§18.1ἤδη δὲ γεγονὼς ἔτος ἑβδομηκοστόν, ὄγδοον δὲ τῶν Ἀχαιῶν στρατηγῶν, ἤλπιζεν οὐ μόνον ἐκείνην τήν ἀρχὴν ἀπολέμως διάξειν, ἀλλὰ καὶ τοῦ βίου τὸ λοιπὸν αὐτῷ μεθʼ ἡσυχίας καταβιῶναι τὰ πράγματα παρέξειν.
이미 일흔 세에 이르렀고 여덟 번째로 아카이아인의 장군직을 맡고 있던 그는, 그 임기를 전쟁 없이 보낼 수 있을 뿐만 아니라 남은 생애도 상황이 그에게 평온함을 주어 편안히 살아갈 수 있게 해줄 것이라 기대했다.
ὡς γὰρ αἱ νόσοι ταῖς τῶν σωμάτων ῥώμαις συναπομαραίνεσθαι δοκοῦσιν, οὕτως ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς πόλεσιν ἐπιλειπούσης τῆς δυνάμεως ἔληγε τὸ φιλόνικον.
질병이 육체의 쇠약함과 함께 사라지는 것처럼 보듯, 그리스의 도시들에서도 힘이 소진됨에 따라 다투기를 좋아하는 기풍이 멎어갔기 때문이다.
§18.2οὐ μὴν ἀλλὰ Νέμεσίς τις ὥσπερ ἀθλητὴν εὐδρομοῦντα πρὸς τέρμασι τοῦ βίου κατέβαλε, λέγεται γὰρ ἔν τινι συλλόγῳ τῶν παρόντων ἐπαινούντων ἄνδρα δεινὸν εἶναι δοκοῦντα περὶ στρατηγίαν εἰπεῖν τὸν Φιλοποίμενα,
καὶ πῶς ἄξιον ἐκείνου λόγον ἔχειν τοῦ ἀνδρός, ὅστις ἥλω ζῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων; §18.3μεθʼ ἡμέρας δὲ ὀλίγας Δεινοκράτης Μεσσήνιος, ἄνθρωπος ἰδίᾳ τε τῷ Φιλοποίμενι προσκεκρουκώς καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπαχθὴς διὰ πονηρίαν καὶ ἀκολασίαν, τήν τε Μεσσήνην ἀπέστησε τῶν Ἀχαιῶν, καὶ κώμην τήν καλουμένην Κολωνίδα προσηγγέλθη μέλλων καταλαμβάνειν ὁ δὲ Φιλοποίμην ἔτυχε μὲν ἐν Ἄργει πυρέσσων, πυθόμενος δὲ ταῦτα συνέτεινεν εἰς Μεγάλην πόλιν ἡμέρᾳ μιᾷ σταδίους πλείονας ἢ τετρακοσίους.
그럼에도 불구하고 어떤 네메시스가, 마치 생애의 결승점을 향해 잘 달리고 있는 운동선수를 쓰러뜨리듯 그를 쓰러뜨렸다. 한 모임에서 참석자들이 장군직에 대단히 뛰어나다고 여지는 사람을 칭찬하고 있을 때, 필로포이멘이 다음과 같이 말했다고 전해지기 때문이다. “적에게 산 채로 잡힌 자에 대해 어찌 말할 가치가 있겠는가?” 며칠 뒤, 개인적으로도 필로포이멘과 충돌했었고 사악함과 방종함 때문에 다른 이들에게도 혐오 대상이었던 메세니아인 데이노크라테스가 메세네를 아카이아인들로부터 이탈시키고, 콜로니스라 불리는 마을을 점령하려 한다는 소식이 전해졌다. 필로포이멘은 마침 아르고스에서 열병을 앓고 있었으나, 이 소식을 듣고 하루 만에 400스타디온이 넘는 거리를 급히 달려 메갈로폴리스로 향했다.
§18.4κἀκεῖθεν εὐθὺς ἐβοήθει τοὺς ἱππεῖς ἀναλαβών, οἵπερ ἦσαν ἐνδοξότατοι μὲν τῶν πολιτῶν, νέοι δὲ κομιδῇ, διʼ εὔνοιαν τοῦ Φιλοποίμενος καὶ ζῆλον ἐθελονταὶ συστρατεύοντες.
그리고 그곳에서 즉시, 시민들 중 가장 고귀하면서도 매우 젊은 기병들을 거느리고 구원에 나섰는데, 이들은 필로포이멘에 대한 호의와 열정으로 자원하여 종군한 자들이었다.
ἱππασάμενοι δὲ πρὸς τήν Μεσσήνην καὶ περὶ τὸν Εὐάνδρου λόφον ἀπαντῶντι τῷ Δεινοκράτει συμπεσόντες ἐκεῖνον μὲν ἐτρέψαντο,
그들은 메세네를 향해 말을 달려 에우안드로스 언덕 근처에서 마주친 데이노크라테스와 충돌하여 그를 패주시켰다.
