§7καὶ μὴν τεττάρων γε τῶν πρώτων ὄντων ἐν τῷ παντὶ σωμάτων, ἃ διὰ πλῆθος καὶ ἁπλότητα καὶ δύναμιν οἱ πλεῖστοι στοιχεῖα τῶν ἄλλων ὑποτίθενται καὶ ἀρχάς, πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἀέρος καὶ γῆς, ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ ποιότητας εἶναι τὰς πρώτας καὶ ἁπλᾶς τοσαύτας.
그리고 또한, 온 우주에 존재하는 네 가지 첫 번째 물체들 중에서, 많은 이들이 그 양과 단순함과 힘 때문에 다른 것들의 원소이자 시작이라고 가정하는 것, 즉 불, 물, 공기, 흙에 대해서는, 그 첫 번째이고 단순한 성질들도 이와 같은 수만큼 존재하는 것이 필연적이다.
τίνες οὖν εἰσιν αὗται πλὴν θερμότης καὶ ψυχρότης καὶ ξηρότης καὶ ὑγρότης, αἷς τὰ στοιχεῖα πάσχειν ἅπαντα καὶ ποιεῖν πέφυκεν;
그렇다면 이들은 모든 원소가 그것에 의해 작용을 받고 또한 작용을 미치도록 태어난 바인 뜨거움과 차가움, 건조함과 습함 외에 무엇이겠는가?
ὡς δὲ τῶν ἐν γραμματικῇ στοιχείων βραχύτητὲς εἰσι καὶ μακρότητες, τῶν δʼ ἐν μουσικῇ βαρύτητες καὶ ὀξύτητες, οὐ θάτερα τῶν ἑτέρων στέρησις, οὕτως ἐν τοῖς φυσικοῖς σώμασιν ἀντιστοιχίαν ὑποληπτέον ὑγρῶν πρὸς ξηρὰ καὶ ψυχρῶν πρὸς θερμά, τὸ κατὰ λόγον ἅμα καὶ τὰ φαινόμενα διαφυλάττοντας·
그리고 문법의 원소에 단음과 장음이 있고, 음악의 원소에 저음과 고음이 있어서, 어느 한쪽이 다른 쪽의 결여가 아닌 것과 마찬가지로, 자연의 물체들에서도 이성과 현상 둘 다를 동시에 지켜내려면, 습한 것과 건조한 것, 차가운 것과 뜨거운 것의 대응 관계를 상정해야 한다.
ἢ, καθάπερ Ἀναξιμένης ὁ παλαιὸς ᾤετο, μήτε τὸ ψυχρὸν ἐν οὐσίᾳ μήτε τὸ θερμὸν ἀπολείπωμεν, ἀλλὰ πάθη κοινὰ τῆς ὕλης ἐπιγιγνόμενα ταῖς μεταβολαῖς·
혹은, 고대의 아낙시메네스가 생각했던 것처럼, 차가운 것도 뜨거운 것도 실체 안에 남겨두지 말고, 변화에 따라 생겨나는 물질의 공통된 상태로 보아야 하겠는가?
τὸ γὰρ συστελλόμενον αὐτῆς καὶ πυκνούμενον ψυχρὸν εἶναί φησι· τὸ δʼ ἀραιὸν καὶ τὸ χαλαρόν, οὕτω πως ὀνομάσας καὶ τῷ ῥήματι, θερμόν.
그는 물질 중에서 축소되고 응고되는 부분이 차가운 것이며, 희박하고 느슨한 것(그가 말로도 그렇게 부른 것)이 뜨거운 것이라고 말하기 때문이다.
ὅθεν οὐκ ἀπεικότως λέγεσθαι τὸ καὶ θερμὰ τὸν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ στόματος καὶ ψυχρὰ μεθιέναι ψύχεται γὰρ ἡ πνσὴ πιεσθεῖσα καὶ πυκνωθεῖσα τοῖς χείλεσιν, ἀνειμένου δὲ τοῦ στόματος ἐκπίπτουσα γίγνεται θερμὸν ὑπὸ μανότητος.
이로부터 인간이 입에서 뜨거운 것과 차가운 것을 둘 다 내뿜는다고 말하는 것도 터무니없는 일이 아니다. 왜냐하면 호흡은 입술에 의해 압착되고 응고되면 차가워지지만, 입이 이완되어 흘러나올 때는 희박함 때문에 뜨거워지기 때문이다.
τοῦτο μὲν οὖν ἀγνόημα ποιεῖται τἀνδρὸς ὁ Ἀριστοτέλης·
그런데 아리스토텔레스는 이것을 그 남자의 오류로 여긴다.
ἀνειμένου γὰρ τοῦ στόματος ἐκπνεῖσθαι τὸ θερμὸν ἐξ ἡμῶν αὐτῶν, ὅταν δὲ συστρέψαντες τὰ χείλη φυσήσωμεν, οὐ τὸν ἐξ ἡμῶν ἀλλὰ τὸν ἀέρα τὸν πρὸ τοῦ στόματος ὠθεῖσθαι ψυχρὸν ὄντα καὶ προσεμπίπτειν.
