§102.21Dic potius, quam naturale sit in inmensum mentem suam extendere.
倒不如说说,将自己的心灵扩展到无限之中是多么自然。
Magna et generosa res est humanus animus: nullos sibi poni nisi communes et cum deo terminos patitur.
人的心灵是伟大而高贵的:除了与神共有的界限之外,它容不得给自己设定任何界限。
Primum humilem non accipit patriam, Ephesum aut Alexandriam aut si quod est etiamnunc frequentius accolis laetiusve tectis solum; patria est illi quodcumque suprema et universa circuitu suo cingit, hoc omne convexum, intra quod iacent maria cum terris, intra quod aer humanis divina secernens etiam coniungit, in quo disposita tot lumina in actus suos excubant.
首先,它不接受一个卑微的祖国,如以弗所或亚历山大,或者任何人口更稠密、屋宇更华丽的土地;对它来说,祖国是至高无上的、包罗万象的宇宙圆周在其环绕中所包围的一切,即这整个穹苍,其中躺着大海与陆地,其中空气在将人间之事与神圣之事分开的同时也将它们结合起来,其中排列整齐的众多星辰为了各自的活动而守望。
§102.22Deinde artam aetatem sibi dari non sinit: "omnes," inquit, "anni mei sunt.
其次,它不容许给自己一个狭隘的寿命:“所有的岁月,”它说,“都是我的。
Nullum saeculum magnis ingeniis clusum est, nullum non cogitationi pervium tempus.
没有任何一个时代对伟大的才智是封闭的,没有任何一个时间是对思想不可逾越的。
Cum venerit dies ille, qui mixtum hoc divini humanique secernat, corpus hic, ubi inveni, relinquam, ipse me dis reddam.
当那一天到来,将神圣与尘俗的这种混合分开时,我将把身体留在这里——我发现它的地方,而我自己将回到神那里。
Nec nunc sine illis sum, sed gravi terrenoque detineor.
即使是现在,我也并非没有他们,而是被沉重而尘俗的躯壳所阻碍。
" §102.23Per has mortalis aevi moras illi meliori vitae longiorique proluditur.
” 通过凡俗寿数的这番耽搁,我们正在为那更好、更长久的生命作序幕式的练习。
Quemadmodum decem mensibus tenet nos maternus uterus et praeparat non sibi, sed illi loco, in quem videmur emitti iam idonei spiritum trahere et in aperto durare; sic per hoc spatium, quod ab infantia patet in senectutem, in alium maturescimus partum.
正像母腹将我们孕育十个月,其目的不是为了它自己,而是为了那个我们似乎被发送出去的地方,届时我们已适于呼吸并可在户外生存;同样,通过从婴儿期延伸到老年期的这段光阴,我们正为另一种诞生而成熟。
Alia origo nos expectat, alius rerum status.
另一个起点在等待着我们,另一种事物的状态在等待着我们。
Nondum caelum nisi ex intervallo pati possumus; proinde intrepidus horam illam decretoriam prospice: non est animo suprema, sed corpori.
我们现在还只能从远处承受上天;因此,应当毫无畏惧地瞻望那决定性的时刻:它不是灵魂的终结,而是肉体的终结。
§102.24Quidquid circa, te iacet rerum, tamquam hospitalis loci sarcinas specta: transeundum est.
将你身边环绕的一切事物,视作客栈的行囊:我们必须过路而行。
§102.25Excutit redeuntem natura sicut intrantem.
自然剥夺归去之人,一如剥夺进来之人。
Non licet plus efferre quam intuleris, immo etiam ex eo, quod ad vitam adtulisti, pars magna ponenda est: detrahetur tibi haec circumiecta, novissimum velamentum tui, cutis; detrahetur caro et suffusus sanguis discurrensque per totum; detrahentur ossa nervique, firmamenta fluidorum ac labentium.
你不被允许带出比带入更多的东西,甚至连你带入生命中的东西,也必须放下很大一部分:包裹着你的这层皮肤,你最后的遮蔽物,将被剥离;肌肉和注满全身、四处流动的血液,将被剥离;骨骼和肌腱,这些流质与易坠之物的支架,将被剥离。
§102.26Dies iste, quem tamquam extremum reformidas, aeterni natalis est.
你当作最后一天而畏惧的那一日,乃是永恒的诞辰。
Depone onus; quid cunctaris, tamquam non prius quoque relicto, in quo latebas, corpore exieris? Haeres, reluctaris;
放下负担吧;你为何迟疑,仿佛你以前不曾留下曾经藏身的躯体而走出来过一样?
tum quoque magno nisu matris expulsus es.
你驻足,你抗拒;在那个时候,你也是被母亲付出巨大努力才排挤出来的。
Gemis, ploras; et hoc ipsum flere nascentis est, sed tunc debebat ignosci: rudis et imperitus omnium veneras.
