§6.41.1Ὅ τι ἂν τῶν ἀπροαιρέτων ὑποστήσῃ σαυτῷ ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἀνάγκη κατὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ τοιούτου κακοῦ ἢ τὴν ἀπότευξιν τοῦ τοιούτου ἀγαθοῦ μέμψασθαί σε θεοῖς καὶ ἀνθρώπους δὲ μισῆσαι τοὺς αἰτίους ὄντας ἢ ὑποπτευομένους ἔσεσθαι τῆς ἀποτεύξεως ἢ τῆς περιπτώσεως·
自分の意志に依存しない事柄のうち、あなたが何を自分にとって善または悪と想定するにせよ、そのような悪に遭遇したり、そのような善を逃したりするのに応じて、あなたが神々を非難し、また、その不達や遭遇の原因である、あるいは原因になるであろうと疑われる人間たちを憎むことは避けられない。
καὶ ἀδικοῦμεν δὴ πολλὰ διὰ τὴν πρὸς ταῦτα διαφοράν.
そして実際、私たちはこれらの事柄に対する価値の区別のゆえに、多くの不義を犯している。
ἐὰν δὲ μόνα τὰ ἐφ’ ἡμῖν ἀγαθὰ καὶ κακὰ κρίνωμεν, οὐδεμία αἰτία καταλείπεται οὔτε θεῷ ἐγκαλέσαι οὔτε πρὸς ἄνθρωπον στῆναι στάσιν πολεμίου.
しかし、もし私たちが、自分たち次第である事柄だけを善または悪と判定するならば、神を咎める理由も、人間に対して敵対的な立場に立つ理由も、まったく残されないのである。