§6.41.1Ὅ τι ἂν τῶν ἀπροαιρέτων ὑποστήσῃ σαυτῷ ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἀνάγκη κατὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ τοιούτου κακοῦ ἢ τὴν ἀπότευξιν τοῦ τοιούτου ἀγαθοῦ μέμψασθαί σε θεοῖς καὶ ἀνθρώπους δὲ μισῆσαι τοὺς αἰτίους ὄντας ἢ ὑποπτευομένους ἔσεσθαι τῆς ἀποτεύξεως ἢ τῆς περιπτώσεως·
在那些不取决于我们意志的事物中，无论你把什么设想为自己的善或恶，一旦遭遇那样的恶或未能获得那样的善，你就不可避免地会指责神明，并且憎恨那些造成——或被怀疑将要造成——这一错失或遭遇的人们。
καὶ ἀδικοῦμεν δὴ πολλὰ διὰ τὴν πρὸς ταῦτα διαφοράν.
事实上，我们正是因为对这些事物的区分而犯下了许多不义。
ἐὰν δὲ μόνα τὰ ἐφ’ ἡμῖν ἀγαθὰ καὶ κακὰ κρίνωμεν, οὐδεμία αἰτία καταλείπεται οὔτε θεῷ ἐγκαλέσαι οὔτε πρὸς ἄνθρωπον στῆναι στάσιν πολεμίου.
但如果我们只把取决于我们自身的事物判定为善与恶，那么，既没有理由去指责神明，也没有理由对人采取敌对的态度。