你呻吟,你哭泣;而这哭泣本身正是新生儿的特征,但在那时这本该被原谅:你来时赤条条、对一切都一无所知。
Ex maternorum viscerum calido mollique fomento emissum adflavit aura liberior, deinde offendit durae manus tactus, tenerque adhuc et nullius rei gnarus obstipuisti inter ignota.
从母腹温暖柔软的抚育中被送出来,一阵更自由的微风吹拂着你,接着粗硬之手的触碰惊扰了你,而当时还娇嫩且一无所知的你,在未知的事物中惊呆了。
§102.27Nunc tibi non est novum separari ab eo, cuius ante pars fueris; aequo animo membra iam supervacua dimitte et istuc corpus inhabitatum diu pone.
现在,与你先前曾是其一部分的东西分离,对你来说已不是新鲜事;请以平静的心,放弃那些如今已多余的肢体,放下那具居住已久的躯体。
Scindetur, obruetur, abolebitur.
它将被撕裂、掩埋、消灭。
Quid contristaris? Ita solet fieri: pereunt semper velamenta nascentem.
你为何忧伤? 事情向来如此:新生儿的遮蔽物总是会毁坏的。
Quid ista sic diligis quasi tua? Istis opertus es.
你为何如此珍爱那些东西,仿佛它们是属于你的一样? 你不过是被它们包裹着而已。
veniet, qui te revellat dies et ex contubernio foedi atque olidi ventris educat.
那一天终将到来,它会将你撕扯开,带你脱离那污秽恶臭之腹的同伴关系。
§102.28Huic nunc quoque tu, quantum potes, subduc te voluptatique, nisi quae necessariis seriisque cohaerebit; alienus iam hinc altius ab quid sublimiusque meditare.
甚至在现在,你也当尽可能使自己脱离这具身体,脱离享乐,除非是与必要且严肃的事物相关联的享乐;从此对这里保持疏离,去冥想一些更高、更崇高的事物。
Aliquando naturae tibi arcana retegentur, discutietur ista caligo et lux undique clara percutiet.
有朝一日,自然的奥秘将向你敞开,这迷雾将被驱散,四面八方将有明亮的光芒照耀着你。
Imaginare tecum, quantus ille sit fulgor tot sideribus inter se lumen miscentibus; nulla serenum umbra turbabit.
试在心中想象,如此之多的星辰彼此交融其光芒,那该是何等巨大的辉煌;没有任何阴影会扰乱那晴朗的天空。
Aequaliter splendebit omne caeli latus; dies et nox aeris infimi vices sunt.
天空的每一侧都将同样闪耀;昼夜不过是最低层空气的交替。
Tunc in tenebris vixisse te dices, cum totam lucem et totus aspexeris, quam nunc per angustissimas oculorum vias obscure intuens.
那时你将会说,你曾生活在黑暗之中——当你全身心地注视那完整的整片光明,而现在你只能通过眼睛极其狭窄的通道模糊地端详它。
Et tamen admirans illam iam procul; quid tibi videbitur divina lux, cum illam suo loco videris?
然而你现在已在远处惊叹于它;当你正在它原初的地方看见那神圣之光时,它在你看来看来会是怎样的?
§102.29Haec cogitatio nihil sordidum animo subsidere sinit, nihil humile, nihil crudele.
这种思索不容许任何卑俗、任何卑微、任何残酷的事物沉淀在心灵中。
Deos rerum omnium esse testes ait.
它说,众神是一切事物的见证者。
Illis nos adprobari, illis in futurum parari iubet et aeternitatem proponere.
它要求我们得到他们的认可,为他们的未来做好准备,并将永恒展现在我们面前。
Quam qui mente concepit, nullos horret exercitus, non ferretur tuba, nullis ad timorem minis agitur.
凡是在心中领会了这一点的人,绝不畏惧任何军队,不为战号所惊吓,也不因任何威胁而陷入恐惧。
§102.30Quidni non timeat qui mori sperat? Is quoque, qui animum tamdiu iudicat manere, quamdiu retinetur corporis vinculo, solutum statim spargit, ut etiam post mortem utilis esse possit.
盼望死去的人,又怎会不无所畏惧呢? 即使是那个判定灵魂只有在被身体的纽带束缚时才存留、一旦解脱便立即消散的人,也会努力使自己甚至在死后也依然是有益的。
Quamvis enim ipse ereptus sit oculis, tamen
"
Multa viri virtus animo multusque recursat
Gentis honos.
因为虽然他本人已从人们的视野中被夺走,然而: “那人的众多美德与他家族的繁多荣耀,仍屡屡重现于心间。
"
Cogita, quantum nobis exempla bona prosint: scies magnorum virorum non minus praesentiam esse utilem quam memoriam.
” 想一想,良好的榜样对我们有多大益处:你会知道,伟人的在场与其记忆同样有用。
VALE.
祝好。