§1#1## ΟΡΟΙ
Ἀίδιον τὸ κατὰ πάντα χρόνον καὶ πρότερον ὂν καὶ νῦν μὴ ἐφθαρμένον. Θεὸς ζῷον ἀθάνατον, αὔταρκες πρὸς εὐδαιμονίαν· οὐσία ἀίδιος, τῆς τἀγαθοῦ φύσεως αἰτία. Γένεσις κίνησις εἰς οὐσίαν· μετάληψις οὐσίας· πόρευσις εἰς τὸ εἶναι. Ἥλιος πῦρ οὐράνιον· ὃ μόνον ἀπʼ ἠοῦς μέχρι δείλης τοῖς αὐτοῖς ἔστιν ὁραθῆναι ἄστρον ἡμεροφανές· ζῷον ἀίδιον ἔμψυχον τὸ μέγιστον. Χρόνος ἡλίου κίνησις, μέτρον φορᾶς. Ἡμέρα ἡλίου πορεία ἀπʼ ἀνατολῶν ἐπὶ δυσμάς· φῶς τοὐναντίον νυκτί. Ἕως ἡμέρας ἀρχή·
\n\n## 정의집\n\n영원한 것: 모든 시간에 걸쳐 존재하며 이전에도 존재했고 지금도 파괴되지 않은 것.\n신: 불사하는 생물이며 행복에 대해 자족적인 것, 영원한 실체이자 선한 본성의 원인.\n생성: 실체로 향하는 운동, 실체의 나누어 가짐, 존재로의 나아감.\n태양: 천상의 불, 새벽부터 저녁까지 동일한 사람들에게 보일 수 있는 유일한 낮에 나타나는 별, 영원하고 혼을 가진 가장 큰 생물.\n시간: 태양의 운동, 이동의 척도.\n낮(하루): 동쪽에서 서쪽으로의 태양의 운행, 밤과 반대되는 빛.\n새벽: 하루의 시작, 태양으로부터 오는 첫 번째 빛.
τὸ πρῶτον φῶς ἀπὸ τοῦ ἡλίου. Μεσημβρία χρόνος ἐν ᾧ τῶν σωμάτων αἱ σκιαὶ ἐλαχίστου μήκους κοινωνοῦσιν. Δείλη ἡμέρας τελευτή. Νὺξ σκότος τοὐναντίον ἡμέρᾳ· ἡλίου στέρησις. Τύχη φορὰ ἐξ ἀδήλου εἰς ἄδηλον, καὶ ἡ ἐκ τοῦ αὐτομάτου αἰτία δαιμονίας πράξεως. Γῆρας φθίσις ἐμψύχου ὑπὸ χρόνου γιγνομένη. Πνεῦμα κίνησις ἀέρος περὶ τὴν γῆν.
정오: 물체들의 그림자가 가장 짧은 길이를 공유하는 시간.\n저녁: 하루의 끝.\n밤: 낮과 반대되는 어둠, 태양의 상실.\n 운: 불분명한 것에서 불분명한 것으로의 이행, 그리고 자발적인 것에서 비롯된 신적인 행위의 원인.\n노화: 시간에 의해 일어나는 혼을 가진 것의 쇠퇴.\n바람: 지구 주위에서의 공기의 운동.
Ἀὴρ στοιχεῖον οὖ πᾶσαι αἱ κατὰ τόπον κινήσεις κατὰ φύσιν εἰσίν. Οὐρανὸς σῶμα περιέχον πάντα τὰ αἰσθητὰ πλὴν αὐτοῦ τοῦ ἀνωτάτου ἀέρος. Ψυχὴ τὸ αὑτὸ κινοῦν· αἰτία κινήσεως ζωτικῆς ζῷων. Δύναμις τὸ καθʼ αὑτὸ ποιητικόν. Ὄψις ἕξις διακριτικὴ σωμάτων. Ὀστοῦν μυελὸς ὑπὸ θερμοῦ παγείς. Στοιχεῖον τὸ συνάγον καὶ διαλύον τὰ σύνθετα. Ἀρετὴ διάθεσις ἡ βελτίστη· ἕξις θνητοῦ ζῴου καθʼ αὑτὴν ἐπαινετή· ἕξις καθʼ ἣν τὸ ἔχον ἀγαθὸν λέγεται· κοινωνία νόμων δικαία· διάθεσις, καθʼ ἣν τὸ ἔχον διακείμενον τελείως σπουδαῖον λέγεται· ἕξις ποιητικὴ εὐνομίας. Φρόνησις δύναμις ποιητικὴ καθʼ αὑτὴν τῆς ἀνθρώπου εὐδαιμονίας· ἐπιστήμη ἀγαθῶν καὶ κακῶν· διάθεσις καθʼ ἣν κρίνομεν τί πρακτέον καὶ τί οὐ πρακτέον. Δικαιοσύνη ὁμόνοια τῆς ψυχῆς πρὸς αὑτήν, καὶ εὐταξία τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν πρὸς ἄλληλά τε καὶ περὶ ἄλληλα· ἕξις διανεμητικὴ τοῦ κατʼ ἀξίαν ἑκάστῳ· ἕξις καθʼ ἣν ὁ ἔχων προαιρετικός ἐστιν τῶν