§1.11.1Littera quaecumque est toto tibi lecta libello, §1.11.2est mihi sollicito tempore facta viae.
无论在这整本小书里你读到什么文字,都是我在旅途中焦虑不安的时刻写成的。
§1.11.3aut haec me, gelido tremerem cum mense Decembri, §1.11.4scribentem mediis Hadria vidit aquis, §1.11.5aut, postquam bimarem cursu superavimus Isthmon, §1.11.6alteraque est nostrae sumpta carina fugae, §1.11.7quod facerem versus inter fera murmura ponti, §1.11.8Cycladas Aegaeas obstipuisse puto.
要么是当我在寒冷的十二月颤抖时,亚得里亚海看见我在波涛之中写下这些,要么是在我们乘船越过那坐落在双海之间的地峡,并为我们的逃亡换乘了另一艘船之后,我想,爱琴海的基克拉泽斯群岛都感到震惊,因为我竟在海洋狂暴的咆哮声中作诗。
如今我自己也感到惊讶,在我的心灵与海洋如此巨大的波澜之中,我的诗才竟然没有衰退。
§1.11.11seu stupor huic studio sive est insania nomen, §1.11.12omnis ab hac cura cura levata mea est,
无论这种热衷该被称为麻木还是疯狂,我所有的忧虑都被这种执着所减轻。
§1.11.13saepe ego nimbosis dubius iactabar ab Haedis, §1.11.14saepe minax Steropes sidere pontus erat, §1.11.15fuscabatque diem custos Atlantidos Ursae, §1.11.16aut Hyadas seris hauserat Auster aquis,
我常常被带来暴雨的双子座小羊星弄得惶恐不安,常常因为斯忒罗佩之星的显现而海面充满威胁,大熊座守护星使白昼昏暗,或者南风带着迟来的雨水淹没了雨神星。
常常有部分海水涌入船内,然而我依然用颤抖的手,写下随之而来的各种诗句。
§1.11.19nunc quoque contenti stridunt Aquilone rudentes, §1.11.20inque modum tumuli concava surgit aqua.
如今,拉紧的缆绳也因北风而吱吱作响,凹陷的水面像坟冢般高高涌起。
舵手自己也向着星空举起双手,忘却了他的航海技术,用誓愿祈求救助。
§1.11.23quocumque aspexi, nihil est nisi mortis imago, §1.11.24quam dubia timeo mente timensque precor.
无论我望向何处,除了死亡的景象什么也没有,我以忐忑的心感到恐惧,并在恐惧中祈祷。
即便我到达了港口,我也会被港口本身吓倒:充满敌意的大地比水域包含着更多的恐惧。
§1.11.27nam simul insidiis hominum pelagique laboro, §1.11.28et faciunt geminos ensis et unda metus,
因为我同时受着人类阴谋与海洋险阻的折磨,刀剑与波涛造成了双重的恐惧。
§1.11.29ille meo vereor ne speret sanguine praedam, §1.11.30haec titulum nostrae mortis habere velit.
我担心那一方指望用我的血换取猎物,而这一方则想要获得我死亡的头衔。
§1.11.31barbara pars laeva est avidaeque adsueta rapinae, §1.11.32quam cruor et caedes bellaque semper habent, §1.11.33cumque sit hibernis agitatum fluctibus aequor, §1.11.34pectora sunt ipso turbidiora mari.
左边是野蛮的土地,习惯于贪婪的掠夺,那里总是充斥着鲜血、屠杀和战争;虽然海面被冬日的波涛所激荡,他们的内心却比海洋本身还要狂暴。
亲切的读者啊,因此你更应该宽容这些诗作,如果它们,确实如它们表现的那样,低于你的期待。
§1.11.37non haec in nostris, ut quondam, scripsimus hortis, §1.11.38nec, consuete, meum, lectule, corpus habes,
我不像以前那样在我的花园里写下这些,我那习惯了的睡榻啊,你也没有承载我的身体。
我在冬日的光线中被抛掷在无法驯服的深渊,就连纸张本身也受到深蓝色海水的拍击。
狂暴的冬日风暴在搏斗,并因我竟敢在它发出严厉威胁时写作而感到愤怒。
§1.11.43vincat hiems hominem! sed eodem tempore, quaeso,
让风暴战胜人类吧!
§1.11.44ipse modum statuam carminis, illa sui.
但在同时,我祈求,让我自己为我的诗歌,让风暴为它自己设定界限。