§7.66.1Πόθεν ἴσμεν, εἰ μὴ Τηλαύγης Σωκράτους τὴν διάθεσιν κρείσσων ἦν;
我们怎能知道，泰劳格的精神状态不比苏格拉底更优越呢？
οὐ γὰρ ἀρκεῖ, εἰ Σωκράτης ἐνδοξότερον ἀπέθανε καὶ ἐντρεχέστερον τοῖς σοφισταῖς διελέγετο καὶ καρτερικώτερον ἐν τῷ πάγῳ διενυκτέρευε καὶ τὸν Σαλαμίνιον κελευσθεὶς ἄγειν γεννικώτερον ἔδοξεν ἀντιβῆναι καὶ ʽἐν ταῖς ὁδοῖς ἐβρενθύετοʼ, περὶ οὗ καὶ μάλιστ’ ἄν τις ἐπιστήσειεν, εἴπερ ἀληθὲς ἦν·
因为，即便苏格拉底死得更光荣，与智者的辩论更敏捷，在严霜中露宿更有耐力，且在被命令去逮捕萨拉米斯人时表现得更无畏地反抗，以及“在街上趾高气扬地走着”（关于这一点，即使是真的，人们也会特别产生怀疑），这些也是不够的。
ἀλλ’ ἐκεῖνο δεῖ σκοπεῖν, ποίαν τινὰ τὴν ψυχὴν εἶχε Σωκράτης καὶ εἰ ἐδύνατο ἀρκεῖσθαι τῷ δίκαιος εἶναι τὰ πρὸς ἀνθρώπους καὶ ὅσιος τὰ πρὸς θεούς, μήτε εἰκῇ πρὸς τὴν κακίαν ἀγανακτῶν μηδὲ μὴν δουλεύων τινὸς ἀγνοίᾳ, μήτε τῶν ἀπονεμομένων ἐκ τοῦ ὅλου ὡς ξένον τι δεχόμενος ἢ ὡς ἀφόρητον ὑπομένων, μήτε τοῖς τοῦ σαρκιδίου πάθεσιν ἐμπαρέχων συμπαθῆ τὸν νοῦν·
我们应该考察的是：苏格拉底拥有一种怎样的灵魂，他是否能够满足于对人公正、对神虔敬，既不对邪恶无端愤慨，也不奴役于任何人的无知，既不把整体所分配的事物当作异己之物来接受，或当作不可忍受的事物来忍受，也不让他的理智与这微贱肉体的激情发生共鸣。