§5.1καὶ τὸ μὲν Ῥώμου πάθος ἀμφισβητούμενον ἔχει τὸν αὐτόχειρα, καὶ τὸ πλεῖστον εἰς ἑτέρους τῆς αἰτίας τρέπουσι·
그리고 레무스의 죽음에 대해서는 그 하수인에 대해 논란이 있으며, 대부분의 사람들은 그 책임을 타인에게 돌린다.
τὴν δὲ μητέρα διολλυμένην ἔσωσε περιφανῶς, καὶ τὸν πάππον ἀκλεῶς δουλεύοντα καὶ ἀτίμως εἰς τὸν Αἰνείου θρόνον ἐκάθισε, καὶ πολλὰ μὲν ἑκὼν εὐεργέτησεν, ἔβλαψε δὲ αὐτὸν οὐδὲ ἄκων.
그러나 로물루스는 죽음에 처했던 어머니를 눈부시게 구출해 냈고, 불명예스럽고 비천하게 복역하고 있던 할아버지를 아이네아스의 왕좌에 앉혔으며, 스스로 원하여 많은 은혜를 베풀었을 뿐만 아니라 본의 아니게라도 그를 해치는 일은 결코 없었다.
§5.2τὴν δὲ Θησέως λήθην καὶ ἀμέλειαν τῆς περὶ τὸ ἱστίον ἐντολῆς μόλις ἂν οἶμαι μακρᾷ τινι παραιτήσει καὶ ἐν ῥᾳθύμοις δικασταῖς αἰτίαν ἀποφυγεῖν πατροκτονίας·
반면에 테세우스가 돛에 관한 명령을 망각하고 소홀히 한 것은, 관대 한 재판관들 앞에서 아무리 긴 변명을 늘어놓는다 하더라도 존속살해의 혐의를 벗어나기란 거의 불가능했을 것이라고 나는 생각한다.
ὃ δὴ καὶ συνιδών τις Ἀττικὸς ἀνὴρ ὡς παγχάλεπόν ἐστι βουλομένοις ἀπολογεῖσθαι, πλάττει τὸν Αἰγέα τῆς νεὼς προσφερομένης ὑπὸ σπουδῆς ἀνατρέχοντα πρὸς τὴν ἀκρόπολιν θέας ἕνεκα καὶ σφαλλόμενον καταπεσεῖν, ὥσπερ ὀπαδῶν ἔρημον, ἢ τὴν ἐπὶ θάλατταν ὁδὸν σπεύδοντι μὴ παρούσης τινὸς θεραπείας.
바로 이 점, 즉 변호하려는 이들에게 그것이 극히 어렵다는 것을 알아챈 어떤 아티카의 작가는, 배가 다가올 때 에게우스가 급한 마음에 구경을 하러 아크로폴리스로 달려 올라가다가 발을 헛디뎌 추락했다는 이야기를 지어내고 있다. 마치 그에게 부하들이 없어 홀로 있었던 것처럼, 혹은 바다로 가는 길을 서두르는 그에게 시중드는 이가 아무도 없었던 것처럼 말이다.