§2.1Ἀριστείδης δὲ Κλεισθένους μὲν τοῦ καταστησαμένου τὴν πολιτείαν μετὰ τοὺς τυράννους ἑταῖρος γενόμενος, ζηλώσας δὲ καὶ θαυμάσας μάλιστα τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν Λυκοῦργον τὸν Λακεδαιμόνιον, ἥψατο μὲν ἀριστοκρατικῆς πολιτείας, ἔσχε δʼ ἀντιτασσόμενον ὑπὲρ τοῦ δήμου Θεμιστοκλέα τὸν Νεοκλέους.
아리스티데스는 찬주들 이후에 국제를 확립한 클레이스테네스의 동지가 되었으나, 정치가들 중에서 특히 라케다이몬의 리쿠르고스를 흠모하고 찬탄하여 귀족주의적 국제를 지향하게 되었고, 민중을 옹호하는 네오클레스의 아들 테미스토클레스를 대항자로 맞이하게 되었다.
ἔνιοι μὲν οὖν φασιν παῖδας ὄντας αὐτοὺς καὶ συντρεφομένους ἀπʼ ἀρχῆς ἐν παντὶ καὶ σπουδῆς ἐχομένῳ καὶ παιδιᾶς πράγματι καὶ λόγῳ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλους,
그런데 어떤 이들은 그들이 소년이었고 함께 자랄 때부터 시작해서, 진지한 일이든 장난스러운 일이든 모든 행동과 말에서 서로 어긋났으며, 그들의 본성이 그 경쟁의식에 의해 곧바로 드러났다고 말한다.
§2.2καὶ τὰς φύσεις εὐθὺς ὑπὸ τῆς φιλονεικίας ἐκείνης ἀνακαλύπτεσθαι, τὴν μὲν εὐχερῆ καὶ παράβολον καὶ πανοῦργον οὖσαν καὶ μετʼ ὀξύτητος ἐπὶ πάντα ῥᾳδίως φερομένην, τὴν δʼ ἱδρυμένην ἐν ἤθει βεβαίῳ καὶ πρὸς τὸ δίκαιον ἀτενῆ, ψεῦδος δὲ καὶ βωμολοχίαν καὶ ἀπάτην οὐδʼ ἐν παιδιᾶς τινι τρόπῳ προσιεμένην.
한편의 본성은 유순하고 대담하며 교활하고, 민첩하게 모든 일에 쉽게 휩쓸리는 성격인 반면, 다른 편의 본성은 확고한 성품에 뿌리를 두고 정의를 곧게 응시하며, 거짓과 저속함과 기만을 어떠한 장난의 방식에서도 용납하지 않는 성격이었다.
ἀρίστων δʼ ὁ Κεῖος ἐξ ἐρωτικῆς ἀρχῆς γενέσθαι φησὶ καὶ προελθεῖν ἐπὶ τοσοῦτον τὴν ἔχθραν αὐτῶν.
그러나 케오스의 아리스톤은 그들의 적대 관계가 연애의 발단에서 비롯되어 이토록 깊어졌다고 말한다.
§2.3Στησίλεω γάρ, ὃς ἦν γένει Κεῖος, ἰδέᾳ τε καὶ μορφῇ σώματος πολὺ τῶν ἐν ὥρᾳ λαμπρότατος, ἀμφοτέρους ἐρασθέντας οὐ μετρίως ἐνεγκεῖν τὸ πάθος οὐδʼ ἅμα λήγοντι τῷ κάλλει τοῦ παιδὸς ἀποθέσθαι τὴν φιλονεικίαν, ἀλλʼ ὥσπερ ἐγγυμνασαμένους ἐκείνῃ πρὸς τὴν πολιτείαν εὐθὺς ὁρμῆσαι διαπύρους ὄντας καὶ διαφόρως ἔχοντας.
그도 그럴 것이, 태생이 케오스인이며 용모와 체격의 아름다움에서 젊은이들 중 단연 가장 빛나던 스테실라오스에게 두 사람 모두 깊이 매료되어 그 열정을 억누르지 못했고, 그 소년의 아름다움이 시들어도 경쟁의식을 내려놓지 않았으며, 오히려 그 일로 훈련을 쌓은 것처럼 뜨거운 열정을 품고 서로 갈라선 채 곧바로 정치에 뛰어들었기 때문이다.
§2.4ὁ μὲν οὖν Θεμιστοκλῆς εἰς ἑταιρείαν ἐμβαλὼν ἑαυτὸν εἶχε πρόβλημα καὶ δύναμιν οὐκ εὐκαταφρόνητον, ὥστε καὶ πρὸς τὸν εἰπόντα καλῶς αὐτὸν ἄρξειν Ἀθηναίων, ἄνπερ ἴσος ᾖ καὶ κοινὸς ἅπασι
μηδέποτε,
εἰπεῖν,
εἰς τοῦτον ἐγὼ καθίσαιμι τὸν θρόνον, ἐν ᾧ πλέον οὐδὲν ἕξουσιν οἱ φίλοι παρʼ ἐμοὶ τῶν ἀλλοτρίων· §2.5Ἀριστείδης δὲ καθʼ ἑαυτὸν ὥσπερ ὁδὸν ἰδίαν ἐβάδιζε διὰ τῆς πολιτείας, πρῶτον μὲν οὐ βουλόμενος συναδικεῖν τοῖς ἑταίροις ἢ λυπηρὸς εἶναι μὴ χαριζόμενος, ἔπειτα τὴν ἀπὸ τῶν φίλων δύναμιν οὐκ ὀλίγους ἰδὼν ἐπαίρουσαν ἀδικεῖν ἐφυλάττετο, μόνῳ τῷ χρηστὰ καὶ δίκαια πράττειν καὶ λέγειν ἀξιῶν θαρρεῖν τὸν ἀγαθὸν πολίτην.
테미스토클레스는 정치적 결사에 몸을 담아 무시할 수 없는 방어벽과 세력을 확보하고 있었는데, 누군가 그에게 "만약 모든 이에게 공평하고 사심이 없다면 아테네인들을 훌륭히 다스릴 것"이라고 말했을 때, 이렇게 대답했을 정도였다. "내가 결코 이 자리에 앉는 일이 없기를 바라오. 내 친구들이 다른 사람들에 비해 나로부터 더 많은 혜택을 얻지 못하게 되는 그런 자리에 말이오." 반면 아리스티데스는 정치에서 자신만의 독자적인 길을 걸었다. 첫째로 동지들과 함께 불의를 행하고 싶지 않았고, 그렇다고 청을 거절함으로써 원망을 사고 싶지도 않았기 때문이며, 둘째로 친구들로부터 얻는 세력이 적지 않은 이들을 불의로 내모는 것을 보고 경계하여, 훌륭한 시민은 오직 유익하고 정의로운 일을 행하고 말하는 것만으로 신뢰를 얻어야 한다고 생각했기 때문이다.