[ULPIANUS libro duodecimo ad edictum. ] §27.6.7.prNouissime praetor ait: 'in eum qui, cum tutor non esset, dolo malo auctor factus esse dicetur, iudicium dabo, ut quanti ea res erit, tantam pecuniam condemnetur'.
[乌尔比安《告示评注》第十二编] 最后,裁判官说:“对于被指控在非为监护人时,出于恶意而予以批准之人,我将给予诉讼,使其被判处支付相当于该事务所值数额的罚金。
§27.6.7.1Non semper tutor conuenitur nec sufficit, si sciens auctor fuit, uerum ita demum, si dolo malo auctor fuit.
” 并不总是监护人被诉,且仅凭其知情而予以批准也是不够的,而只有当他出于恶意而予以批准时方可。
quid si compulsus aut metu, ne compelleretur, auctoritatem accommodauerit, nonne debebit esse excusatus?
如果他是被迫的,或者出于害怕被迫而给予了批准,难道他不应当被免责吗?
§27.6.7.2Quod ait praetor 'quanti ea res erit', magis puto non poenam, sed ueritatem his uerbis contineri.
关于裁判官所说的“该事务所值数额”,我更倾向于认为,这些字眼所包含的不是惩罚,而是实际价值。
§27.6.7.3Pomponius libro trigesimo recte scribit etiam sumptuum in hoc iudicio rationem haberi, quos facturus est actor restitutorio agendo.
蓬波尼乌斯在第三十编中正确地写道,在此诉讼中也应考虑到原告因提起恢复原状之诉而将要支付的费用。
§27.6.7.4Si plures sint qui auctores fuerunt, perceptione ab uno facta et ceteri liberantur, non electione:
如果予以批准的人有数人,则在从其中一人处获得清偿时,其他人也得以免责,而不是因选择诉讼而免责: