§5.15.1Οὐδὲν τούτων ῥητέον ἀνθρώπου, ἃ ἀνθρώπῳ, καθὸ ἄνθρωπός ἐστιν, οὐκ ἐπιβάλλει.
\n在人作为人的限度内，凡是不属于人的东西，这些东西中没有一样可以说是属于人的。
οὐκ ἔστιν ἀπαιτήματα ἀνθρώπου οὐδὲ ἐπαγγέλλεται αὐτὰ ἡ τοῦ ἀνθρώπου φύσις οὐδὲ τελειότητές εἰσι τῆς τοῦ ἀνθρώπου φύσεως.
它们既不是人的要求，人的本性也不宣告它们，它们也不是人的本性的完善。
οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸ τέλος ἐν αὐτοῖς ἐστι τῷ ἀνθρώπῳ κείμενον οὐδέ γε τὸ συμπληρωτικὸν τοῦ τέλους, τὸ ἀγαθόν.
因此，对人而言，目的并不在于它们之中，那作为目的之补充的善也不在其中。
ἐπεὶ εἴ τι τούτων ἦν ἐπιβάλλον τῷ ἀνθρώπῳ, οὐκ ἂν τὸ ὑπερφρονεῖν αὐτῶν καὶ κατεξανίστασθαι ἐπιβάλλον ἦν οὐδὲ ἐπαινετὸς ἦν ὁ ἀπροσδεῆ τούτων ἑαυτὸν παρεχόμενος, οὐδ’ ἂν ὁ ἐλαττωτικὸς ἑαυτοῦ ἔν τινι τούτων ἀγαθὸς ἦν, εἴπερ ταῦτα ἀγαθὰ ἦν.
因为，如果这些东西中有任何一样是属于人的，那么轻视它们并抗拒它们就不可能是属于人的本分，那些使自己无需这些东西的人也不会受到赞扬，而如果这些东西确实是善，那么在其中任何一样上减少自己占有的人，也不可能是善的。
νῦν δ᾽, ὅσῳπερ πλείω τις ἀφαιρῶν ἑαυτοῦ τούτων ἢ τοιούτων ἑτέρων ἢ καὶ ἀφαιρούμενός τι τούτων ἀνέχηται, τοσῷδε μᾶλλον ἀγαθός ἐστιν.
但事实上，一个人越是剥夺自己这些东西或其他类似的东西，或者容忍自己被剥夺其中的一些东西，他就越是一个善人。