§18.5τῶν δὲ πεντακοσίων, οἳ τήν χώραν τῶν Μεσσηνίων παρεφύλαττον, ἐξαίφνης ἐπιφερομένων καὶ τῶν πρότερον ἡττημένων, ὡς τούτους κατεῖδον, αὖθις ἀνὰ τοὺς λόφους ἀθροιζομένων, δείσας ὁ Φιλοποίμην κυκλωθῆναι καὶ τῶν ἱππέων φειδόμενος ἀνεχώρει διὰ τόπων χαλεπῶν, αὐτὸς οὐραγῶν καὶ πολλάκις ἀντεξελαύνων τοῖς πολεμίοις καὶ ὅλως ἐπισπώμενος ἐφʼ ἑαυτόν, οὐ τολμώντων ἀντεμβαλεῖν ἐκείνων, ἀλλὰ κραυγαῖς καὶ περιδρομαῖς χρωμένων ἄποθεν.
그러나 메세니아 지방을 경비하던 500명의 군사가 돌연 습격해 오고, 전에 패배했던 자들도 이들을 보더니 다시 언덕 위로 집결하자, 필로포이멘은 포위당할 것을 우려하고 기병들을 아끼기 위해 험난한 지형을 통해 퇴각했다. 그는 스스로 후방을 지키며 몇 번이고 적을 향해 돌격하여 완전히 주의를 자신에게 끌었으나, 적들은 직접 맞서 싸울 엄두를 내지 못하고 먼발치에서 소리를 지르며 주변을 맴돌 뿐이었다.
§18.6ἀφιστάμενος οὖν πολλάκις διὰ τοὺς νεανίσκους καὶ καθʼ ἕνα παραπέμπων ἔλαθεν ἐν πολλοῖς ἀπομονωθεὶς πολεμίοις.
그리하여 젊은이들을 위해 자주 멈춰 서며 한 명씩 앞으로 피신시키는 사이에, 그는 자신도 모르게 수많은 적들 가운데 홀로 남겨지게 되었다.
καὶ συνάψαι μὲν εἰς χεῖρας οὐδεὶς ἐτόλμησεν αὐτῷ, πόρρωθεν δὲ βαλλόμενος καὶ βιαζόμενος πρὸς χωρία πετρώδη καὶ παράκρημνα χαλεπῶς μετεχειρίζετο καὶ κατέξαινε τὸν ἵππον.
그리고 누구도 그에게 육탄전을 걸어올 엄두는 내지 못했으나, 멀리서 날아오는 투척물에 맞고 바위투성이에다 절벽이 깎아지른 험난한 곳으로 몰려, 힘겹게 말을 몰다 그 말을 돌밭에 상하게 하고 말았다.
§18.7αὐτῷ δὲ τὸ μὲν γῆρας ὑπὸ ἀσκήσεως πολλῆς ἐλαφρὸν ἦν καὶ πρὸς οὐδὲν ἐμπόδιον εἰς τὸ σωθῆναι, τότε δὲ καὶ διὰ τήν ἀρρωστίαν τοῦ σώματος ἐνδεοῦς γεγονότος καὶ διὰ τήν ὁδοιπορίαν κατακόπου, βαρὺν ὄντα καὶ δυσκίνητον ἤδη σφαλεὶς ὁ ἵππος εἰς τήν γῆν κατέβαλε, σκληροῦ δὲ τοῦ πτώματος γενομένου καὶ τῆς κεφαλῆς παθούσης ἔκειτο πολὺν χρόνον ἄναυδος, ὥστε καὶ τοὺς πολεμίους τεθνάναι δόξαντας αὐτόν ἐπιχειρεῖν στρέφειν τὸ σῶμα καὶ σκυλεύειν.
그의 노령 자체는 끊임없는 단련 덕분에 가벼웠기에, 탈출하는 데 아무런 장애도 되지 않았으나, 이때는 질병으로 몸이 쇠약해진 데다 장거리 이동으로 지쳐 있었기에, 이미 몸이 무겁고 움직이기 어려운 상태에서 말이 발을 헛디뎌 그를 땅으로 떨어뜨렸다. 추락이 심했고 머리를 다쳤기 때문에 그는 오랫동안 말을 하지 못한 채 누워 있었고, 적들은 그가 죽었다고 생각하여 시신을 뒤집고 전리품을 약탈하려 할 정도였다.
§18.8ἐπεὶ δὲ τήν κεφαλὴν ἐπάρας διέβλεψεν, ἀθρόοι περιπεσόντες ἀπέστρεφον αὐτοῦ τὰς χεῖρας ὀπίσω καὶ δήσαντες ἦγον, ὕβρει χρώμενοι πολλῇ καὶ λοιδορίᾳ κατʼ ἀνδρὸς οὐδὲ ὄναρ ἄν ποτε παθεῖν ὑπὸ Δεινοκράτους ταῦτα προσδοκήσαντος.
그러나 그가 머리를 들고 눈을 뜨자, 그들은 한꺼번에 달려들어 그의 손을 뒤로 묶고 끌고 가며, 데이노크라테스 같은 자의 손에 이러한 일을 당하리라고는 꿈에도 생각지 못했던 영웅에게 극심한 모욕과 야유를 퍼부었다.