§4Iam nunc quod ad nnecessarioremrem sententiam tuam spectet, quantum et ad ipsum ststatum tuum tendit, adfirmamus te manere post uitae dispunctionem et expectare diem iudicii proque meritis aut cruciatui destinari aut refrigerio, utroque sempiterno; quibus sustsustinendis necessario tibi substantiam pristinam eiusdemque hominisminis materiam et memoriam reuersuram, quod et nihil mali ac boni sentire, possis sine carnis passionalis facultate, et nulla ratio sit iudiiudicii sine ipsius exhibitione qui meruit iudicii passionem.
现在,关于你那更为切切的意见,在某种程度上,它也关系到你自身的状态。 我们断言,你在生命的结账之后依然存在,并等待着审判之日的到来;你将根据自己的功过,被指派去承受永远的惩罚或永远的安息;为了承受这些,你必须恢复原来的实质,以及同一个人的物质(肉体)和记忆,因为如果没有具有感受力的肉体的机能,你就无法感受到任何善恶,而如果那个配受审判之苦的本人没有显现,审判也就毫无理据。
ea opinio Christiana etsi honestior multo Pythagorica quae te non in bestias transfert, etsi plenior Platonica, quae tibi etiam dotem corporis reddit, etsi Epicurea grauior, quae te ab interitu defendit, tamen propter suum nomen soli uanitati et stupori et, ut dicitur, praesumptioni deputatur.
这种基督徒的观点,虽然比那不把你转入野兽之躯的毕达哥拉斯派观点要高尚得多,虽然比那将肉体的礼物再次赠予你的柏拉图派观点更完整,虽然比那保护你免于毁灭的伊壁鸠鲁派观点更有分量,然而,因为它的名字,它却被归结为纯粹的虚荣、愚钝以及人们所说的僭越。
sed non eerubescimus, si tecum erit nostra praesumptio.
但是,如果我们的僭越与你同在,我们并不会感到羞耻。
primo enim, cum alicuius defuncti recordaris, misellum uocas eum, non utique ut de bono uitae ereptum, sed ut poenae et iudicio iam adscriptum.
因为首先,当你回忆起某个死者时,你称他为“可怜的人”,这绝不是因为他被夺去了生命的善好,而是因为他已被归入刑罚和审判。
ceterum alias securos uocas defunctos.
然而,在其他时候,你又称死者为“无忧无虑的人”。
profiteris et uitae incommodum et mortis beneficium.
你既公言了生命的不便,又公言了死亡的恩惠。
uocas porro securos, si quando extra portam cum obobsoniis et matteis tibi potius parentans ad busta recedis aut a bustis dilutior redis.
此外,当你带着食物和美味走到城门之外,在墓地——这更像是为你自己祭祀——退去,或者醉醺醺地从墓地回来时,你便称他们为“无忧无虑的人”。
at ego sobriam tuam sententiam exigo.
但我要求你那清醒的意见。
misellos uocas mortuos, cum de tuo loqueris, cum ab eis longe es.
当你由衷地说话、当你远离他们时,你称死者为“可怜的人”。
nam in conconuiuio eorum quasi praesentibus et conrecumbentibus sortem suam exprobrare non possis.
因为在他们的宴席上,仿佛他们就在场并与你一同并排躺着一样,你无法指责他们的命运。
debes adulari propter quos laetius uiuis.
你必须奉承那些让你生活得更快乐的人。
misellum ergo uocas qui nihil sentit? quid, quod ut sentienti maledicis, cuius memoriam cum alicuius offensae mmorsu facis? terram grauem inprecaris et cineri pepenes inferos tormentum.
那么,你把一个毫无感觉的人称为“可怜的人”吗? 更何况,当你在某种冒犯的刺痛中回忆起某人时,你却把他当作有感觉的人一样来诅咒,这是为什么? 你祈求泥土沉重地压在他身上,祈求他的灰烬在阴间遭受痛苦。
aeque ex bona parte cui gratiam dedebes, ossibus et cineribus eius refrigerium comprecaris et ut bene requiescat apud inferos cupis.
