§20.1ἠθύμει δὲ δεινῶς διὰ τὸ μηδαμοῦ φανερὰν τὴν ἔλαφον ἐκείνην εἶναι·
그러나 그 암사슴이 어디에서도 보이지 않자 그는 몹시 낙담했다.
μηχανῆς γὰρ ἐπὶ τοὺς βαρβάρους ἐστέρητο θαυμαστῆς, τότε δὴ μάλιστα παραμυθίας δεομένους, εἶτα μέντοι νυκτὸς ἄλλως πλανώμενοί τινες ἐπιτυγχάνουσιν αὐτῇ, καί γνωρίσαντες ἀπὸ τῆς χρόας λαμβάνουσιν.
당시 가장 큰 위로와 격려를 필요로 하던 야만인들을 다루기 위한 훌륭한 방책을 빼앗겼기 때문이다. 그러나 그 후, 밤에 다른 일로 헤매던 어떤 이들이 우연히 그 암사슴과 마주쳤고, 털빛을 보고 알아채어 사로잡았다.
§20.2ἀκούσας δὲ ὁ Σερτώριος ἐκείνοις μὲν ὡμολόγησεν, ἂν μηδενὶ φράσωσι, χρήματα πολλὰ δώσειν, ἀποκρύψας δὲ τὴν ἔλαφον καί διαλιπὼν ὀλίγας ἡμέρας προῄει μάλα φαιδρὸς ἀπʼ ὄψεως ἐπὶ τὸ βῆμα, διηγούμενος τοῖς ἡγεμόσι τῶν βαρβάρων ὡς ἀγαθόν τι μέγα τοῦ θεοῦ προμηνύοντος αὐτῷ κατὰ τοὺς ὕπνους·
이 소식을 들은 세르토리우스는 그들에게 만일 아무에게도 말하지 않는다면 많은 돈을 주겠다고 약속했다. 그리고 암사슴을 숨겨 두고 며칠이 지난 뒤, 매우 밝은 표정으로 연단으로 나아가 야만인들의 지도자들에게 신이 꿈속에서 자신에게 어떤 큰 경사를 미리 알려주었다고 이야기했다.
εἶτα ἀναβὰς ἐπὶ τὸ βῆμα τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἐχρημάτιζεν.
그러고 나서 연단에 올라 찾아오는 사람들의 민원을 처리하기 시작했다.
§20.3ἡ δὲ ἔλαφος ὑπὸ τῶν φυλαττόντων αὐτὴν ἐγγὺς ἀφεθεῖσα καί κατιδοῦσα τὸν Σερτώριον ἐχώρει δρόμῳ περιχαρὴς πρὸς τὸ βῆμα, καί παραστᾶσα τὴν κεφαλὴν ἐπέθηκε ταῖς γόνασιν αὐτοῦ καί τῷ στόματι τῆς δεξιᾶς ἔψαυεν, εἰθισμένη καί πρότερον τοῦτο ποιεῖν.
그때 암사슴이 자신을 지키던 사람들에 의해 근처에서 풀려났고, 세르토리우스를 보자 기쁨에 넘쳐 연단으로 달려가 그의 곁에 서서 머리를 그의 무릎에 얹고 입으로 그의 오른손을 만졌는데, 이전에도 이렇게 하던 버릇이 있었다.
ἀντιφιλοφρονουμένου δὲ τοῦ Σερτωρίου πιθανῶς καί τι καί δακρύσαντος, ἔκπληξις εἶχε τοὺς παρόντας τὸ πρῶτον, εἶτα κρότῳ καί βοῇ τὸν Σερτώριον ὡς δαιμόνιον ἄνδρα καί θεοῖς φίλον οἴκαδε προπέμψαντες ἐν εὐθυμίαις καί χρησταῖς ἐλπίσιν ἦσαν.
세르토리우스가 그럴듯하게 애무로 답하며 눈물까지 조금 흘리자, 처음에는 배석한 사람들에게 경악이 감돌았으나, 이내 박수와 환호성으로 세르토리우스를 신적인 존재이자 신들의 총애를 받는 자라 부르며 집까지 배웅했고, 기쁨과 좋은 희망에 가득 차게 되었다.