φαινομένων αὐτῷ δικαίων· ἕξις ἐν βίῳ νόμου ὑπήκοος· ἰσότης κοινωνική· ἕξις ὑπηρετικὴ νόμων. Σωφροσύνη μετριότης τῆς ψυχῆς περὶ τὰς ἐν αὐτῇ κατὰ φύσιν γιγνομένας ἐπιθυμίας τε καὶ ἡδονάς· εὐαρμοστία καὶ εὐταξία ψυχῆς πρὸς τὰς κατὰ φύσιν ἡδονὰς καὶ λύπας· συμφωνία ψυχῆς πρὸς τὸ ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι· αὐτοπραγία κατὰ φύσιν· εὐταξία ψυχῆς· λογιστικὴ ὁμιλία ψυχῆς περὶ καλῶν καὶ αἰσχρῶν· ἕξις καθʼ ἣν ὁ ἔχων αἱρετικός ἐστι καὶ εὐλαβητικὸς ὧν χρή. Ἀνδρεία ἕξις ψυχῆς ἀκίνητος ὑπὸ φόβου· θάρσος πολεμικόν· ἐπιστήμη τῶν κατὰ πόλεμον πραγμάτων· ἐγκράτεια ψυχῆς πρὸς τὰ φοβερὰ καὶ δεινά· τόλμα ὑπηρετικὴ φρονήσεως· εὐθαρσία ἐπὶ θανάτου προσδοκίᾳ· ἕξις διαφυλακτικὴ λογισμῶν ὀρθῶν ἐν κινδύνοις· ῥώμη πρὸς κίνδυνον ἀντίρροπος· ῥώμη καρτερικὴ πρὸς ἀρετήν· ἠρεμία ψυχῆς περὶ τὰ δεινὰ καὶ θαρσαλέα κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον φαινόμενα· σωτηρία δογμάτων ἀδήλων περὶ τὰ δεινὰ καὶ ἐμπειρία πολέμου· ἕξις ἐμμενητικὴ νόμου. Ἐγκράτεια δύναμις ὑπομενητικὴ λύπης· ἀκολούθησις τῷ ὀρθῷ λογισμῷ· δύναμις ἀνυπέρβλητος τοῦ ὑποληφθέντος ὀρθῷ λογισμῷ. Αὐτάρκεια τελειότης κτήσεως ἀγαθῶν· ἕξις καθʼ ἣν οἱ ἔχοντες αὐτοὶ αὑτῶν ἄρχουσιν. Ἐπιείκεια δικαίων καὶ συμφερόντων ἐλάττωσις· μετριότης ἐν συμβολαίοις· εὐταξία ψυχῆς λογιστικῆς πρὸς τὰ καλὰ καὶ αἰσχρά. Καρτερία ὑπομονὴ λύπης ἕνεκα τοῦ καλοῦ· ὑπομονὴ πόνων ἕνεκα τοῦ καλοῦ. Θάρσος ἀπροσδοκία κακοῦ· ἀνεκπληξία διὰ κακοῦ παρουσίαν. Ἀλυπία ἕξις καθʼ ἣν ἀνέμπτωτοί ἐσμεν εἰς λύπας. Φιλοπονία ἕξις ἀποτελεστικὴ οὗ ἂν προέληται· καρτερία ἑκούσιος· ἕξις ἀδιάβλητος πρὸς πόνον. Αἰδὼς τολμήσεως ὑποχώρησις ἑκουσία δικαίως καὶ πρὸς τὸ βέλτιστον φανέν· καταλαβὴ ἑκουσία τοῦ βελτίστου· εὐλάβεια ὀρθοῦ ψόγου. Ἐλευθερία ἡγεμονία βίου· αὐτοκράτεια ἐπὶ παντί· ἐξουσία τοῦ καθʼ ἑαυτὸν ἐν βίῳ· ἀφειδία ἐν χρήσει καὶ ἐν κτήσει οὐσίας. Ἐλευθεριότης ἕξις πρὸς τὸ χρηματίζεσθαι ὡς δεῖ· πρόσθεσις καὶ κτῆσις οὐσίας ὡς χρή. Πρᾳότης κατάστασις κινήσεως τῆς ὑπʼ ὀργῆς· κρᾶσις ψυχῆς σύμμετρος. Κοσμιότης ὕπειξις ἑκουσία πρὸς τὸ φανὲν βέλτιστον· εὐταξία περὶ κίνησιν σώματος. Εὐδαιμονία ἀγαθὸν ἐκ πάντων ἀγαθῶν συγκείμενον· δύναμις αὐτάρκης πρὸς τὸ εὖ ζῆν· τελειότης κατʼ ἀρετήν· ὠφελία αὐτάρκης ζῴου. Μεγαλοπρέπεια ἀξίωσις κατὰ λογισμὸν ὀρθὸν τὸν σεμνότατον.