同样,在好的一面,对于你所欠负恩情的人,你祈求他的骨灰得到安息,并希望他在阴间安息。
si nihil passionis est tibi post mortem, si nulla sensus perseuerantia, si denique nihil es ipsa Ubi corpus reliquisti, cur mentiris in te, quasi aliquid ultra pati possis? immo cur in totum times mortem, si nihil est tibi mortemendum post mortem, quia nec experiundum post mortem.
如果在死后你没有任何痛苦,如果在死后没有任何感觉的持续,如果你在留下身体的地方自己最终沦为虚无,你为什么要对自己撒谎,仿佛死后还能承受痛苦一样? 相反,如果在死后你没有什么可害怕的,因为死后也无需经历什么,你为什么要彻底害怕死亡呢?
nam etsi dici potest ideo mortem timeri non ut ultra quid minantemtem sed ut commodum | uitae amputantem, atquin cum et incommoda longe plura uitae pariter excedas, lucratione grauioris partis metum diluis nec iam timenda est amissio bonorum, quae altero bono id est incommodorum pace pensatur.
因为,虽然可以说害怕死亡不是因为它威胁着死后的什么,而是因为它割断了生命的便利,但是,既然你同样避开了生命中多得多的不便,你就通过获得更重大的部分而消解了恐惧,也不必再害怕失去善好,因为这已由另一种善好——即免于不便的平安——所补偿。
non est timendum quod nos liberat ab omni timendo.
我们不必害怕那将我们从一切可怕之物中解放出来的东西。
si times uita decedere, quia optimam nosti, certe mortem timere non debes, quam malam nescis.
如果你害怕离开生命,因为你深知生命是美好的,那么你当然不应该害怕你所不知道其为邪恶的死亡。
at cum times, scis malam.
然而当你害怕时,你便知道它是邪恶的。
non scires autem malam, quani nec timeres, si non scires aliquid esse post mortem quod eam mamalam faciat, ut timeas.
如果你不知道死后有某种东西使死亡变得邪恶以至于你害怕它,你便不知道它是邪恶的,也不会害怕它。
omittamus nunc naturalem formam timendidi mortem.
现在让我们略过害怕死亡的自然本能。
nemo timeat quod euadere non potest.
谁也不应该害怕自己无法逃避的事物。
Lex alte la parte congredior laetioris spei post mortem.
我从另一边,即从死后更为喜乐的希望的一边来和你论辩。
nam omnibus fere ingenita est famae post mortem cupido.
因为几乎所有人,都天生渴望在死后留名。
longum est reteretexere Curtios et Regulos uel Graecos uiros, quorum innumerabilia elogia sunt contemptae mortis propter postumam famamam.
要历数库尔提乌斯们、雷古路斯们或希腊的勇士们是冗长的,关于他们因死后的名声而蔑视死亡的赞辞是无数的。
quis non hodie memoriae post mortem frequentandae ita studet5 ut uel litteraturae operibus uel simplici laude morum uel ipsorum sepulcrorum ambitione nomen suum seruet? unde aniLmae hodie affectare aliquid quod uelit post mortem et tantoperLe praeparare quae sit usura post obitum? nihil utique de postero curaret, si nihil de postero sciret.
今天,谁不如此热衷于让自己的记忆在死后频繁被提起,以至于或通过著作、或通过对品德的朴素赞扬、或通过墓地本身的奢华来保存自己的名字? 今天,魂怎么会去追求某种它希望在死后拥有的东西,并如此极力准备它在死后将要使用的东西? 如果魂对死后一无所知,它绝不会关心死后的事。
sed forsitan de sensu post eexcessum tui certior sis quam de resurrectione quandoqueue cuius nos praesumptores denotamur.
但是,也许你对死后的感觉比对有朝一日的复活更加确信,而我们正因为后者而被标上僭越的烙印。
atquin hoc quoquee ab anima praedicatur.
然而,这一点也是由魂宣扬的。
nam si de aliquo iam pridem defunctocto tanquam de uiuo quis requirat, prae manu occurrit dicere, Abiit iam et reuerti debet.
因为,如果有人询问某个早已死去的人,仿佛他还活着一样,你便会不假思索地回答说:“他已经走了,应该会回来。 ”