입이 이완되었을 때는 우리 자신으로부터 뜨거운 것이 내쉬어지지만, 입술을 오므려 불 때는 우리로부터 나오는 것이 아니라 입 앞에 있는 공기가 밀려나는데, 그것이 차가우므로 부딪치게 되는 것이기 때문이다.
§8εἰ δʼ ἀπολειπτέον οὐσίαν ψυχροῦ καὶ θερμοῦ, προάγωμεν ἐπὶ τὸ ἑξῆς τὸν λόγον, ἥτις ἐστὶν οὐσία καὶ ἀρχὴ καὶ φύσις ψυχρότητος, ζητοῦντες·
그러나 만일 차가움과 뜨거움의 실체를 인정해야 한다면, 차가움의 실체와 시작과 성질이 무엇인지 추구하면서 논의를 다음으로 진행하자.
οἱ μὲν οὖν, τῶν σκαληνῶν καὶ τριγωνοειδῶν σχηματισμῶν ἐν τοῖς σώμασι κειμένων, τὸ ῥιγοῦν καὶ τρέμειν καὶ φρίττειν καὶ ὅσα συγγενῆ τοῖς πάθεσι τούτοις ὑπὸ τραχύτητος ἐγγίγνεσθαι λέγοντες, εἰ καὶ τοῖς κατὰ μέρος διαμαρτάνουσι, τὴν γοῦν ἀρχὴν ὅθεν δεῖ λαμβάνουσι δεῖ γὰρ ὥσπερ ἀφʼ ἑστίας τῆς τῶν ὅλων οὐσίας ἄρχεσθαι τὴν ζήτησιν.
몸 안에 부등변삼각형이나 삼각형의 형상들이 배치되어 있기 때문에 추위를 느끼고 떨고 오한이 나는 것과, 이러한 상태들과 유사한 모든 현상들이 거칠음에 의해 생겨난다고 말하는 이들은, 설령 개별적인 세부 사항에서 틀렸을지라도 적어도 시작해야 할 곳으로부터 원리를 취하고 있다. 탐구란 온 누리의 실체라는 말하자면 화로에서부터 시작해야 하기 때문이다.
ᾧ καὶ μάλιστα δόξειεν ἂν ἰατροῦ καὶ γεωργοῦ καὶ αὐλητοῦ διαφέρειν ὁ φιλόσοφος.
그리고 이 점에서 철학자는 의사나 농부나 피리 부는 사람과 가장 잘 구별된다고 여겨질 것이다.
ἐκείνοις μὲν γὰρ ἐξαρκεῖ τὰ ἔσχατα τῶν αἰτίων θεωρῆσαι 1 τὸ γὰρ ἐγγυτάτω τοῦ πάθους αἴτιον ἂν συνοφθῇ, πυρετοῦ μὲν ἔντασις ἢ παρέμπτωσις ἐρυσίβης δʼ ἣλιοι πυριφλεγεῖς ἐπʼ ὄμβρῳ βαρύτητος δὲ κλίσις αὐλῶν καὶ συναγωγὴ πρὸς ἀλλήλους, ἱκανόν ἐστι τῷ τεχνίτῃ πρὸς τὸ οἰκεῖον ἔργον.
그들에게는 가장 직접적인 원인들을 관찰하는 것으로 충분하기 때문이다. 상태에 가장 가까운 원인만 파악된다면, 즉 열병에 대해서는 긴장이나 침입이고, 깜부기병에 대해서는 비 온 뒤의 타오르는 태양이며, 저음에 대해서는 피리의 기울어짐과 서로의 가까워짐이라는 것만 관찰된다면, 장인이 고유한 작업을 수행하기에는 충분하다.
τῷ δὲ φυσικῷ θεωρίας ἕνεκα μετιόντι τἀληθὲς ἡ τῶν ἐσχάτων γνῶσις οὐ τέλος ἐστὶν ἀλλʼ ἀρχὴ τῆς ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ ἀνωτάτω πορείας.
그러나 관조를 위해 진리를 추구하는 자연철학자에게 직접적인 원인의 지식은 끝이 아니라 첫 번째이고 가장 높은 곳으로 향하는 여정의 시작이다.
διὸ καὶ Πλάτων ὀρθῶς καὶ Δημόκριτος αἰτίαν θερμότητος καὶ βαρύτητος ζητοῦντες οὐ κατέπαυσαν ἐν γῇ καὶ πυρὶ τὸν λόγον ἀλλʼ ἐπὶ τὰς νοητὰς ἀναφέροντες ἀρχὰς τὰ αἰσθητὰ μέχρι τῶν ἐλαχίστων ὥσπερ σπερμάτων προῆλθον.
그리하여 플라톤도 데모크리토스도 뜨거움과 무거움의 원인을 추구하면서 흙과 불에서 논의를 멈추지 않고, 감각되는 것들을 지성적인 원리들로 환원시키며 가장 미세한, 말하자면 씨앗과 같은 것에 이르기까지 나아갔던 것이다.