Humanitext Reader

查士丁尼一世 · 学说汇纂 §49.15.5.pr-49.15.5.3

战时与平时后归权的条件及归国者的意愿

第 8576 段,共 9271 段 · 拉丁语

内容简介

本段阐述了战争与和平时期后归权的适用条件,并通过阿提里乌斯·雷古鲁斯和译员米南德的先例,探讨了归国者的意愿对其公民权保有产生的影响。

[POMPONIUS libro trigensimo septimo ad Quintum Mucium. ]
[蓬佩尼乌斯,取自《昆图斯·穆西乌斯注》第三十七卷] 后归权在战争中或和平中皆可行使。
§49.15.5.prPostliminii ius competit aut in bello aut in pace. §49.15.5.1In bello, cum hi, qui nobis hostes sunt, aliquem ex nostris ceperunt et intra praesidia sua perduxerunt: nam si eodem bello is reuersus fuerit, postliminium habet, id est perinde omnia restituuntur ei iura, ac si captus ab hostibus non esset.
在战争中,当那些对我们而言是敌人的人俘获了我们中的一员并将其带入他们的卫戍区时(即适用此权);因为如果该人在同一场战争中归国,他就享有后归权,也就是说,他的所有权利都将完全恢复,如同他未曾被敌人俘虏一样。
antequam in praesidia perducatur hostium, manet ciuis.
在被带入敌人的卫戍区之前,他仍是公民。
tunc autem reuersus intellegitur, si aut ad amicos nostros perueniat aut intra praesidia nostra esse coepit.
而只有当他到达我们的盟友处,或者开始身处我们的卫戍区之内时,他才被理解为已经归国。
§49.15.5.2In pace quoque postliminium datum est: nam si cum gente aliqua neque amicitiam neque hospitium neque foedus amicitiae causa factum habemus, hi hostes quidem non sunt, quod autem ex nostro ad eos peruenit, illorum fit, et liber homo noster ab eis captus seruus fit et eorum: idemque est, si ab illis ad nos aliquid perueniat.
在和平时期,后归权同样被予以确立:因为如果我们与某个民族之间既无友好关系,也无客遇关系,亦无为友好之目的而缔结的条约,他们虽非敌人,但我们之物若落入其手,即归其所有,且我们的自由人若被其俘获,亦将成为他们的奴隶;反之,若他们之物落入我们之手,亦同此理。
hoc quoque igitur casu postliminium datum est.
因此,在这种情况下,后归权同样被予以确立。
§49.15.5.3Captiuus autem si a nobis manumissus fuerit et peruenerit ad suos, ita demum postliminio reuersus intellegitur, si malit eos sequi quam in nostra ciuitate manere.
然而,如果一个俘虏被我们解放并回到了他自己的同胞那里,只有当他宁愿跟随他们而不愿留在我们的城邦时,他才被理解为依据后归权归国。
et ideo in Atilio Regulo, quem Carthaginienses Romam miserunt, responsum est non esse eum postliminio reuersum, quia iurauerat Carthaginem reuersurum et non habuerat animum Romae remanendi.
因此,关于迦太基人派遣到罗马的阿提里乌斯·雷古鲁斯,法学家的解答是,他并未依据后归权归国,因为他曾宣誓要回到迦太基,并且没有留在罗马的意图。
et ideo in quodam interprete Menandro, qui posteaquam apud nos manumissus erat, missus est ad suos, non est uisa necessaria lex, quae lata est de illo, ut maneret ciuis Romanus: nam siue animus ei fuisset remanendi apud suos, desineret esse ciuis, siue animus fuisset reuertendi, maneret ciuis, et ideo esset lex superuacua.
因此,关于某位名叫米南德的译员,他在我们这里获得解放后被送回同胞处,为使他保持罗马公民身份而针对他通过的法律被认为是没有必要的;因为如果他的意图是留在同胞那里,他就会失去公民身份,而如果他的意图是返回,他就会保持公民身份,因此该法律是多余的。

词汇与语法注释

  1. §49.15.5.1perueniat aut intra praesidia nostra esse coepit — 在条件从句(si从句)中,现在时虚拟式 perueniat 与现在完成时直陈式 coepit 并列。前者表示假设的可能性,后者则强调作为既成事实的状态之开始。
  2. §49.15.5.2ex nostro — 介词接中性单数形容词名词化的结构。在此处意为“来自我们的财产”或“来自我们的领土”,与后文的 ab illis ad nos(从他们到我们这里)形成对比。
  3. §49.15.5.3ut maneret — 规定 lex(法律)内容的同格名词从句(或目的/结果从句)。解释为“关于他应当保持罗马公民身份的法律”或“为了让他保持罗马公民身份而制定的法律”。
  4. §49.15.5.3siue animus ei fuisset ... desineret ... siue animus fuisset ... maneret ... esset — 混合条件句,将过去完成时虚拟式 fuisset(过去虚拟条件)与未完成时虚拟式 desineret、maneret 和 esset(表示过去持续状态的后果,或现在虚拟后果)结合起来。它阐述了过去意愿的有无(已成事实)对随后的身份状态产生的影响。

引用这一段

查士丁尼一世, 学说汇纂 §49.15.5.pr-49.15.5.3. Humanitext Reader, https://reader.humanitext.ai/zh/text/urn:cts:latinLit:phi2806.phi002.humanitext-lat1:49.15.5.pr-49.15.5.3

请注明译文为AI草稿以及访问日期。

译文、注释与简介为AI生成的草稿,并根据读者反馈持续修订。