[IDEM libro sexto ad legem Iuliam et Papiam.
[同人,源自《尤里乌斯与帕皮乌斯法评注》第六卷。
] §32.0.89.prRe coniuncti uidentur, non etiam uerbis, cum duobus separatim eadem res legatur.
] \n \n 当同一物被分别遗赠给两人时,他们被认为是在事实上结合,而非在言词上结合。
item uerbis, non etiam re: 'Titio et Seio fundum aequis partibus do lego', quoniam semper partes habent legatarii.
同样,在言词上结合而非在事实上结合的例子是:“我将土地按相等份额赠与并遗赠给提求斯和塞尤斯”,因为受遗赠人总是拥有其份额。
praefertur igitur omnimodo ceteris, qui et re et uerbis coniunctus est.
因此,在事实和言词上均结合之人,在任何情况下都优于其他人。
quod si re tantum coniunctus sit, constat non esse potiorem.
但是,如果仅在事实上结合,则显然他并不享有优先权。
si uero uerbis quidem coniunctus sit, re autem non, quaestionis est, an coniunctus potior sit: et magis est, ut et ipse praeferatur.
然而,如果他确实在言词上结合,但在事实上并非如此,那么此种结合之人是否享有优先权便是一个存在争议的问题;而更妥当的意见是,他本人也应当被予以优待。