[IDEM libro sexto ad legem Iuliam et Papiam. ] §32.0.89.prRe coniuncti uidentur, non etiam uerbis, cum duobus separatim eadem res legatur.
[동인, 같은 법 주석 제6권으로부터.] \n \n 동일한 물건이 두 사람에게 각각 별도로 유증될 때, 그들은 사실에 있어서 결합되어 있고 말에 있어서는 그렇지 않다고 간주된다.
item uerbis, non etiam re: 'Titio et Seio fundum aequis partibus do lego', quoniam semper partes habent legatarii.
마찬가지로, 말에 있어서 결합되어 있고 사실에 있어서는 그렇지 않은 예는 다음과 같다. '나는 티티우스와 세이우스에게 균등한 지분으로 토지를 유증한다.' 이는 수증자들이 항상 지분을 가지기 때문이다.
praefertur igitur omnimodo ceteris, qui et re et uerbis coniunctus est.
그러므로 사실에 있어서나 말에 있어서나 결합되어 있는 자는 어떤 경우든 다른 자들보다 우선한다.
quod si re tantum coniunctus sit, constat non esse potiorem.
하지만 만약 사실에 있어서만 결합되어 있는 경우에는, 그가 더 우선하는 것은 아니라는 점이 명백하다.
si uero uerbis quidem coniunctus sit, re autem non, quaestionis est, an coniunctus potior sit: et magis est, ut et ipse praeferatur.
반면에 만약 말에 있어서는 결합되어 있으나 사실에 있어서는 그렇지 않은 경우에는, 결합된 자가 더 우선하는지 여부가 의문시되나, 그 자신도 우선권을 가진다고 보는 것이 더 타당하다.