§13.15.1καθʼ ὃν δὴ χρόνον Νικίας ὁ τῶν Ἀθηναίων στρατηγὸς ἐπιβλέψας τὰς ναῦς καὶ τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνου λογισάμενος, οὐκ ἐπέμεινεν ἐπὶ τῆς ἐν τῇ γῇ τάξεως, ἀλλὰ καταλιπὼν τοὺς πεζοὺς ἐπί τινα ναῦν ἀνέβη καὶ παρέπλει τὰς τριήρεις τῶν Ἀθηναίων.
바로 그때 아테네인의 장군 니키아스는 배들을 둘러보고 위험의 크기를 헤아려 본 후, 육지의 배치 구역에 머물지 않고 보병들을 남겨둔 채 어떤 배에 올라타 아테네인들의 삼단노선 곁을 항해했다.
ἕκαστον δὲ τῶν τριηράρχων ἐξ ὀνόματος προσφωνῶν καὶ τὰς χεῖρας ἐκτείνων ἐδεῖτο πάντων, εἰ καὶ πρότερον, τὸ νῦν ἀντιλαβέσθαι τῆς μόνης καταλελειμμένης ἐλπίδος·
그리고 삼단노선의 지휘관 개개인의 이름을 부르고 두 손을 뻗으며, 이전에 그러했던 적이 있다면 바로 지금 남아있는 유일한 희망을 붙잡으라고 모두에게 간청했다.
ἐν γὰρ ταῖς τῶν ναυμαχεῖν μελλόντων ἀρεταῖς καὶ ἑαυτῶν ἁπάντων καὶ τῆς πατρίδος κεῖσθαι τὴν σωτηρίαν. §13.15.2καὶ τοὺς μὲν τέκνων ὄντας πατέρας τῶν υἱῶν ὑπομιμνήσκων, τοὺς δʼ ἐνδόξων γεγονότας πατέρων παρακαλῶν τὰς τῶν προγόνων ἀρετὰς μὴ καταισχῦναι, τοὺς δʼ ὑπὸ τοῦ δήμου τετιμημένους προτρεπόμενος ἀξίους φανῆναι τῶν στεφάνων, ἅπαντας δʼ ἀναμνησθέντας τῶν ἐν Σαλαμῖνι τροπαίων ἠξίου μὴ καταρρῖψαι τῆς πατρίδος τὴν περιβόητον δόξαν, μηδὲ αὑτοὺς ἀνδραπόδων τρόπον παραδοῦναι τοῖς Συρακοσίοις. §13.15.3ὁ μὲν οὖν Νικίας τοιούτοις χρησάμενος λόγοις πάλιν ἐπὶ τὴν ἰδίαν τάξιν ἐπανῆλθεν·
왜냐하면 이제 곧 해전을 치를 자들의 용맹 속에 그들 자신 모두와 조국의 구원이 달려 있기 때문이었다. 또한 자식이 있는 아버지들에게는 그 아들들을 상기시키고, 저명한 아버지를 둔 자들에게는 조상의 용맹을 더럽히지 말라고 권고했으며, 민중으로부터 명예를 얻은 자들에게는 그 관에 걸맞은 모습을 보이라고 촉구했고, 모든 이에게 살라미스에서의 전승을 떠올려 조국의 이름난 명예를 실추시키지 말고, 자신들을 노예처럼 시라쿠사인들에게 넘겨주지 말라고 요구했다. 니키아스는 이러한 말을 마친 후 다시 자신의 배치 구역으로 돌아갔다.
οἱ δʼ ἐν ταῖς ναυσὶ παιανίσαντες ἔπλεον, καὶ φθάσαντες τοὺς πολεμίους διέλυον τὸ ζεῦγμα.
한편 배에 탄 자들은 군가를 부르며 항해했고, 적들보다 한발 앞서 장벽을 파괴하기 시작했다.
οἱ δὲ Συρακόσιοι ταχέως ἐπαναχθέντες συνετάττοντο ταῖς τριήρεσι, καὶ συμπλεκόμενοι τοῖς ἐναντίοις ἠνάγκασαν αὐτοὺς ἐπιστρέφειν ἀπὸ τοῦ ζεύγματος καὶ διαμάχεσθαι. §13.15.4ποιουμένων δὲ τὰς ἀνακρούσεις τῶν μὲν ἐπὶ τὸν αἰγιαλόν, τῶν δʼ εἰς μέσον τὸν λιμένα, τινῶν δὲ πρὸς τὰ τείχη, ταχέως ἀπʼ ἀλλήλων διεσπάσθησαν αἱ τριήρεις ἅπασαι, καὶ χωρισθέντων ἀπὸ τῶν κλείθρων πλήρης ἦν ὁ λιμὴν τῶν κατʼ ὀλίγους ναυμαχούντων. §13.15.5ἔνθα δὴ παραβόλως ἀμφοτέρων περὶ τῆς νίκης ἀγωνιζομένων, οἱ μὲν Ἀθηναῖοι τῷ τε πλήθει τῶν νεῶν θαρροῦντες καὶ σωτηρίαν ἄλλην οὐχ ὁρῶντες θρασέως ἐκινδύνευον καὶ τὸν ἐν τῇ μάχῃ θάνατον εὐγενῶς ὑπέμενον·
그러나 시라쿠사인들도 신속히 배를 띄워 삼단노선으로 대열을 정비하고, 적들과 교전하여 그들로 하여금 장벽으로부터 되돌아와 철저히 싸우도록 강제했다. 어떤 이들은 해안으로, 어떤 이들은 항구 중앙으로, 또 어떤 이들은 성벽 쪽으로 후퇴를 거듭하면서, 모든 삼단노선이 순식간에 서로에게서 흩어졌고, 장벽으로부터 멀어지자 항구는 소수끼리 해전을 벌이는 자들로 가득 찼다. 그리하여 양측이 승리를 두고 사력을 다해 싸우는 가운데, 아테네인들은 배의 수에 의지하고 다른 구원의 길이 보이지 않자 용감하게 위험을 무릅쓰며 전투에서의 죽음을 고결하게 받아들였다.
οἱ δὲ Συρακόσιοι θεατὰς τῶν ἀγώνων ἔχοντες γονεῖς καὶ παῖδας ἐφιλοτιμοῦντο πρὸς ἀλλήλους, ἑκάστου βουλομένου διʼ ἑαυτοῦ τὴν νίκην περιγενέσθαι τῇ πατρίδι.
반면 시라쿠사인들은 부모와 자식들을 싸움의 관람자로 두고 있었기에 서로 경쟁하였으며, 저마다 자신을 통해 조국에 승리가 돌아가기를 바랐다.