§17.135Ergo ego sum virtus, ego sum tibi nobile regnum!
因此,我是你的美德,我是你高贵之国!
§17.136Ferrea sim, si non hoc ego pectus amem.
如果我不爱这颗心,我将是铁石心肠。
相信我,我并非铁石心肠;但我抗拒去爱那个我认为几乎不可能属于我的人。
§17.139Quid bibulum curvo proscindere litus aratro, §17.140Spemque sequi coner quam locus ipse negat?
我为何要试图用弯曲的犁去耕作吸水的沙滩,并追求那连地方本身都拒绝给予的希望呢?
§17.141Sum rudis ad Veneris furtum, nullaque fidelem — §17.142Di mihi sunt testes — lusimus arte virum.
我对维纳斯的偷情之事毫无经验,也从未用任何诡计欺骗过忠实的丈夫——神明是我的见证。
§17.143Nunc quoque, quod tacito mando mea verba libello, §17.144Fungitur officio littera nostra novo.
即使现在,我将自己的言语托付给沉默的书信,我的文字也在履行着一项崭新而陌生的任务。
那些有经验的人是幸福的! 而我对这些事一无所知,只觉得犯错的道路充满艰难。
§17.147Ipse malo metus est; iam nunc confundor, et omnes §17.148In nostris oculos vultibus esse reor.
恐惧本身就是一种折磨;如今我已经心慌意乱,总觉得所有人的目光都落在我的脸上。
而我并非凭空产生这种想法;我已察觉到众人的恶意窃窃私语,埃特拉也向我转达了一些风言风语。
§17.151At tu dissimula, nisi si desistere mavis!
但你且掩饰起来吧,除非你更愿意放弃!
§17.152Sed cur desistas? dissimulare potes.
但你为何要放弃呢? 你是能妥善掩饰的。
戏耍吧,但要秘密地进行! 因为梅内劳斯的离开,我们得到了更大、但非最大的自由。
§17.155Ille quidem procul est, ita re cogente, profectus; §17.156Magna fuit subitae iustaque causa viae — §17.157Aut mihi sic visum est.
他确实因为形势所迫而远行去了;他这仓促的旅程有着重大而正当的由头—— 或许在我看来是如此。
ego, cum dubitaret an iret, §17.158'Quam primum,' dixi, 'fac rediturus eas!'
当他还在犹豫是否前去时,我说道:“去吧,但务必尽早回来!
§17.159Omine laetatus dedit oscula, 'res' que 'domusque §17.160Et tibi sit curae Troicus hospes,' ait.
” 他因这吉兆而欣喜,吻了我,并说道:“愿家产、房屋,还有这位特洛伊客人,都由你来悉心照料。
” 我几乎忍不住笑出声来,正当我拼命憋笑时,除了“会照办的”之外,我无法对他多说一个字。
他确实乘着顺风向着克里特岛扬帆起航;但你可别因此就以为一切都成了理所当然!
我的丈夫虽不在身边,却正是以此方式在远方看守着我—— 难道你不知道国王们都长着长长的手吗?
美貌同样是一种负担;因为你们口中对我的称赞越是频繁,他便越有正当的理由感到担忧。
§17.169Quae iuvat, ut nunc est, eadem mihi gloria damno est, §17.170Et melius famae verba dedisse fuit.
如今,这令我欣喜的同一份荣耀,反倒成了我的祸害;过去若是能欺瞒名声,本是更好的。
他不在家,把你我留在此地,你也莫要觉得奇怪;他信任我的品行和生活。
他担忧的是容颜,信任的是操行;我的贞洁令他安心,我的美貌却令他焦虑。
你劝说我不要虚度这白白送上门来的时光,并极力主张我们应当利用那单纯丈夫所带来的便利。
§17.177Et libet et timeo, nec adhuc exacta voluntas §17.178Est satis; in dubio pectora nostra labant.
我既心向往之又感到害怕,至今意志仍不够坚定;在犹疑之中,我的内心摇摆不定。
§17.179Et vir abest nobis, et tu sine coniuge dormis, §17.180Inque vicem tua me, te mea forma capit; §17.181Et longae noctes, et iam sermone coimus, §17.182Et tu, me miseram! blandus, et una domus.
丈夫不在我身边,你睡时也无妻相伴,相互间,你的俊美俘获了我,我的容颜也吸引了你;况且黑夜漫长,我们已在言语中契合,而你——唉,可怜的我! ——又是如此温存甜言,且同处一室。
§17.183Et peream, si non invitant omnia culpam;
如果这一切不是在诱人犯错,就让我毁灭吧!
§17.184Nescio quo tardor sed tamen ipsa metu!
然而,我自己却仍被某种说不清的恐惧所迟滞!
§17.185Quod male persuades, utinam bene cogere posses!
你那不怀好意的劝说,真希望你能用强力来付诸实施!
§17.186Vi mea rusticitas excutienda fuit.
我的矜持本该用暴力来震碎。
§17.187Utilis interdum est ipsis iniuria passis.
侵害有时对受害者本人也是有益的。
§17.188Sic certe felix esse coacta forem.
若真如此,被强迫的我必定会感到幸福。
§17.189Dum novus est, potius coepto pugnemus amori!
趁着爱意尚新,我们还是与这刚起步的爱情作斗争吧!
§17.190Flamma recens parva sparsa residit aqua.
新生的火焰,只需洒上一点点水便会熄灭。
§17.191Certus in hospitibus non est amor; errat, ut ipsi, §17.192Cumque nihil speres firmius esse, fugit.
客人们的爱情是靠不住的;它像他们自身一样飘忽不定,当你期望没有什么比它更坚固时,它却溜走了。
许珀西皮勒是见证,米诺斯的女儿也是见证,她们都在那未能实现的婚礼之床上被欺骗。
不守信用的人啊,据说你也抛弃了你那相爱多年的俄诺涅。
而你自己也并未否认;若你不知情的话,探寻关于你的一切,曾是我最大的关切。
§17.199Adde, quod, ut cupias constans in amore manere,
此外,哪怕你渴望在爱情中保持忠贞,