공기: 장소에 따른 모든 운동이 본성에 따라 그 안에서 일어나는 원소.\n 하늘: 최상부의 공기 자체를 제외한 모든 감각 가능한 것들을 둘러싸고 있는 물체.\n혼: 스스로를 움직이는 것, 생물들의 생명 운동의 원인.\n능력: 그 자체로서 작용을 일으키는 것.\n시각: 물체들을 식별하는 상태.\n 뼈: 열에 의해 굳어진 골수.\n원소: 복합적인 것들을 결합하고 해체하는 것.\n덕: 최선의 성향, 죽을 생물의 그 자체로서 찬양받을 만한 상태, 그것을 가진 자가 선하다고 일컬어지는 상태, 법들의 정의로운 공유, 그것을 가진 자가 완벽하게 훌륭한 상태에 있다고 일컬어지는 성향, 좋은 질서를 만들어내는 상태.\n 사려: 그 자체로서 인간의 행복을 만들어내는 능력, 선한 것들과 악한 것들에 대한 앎, 무엇을 행해야 하고 무엇을 행하지 말아야 할지를 우리가 판단하게 하는 성향.\n정의: 혼의 자신에 대한 화합, 그리고 혼의 부분들이 서로에 대해 그리고 서로에 관련하여 가지는 좋은 질서, 각자에게 가치에 따른 것을 나누어주는 상태, 그것을 가진 자가 자신에게 정의롭게 보이는 것들을 선택하게 하는 상태, 삶 속에서 법에 순종하는 상태, 공동체적 평등, 법들에 복사하는 상태.\n절제: 혼 속에서 자연스럽게 일어나는 욕망들과 쾌락들에 대한 혼의 중용, 자연스러운 쾌락들과 고통들에 대한 혼의 조화와 좋은 질서, 지배하는 것과 지배받는 것에 대한 혼의 합의, 자연에 따른 자기 행동, 혼의 좋은 질서, 아름다운 것들과 추한 것들에 대한 혼의 이성적인 사귐, 그것을 가진 자가 마땅히 해야 할 바를 선택하고 조심스럽게 피하게 하는 상태.\n용기: 두려움에 의해 움직이지 않는 혼의 상태, 전쟁에서의 대담함, 전쟁에 관한 일들에 대한 앎, 두려운 것들과 무서운 것들에 대한 혼의 극기, 사려에 봉사하는 대담함, 죽음의 예견 앞에서의 꿋꿋함, 위험 속에서 바른 이성들을 수호하는 상태, 위험에 맞서는 힘, 덕을 향해 인내하는 힘, 올바른 이성에 따라 나타나는 무서운 것들과 대담함을 주는 것들에 대한 혼의 평온함, 무서운 것들에 대한 불확실한 의견들의 보존과 전쟁의 경험, 법에 머무는 상태.\n극기: 고통을 견뎌내는 능력, 올바른 이성을 따름, 올바른 이성에 의해 받아들여진 것을 능가당하지 않는 능력.\n 자족: 선한 것들의 획득에서의 완전함, 그것을 가진 자들이 스스로 자신을 다스리게 하는 상태.\n공평: 정의로운 것들과 유익한 것들의 감면, 계약에서의 중용, 아름다운 것들과 추한 것들에 대한 이성적 혼의 좋은 질서.\n 인내: 아름다움을 위한 고통의 견딤, 아름다움을 위한 노고의 견딤.\n대담: 악을 예견하지 않음, 악의 현전으로 인해 경악하지 않음.\n무우: 우리가 고통에 빠져들지 않는 상태.\n 근면: 선택한 것을 완수하는 상태, 자발적인 인내, 노고에 대해 굴하지 않는 상태.\n수치심: 정의롭게 그리고 최선으로 보이는 것을 향해 가기 위해 대담함으로부터 자발적으로 물러남, 최선의 것에 대한 자발적인 파악, 올바른 비난에 대한 조심.\n 자유: 삶의 주도권, 모든 것에 대한 자기 결정권, 삶 속에서 자신에게 속한 것에 대한 권능, 재산의 사용과 획득에 있어 아끼지 않음.\n너그러움: 마땅히 해야 할 방식으로 재물을 다루는 것에 대한 상태, 필요한 방식으로 재산을 늘리고 획득함.\n 온화: 분노에 의한 운동의 진정, 혼의 조화로운 혼합.\n단정함: 최선으로 보이는 것에 대한 자발적인 순종, 신체 운동에 관한 좋은 질서.\n 행복: 모든 좋은 것들로 이루어진 선, 잘 살아가기 위해 자족적인 능력, 덕에 따른 완전함, 생물에게 자족적인 유익함.\n기품: 올바른 이성에 따른 가장 엄숙한 것에 대한 평가.