[ULPIANUS libro duodecimo ad edictum. ]
[울피아누스 고시 주석 제12권] 마지막으로 법무관은 이렇게 말한다.
§27.6.7.prNouissime praetor ait: 'in eum qui, cum tutor non esset, dolo malo auctor factus esse dicetur, iudicium dabo, ut quanti ea res erit, tantam pecuniam condemnetur'. §27.6.7.1Non semper tutor conuenitur nec sufficit, si sciens auctor fuit, uerum ita demum, si dolo malo auctor fuit.
"후견인이 아님에도 고의로 승인을 한 것으로 일컬어지는 자에 대하여, 나는 그 사건이 가질 만한 가치만큼의 액수의 돈을 지급하도록 선고하는 소송을 부여하겠다." 항상 후견인이 소송을 당하는 것은 아니며, 알고서 승인했다는 것만으로는 충분치 않고, 오직 고의로 승인한 경우에 비로소 그러하다.
quid si compulsus aut metu, ne compelleretur, auctoritatem accommodauerit, nonne debebit esse excusatus?
만약 그가 강제되거나, 혹은 강제될 것이라는 두려움 때문에 승인을 제공하였다면, 그는 면책되어야 마땅하지 않겠는가?
§27.6.7.2Quod ait praetor 'quanti ea res erit', magis puto non poenam, sed ueritatem his uerbis contineri.
법무관이 "그 사건이 가질 가치만큼"이라고 말한 것에 대해, 나는 이 단어들에 형벌이 아니라 실제 가치가 담겨 있는 것으로 생각한다.
§27.6.7.3Pomponius libro trigesimo recte scribit etiam sumptuum in hoc iudicio rationem haberi, quos facturus est actor restitutorio agendo.
폼포니우스는 제30권에서 원고가 반환 소송을 제기함으로써 지출하게 될 비용 또한 이 소송에서 고려된다고 올바르게 쓰고 있다.
§27.6.7.4Si plures sint qui auctores fuerunt, perceptione ab uno facta et ceteri liberantur, non electione:
만약 승인을 한 사람이 여러 명이라면, 한 사람으로부터 변제가 이루어짐으로써 다른 사람들도 면책되는 것이지, 소송의 선택에 의해서가 아니다.