게는 신들에 대한 신성한 의무와 인간에 대한 정의가 모두 성스럽고 조상 대대로 내려온 법에 따라 행해졌기 때문이며, 합의를 지키는 자들의 재판관은 전쟁을 감시하는 임무를 맡은 신들이 될 것이기 때문이다.
§15.9.2μέλλων δʼ ἀπιέναι τήν τε περιβολὴν κατὰ κεφαλῆς εἵλκυσε καὶ τὰς χεῖρας ἀνασχὼν εἰς τὸν οὐρανόν, ὡς ἔθος ἐστίν, ἀρὰς ἐποιήσατο τοῖς θεοῖς·
그리고 떠나려 할 때, 그는 외투를 머리 위로 끌어올리고 관습에 따라 하늘을 향해 두 손을 치켜들며 신들에게 축원과 저주의 기도를 올렸다.
εἰ μὲν ἄδικα πάσχουσα ὑπὸ Σαυνιτῶν ἡ Ῥωμαίων πόλις καὶ μὴ δυναμένη μετὰ λόγου καὶ κρίσεως διαλῦσαι τὰς διαφορὰς ἐπὶ τὰ ἔργα χωρήσαι, βουλάς τʼ ἀγαθὰς αὐτῇ θεοὺς καὶ δαίμονας ἐπὶ νοῦν ἄγειν, καὶ % πράξειεν πᾶσι διδόναι τοῖς πολεμίοις ἐντυχεῖν, εἰ δʼ αὐτή τι πλημμελοῦσα περὶ τὰ τῆς φιλίας ὅρκια προφάσεις κατασκευάζεται τῆς ἔχθρας οὐκ ἀληθεῖς, μήτε βουλὰς ὀρθοῦν αὐτοῖς μήτε πράξεις.
‘만일 로마 시가 삼니움인들로부터 불의한 일을 당하고 있어 이성적인 설득과 재판을 통해 분쟁을 해결할 수 없기에 실제 행동에 나서게 되는 것이라면, 신들과 수호신들이여, 그녀의 마음에 선한 계획을 인도하시고, 모든 적들과 맞닥뜨리는 모든 행동에 성공을 베푸소서. 그러나 만일 그녀 스스로가 우호의 맹세를 어기고 적대 행위를 위한 거짓된 핑계를 꾸며내고 있는 것이라면, 그들의 계획도 행동도 바르게 인도하지 마소서.’"