§4.33.1Αἱ πάλαι συνήθεις λέξεις νῦν γλωσσήματα·
昔日习以为常的词汇，如今已成古语。
οὕτως οὖν καὶ τὰ ὀνόματα τῶν πάλαι πολυυμνήτων νῦν τρόπον τινὰ γλωσσήματά ἐστι, Κάμιλλος, Καίσων, Οὐόλεσος, Δέντατος, κατ’ ὀλίγον δὲ καὶ Σκιπίων καὶ Κάτων, εἶτα καὶ Αὔγουστος, εἶτα καὶ Ἁδριανὸς καὶ Ἁντωνῖνος·
同样地，曾经备受赞美之人的名字，如今在某种意义上也都成了古语：卡米卢斯、凯索、沃莱苏斯、登塔图斯，不久之后是西庇阿和加图，接着是奥古斯都，再接着是哈德良和安敦尼。
ἐξίτηλα γὰρ πάντα καὶ μυθώδη ταχὺ γίνεται, ταχὺ δὲ καὶ παντελὴς λήθη κατέχωσεν.
因为一切都迅速消逝、变为神话，转瞬间完全的忘却便将它们掩埋。
καὶ ταῦτα λέγω ἐπὶ τῶν θαυμαστῶς πως λαμψάντων· οἱ γὰρ λοιποὶ ἅμα τῷ ἐκπνεῦσαι ʽἄιστοι, ἄπυστοιʼ.
而我所说的，还是那些曾以奇特光芒闪耀的人；至于其余的人，一旦咽气，便立刻“无影无踪，无人知晓”。
τί δὲ καὶ ἔστιν ὅλως τὸ ἀείμνηστον;
那么，所谓的万世留名究竟是什么？
ὅλον κενόν.
完全是空虚。
τί οὖν ἐστι περὶ ὃ δεῖ σπουδὴν εἰσφέρεσθαι;
那么，有什么是值得我们热切追求的呢？
ἓν τοῦτο, διάνοια δικαία καὶ πράξεις κοινωνικαὶ καὶ λόγος, οἷος μήποτε διαψεύσασθαι, καὶ διάθεσις ἀσπαζομένη πᾶν τὸ συμβαῖνον ὡς ἀναγκαῖον, ὡς γνώριμον, ὡς ἀπ’ ἀρχῆς τοιαύτης καὶ πηγῆς ῥέον.
唯有这一件事：正直的心灵、造福社会的行动、绝不欺人的言语，以及一种将所发生的一切视为必然、视为熟悉、视为源自那样的始基和泉源而加以欢迎的态度。