§19.1οἱ δʼ ἐν τῇ πόλει τῇ μὲν ἀγγελίᾳ θαυμαστῶς ἐπαρθέντες ἠθροίζοντο περὶ τὰς πύλας· ὡς δὲ εἶδον ἑλκόμενον τὸν Φιλοποίμενα παρʼ ἀξίαν τῆς τε δόξης καὶ τῶν ἔμπροσθεν ἔργων καὶ τροπαίων, ἠλέησαν οἱ πλεῖστοι καὶ συνήλγησαν, ὥστε καὶ δακρῦσαι καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἐκφλαυρίσαι δύναμιν ὡς ἄπιστον καὶ τὸ μηδὲν οὖσαν.
성 안의 사람들은 한편으로는 그 소식에 놀라울 정도로 고무되어 성문 주변으로 모여들었으나, 다른 한편으로 필로포이멘이 그의 명성과 이전의 업적 및 전공기념비에 어울리지 않게 끌려가는 모습을 보았을 때, 대부분의 이들이 가엾게 여기고 함께 아파했으며, 마침내 눈물을 흘리며 인간의 힘이란 믿을 수 없고 아무것도 아닌 것이라고 비하하기까지 했다.
§19.2οὕτω δὲ κατὰ μικρὸν εἰς πολλοὺς φιλάνθρωπος ἐχώρει λόγος ὡς μνημονευτέον εἴη τῶν πρόσθεν εὐεργεσιῶν, καὶ τῆς ἐλευθερίας ἣν ἀπέδωκεν αὐτοῖς Νάβιν ἐξελάσας τὸν τύραννον.
이처럼 서서히 많은 사람들 사이에, 이전의 은혜와 그가 찬주 나비스를 몰아내고 그들에게 돌려준 자유를 기억해야 한다는 동정적인 여론이 번져갔다.
ὀλίγοι δὲ ἦσαν οἳ τῷ Δεινοκράτει χαριζόμενοι στρεβλοῦν τὸν ἄνδρα καὶ κτείνειν ἐκέλευον ὡς βαρὺν πολέμιον καὶ δυσμείλικτον, αὐτῷ τε Δεινοκράτει φοβερώτερον εἰ διαφύγοι καθυβρισμένος ὑπʼ αὐτοῦ καὶ γεγονὼς αἰχμάλωτος.
그러나 데이노크라테스의 비위를 맞추기 위해, 그를 가혹하고 타협할 수 없는 적으로 규정하고 고문하여 죽여야 한다고 주장하는 자들도 소수 있었는데, 그가 데이노크라테스에게 모욕을 당하고 포로가 된 후에 탈출한다면 데이노크라테스 자신에게 더욱 두려운 존재가 될 것이기 때문이라는 이유에서였다.
§19.3οὐ μὴν ἀλλὰ κομίσαντες αὐτὸν εἰς τὸν καλούμενον Θησαυρόν, οἴκημα κατάγειον οὔτε πνεῦμα λαμβάνον οὔτε φῶς ἔξωθεν οὔτε θύρας ἔχον, ἀλλὰ μεγάλῳ λίθῳ περιαγομένῳ κατακλειόμενον, ἐνταῦθα κατέθεντο, καὶ τὸν λίθον ἐπιρράξαντες ἄνδρας ἐνόπλους κύκλῳ περιέστησαν.
그럼에도 불구하고 그들은 그를 ‘보고(寶庫)’라고 불리는, 바람도 통하지 않고 밖에서 빛도 들어오지 않으며 문도 없고 다만 회전하여 움직이는 큰 돌로 닫히는 지하 방으로 데려가 그곳에 가두었으며, 돌을 굴려 입구를 막은 뒤 무장한 전사들을 주위에 배치했다.
§19.4οἱ δʼ ἱππεῖς τῶν Ἀχαιῶν ἐκ τῆς φυγῆς ἀναλαβόντες αὑτούς, ὡς οὐδαμοῦ φανερὸς ἦν ὁ Φιλοποίμην, ἀλλʼ ἐδόκει τεθνάναι, πολὺν μὲν χρόνον ἐπέστησαν ἀνακαλούμενοι τὸν ἄνδρα καὶ δίδοντες ἀλλήλοις λόγον ὡς αἰσχρὰν σωτηρίαν καὶ ἄδικον σῴζονται προέμενοι τοῖς πολεμίοις τὸν στρατηγόν ἀφειδήσαντα τοῦ ζῆν διʼ αὑτούς,
한편 아카이아인의 기병들은 패주로부터 정신을 차린 후, 필로포이멘이 어디에도 보이지 않고 죽은 것으로 여겨지자, 오랫동안 멈춰 서서 그의 이름을 부르며, 자신들을 위해 목숨을 아끼지 않은 장군을 적에게 내주고 자신들만 살아남은 것은 불명예스럽고 불의한 일이라고 서로에게 말했다.
§19.5ἔπειτα προϊόντες ἅμα καὶ πολυπραγμονοῦντες ἐπύθοντο τὴν σύλληψιν αὐτοῦ καὶ διήγγελλον εἰς τὰς πόλεις τῶν Ἀχαιῶν, οἱ δὲ συμφορὰν ποιούμενοι μεγάλην ἀπαιτεῖν μὲν ἔγνωσαν τὸν ἄνδρα παρὰ τῶν Μεσσηνίων πρεσβείαν πέμψαντες, αὐτοὶ δὲ παρεσκευάζοντο στρατεύειν.
그 뒤 그들은 전진하며 수소문한 끝에 그의 생포 소식을 알게 되어 아카이아인의 여러 도시들에 알렸고, 도시의 사람들은 이를 큰 재앙으로 여겨 사절을 보내 메세니아인들에게 그의 인도를 요구하기로 결의하는 한편, 자신들도 출병할 준비를 갖추었다.