[PAPINIANUS libro secundo quaestionum. ] §50.1.11.prImperator Titus Antoninus Lentulo Uero rescripsit magistratuum officium indiuiduum ac periculum esse commune.
[帕皮尼亚努斯《学理提问集》第二卷] 皇帝提图斯·安东尼努斯给伦图鲁斯·维鲁斯复批道,长官的职务是不可分的,其风险由大家共同承担。
quod sic intellegi oportet, ut ita demum collegae periculum adscribatur, si neque ab ipso qui gessit neque ab his, qui pro eo interuenerunt, res seruari possit et soluendo non fuit honore deposito.
这应当理解为,只有在既不能从实际履行职务者本人、也不能从为其提供担保而介入者那里收回财产,且该人在卸任时无偿付能力的情况下,责任才归于其同僚。
alioquin si persona uel cautio sit idonea, uel soluendo fuit quo tempore conueniri potuit, unusquisque in id quod administrauit tenebitur.
否则,如果其本人或担保人是合格的,或者在可以对其提起诉讼时他具有偿付能力,则每个人仅就其所管理的部分承担责任。
§50.1.11.1Quod si forte is, qui periculo suo nominauit magistratum, soluendo sit, utrum in eum prius actio reddi quasi fideiussorem debeat, an uero non alias, quam si res a collega seruari non potuerit? sed placuit fideiussoris exemplo priorem conueniendum qui nominauit, quoniam collega quidem neglegentiae ac poenae causa, qui uero nominauit, fidei ratione conuenitur.
但是,如果恰巧那个在自己承担风险的情况下指名长官的人具有偿付能力,是否应当首先对他提起诉讼(就像对保证人那样),还是只有在不能从同僚那里收回财产时才对他提起诉讼? 不过,人们更赞同效仿保证人的例子,应当先对指名者提起诉讼,因为对同僚提起诉讼是由于其疏忽和作为惩罚,而对指名者提起诉讼则是基于信用的理由。