[TRYPHONINUS libro primo disputationum. ] §50.16.225.pr'Fugitiuus' est non is, qui solum consilium fugiendi a domino suscepit, licet id se facturum iactauerit, sed qui ipso facto fugae initium mente deduxerit.
[特里丰尼努斯,《争论集》第一卷] “逃亡奴隶”并非仅指抱有逃离主人之意图的人——即使他曾扬言自己将如此做——而是指通过实际行动,在意志上并伴随行为开始着手逃跑的人。
nam et furem adulterum aleatorem quamquam aliqua significatione ex animi propositione cuiusque sola quis dicere posset, ut etiam is, qui numquam alienam rem inuito domino subtraxerit, numquam alienam matrem familias corruperit, si modo eius mentis sit, ut occasione data id commissurus sit, tamen oportere eadem haec crimina adsumpto actu intellegi.
因为,虽然在某种意义上,人们尽可以仅凭每个人的内心意图而称其为窃贼、奸通者或赌徒(例如,即使某人从未违背主人的意愿拿走他人的财物,也从未诱奸过他人的家母,但只要他怀有若有机会便会实施此事的心理,即可如此称之),然而这些相同的罪行仍必须被理解为伴随着实际行为。
et ideo fugitiuum quoque et erronem non secundum propositionem solam, sed cum aliquo actu intellegi constat.
因此,同样明确的是,逃亡奴隶和流浪奴隶也不应仅根据意图来理解,而必须伴随某种实际行动。