§1.8.1Παρὰ Ἀπολλωνίου τὸ ἐλεύθερον καὶ ἀναμφιβόλως ἀκύβευτον καὶ πρὸς μηδὲν ἄλλο ἀποβλέπειν μηδὲ ἐπ’ ὀλίγον ἢ πρὸς τὸν λόγον· καὶ τὸ ἀεὶ ὅμοιον, ἐν ἀλγηδόσιν ὀξείαις, ἐν ἀποβολῇ τέκνου, ἐν μακραῖς νόσοις· καὶ τὸ ἐπὶ παραδείγματος ζῶντος ἰδεῖν ἐναργῶς ὅτι δύναται ὁ αὐτὸς σφοδρότατος εἶναι καὶ ἀνειμένος· §1.8.2καὶ τὸ ἐν ταῖς ἐξηγήσεσι μὴ δυσχεραντικόν· καὶ τὸ ἰδεῖν ἄνθρωπον σαφῶς ἐλάχιστον τῶν ἑαυτοῦ καλῶν ἡγούμενον τὴν ἐμπειρίαν καὶ τὴν ἐντρέχειαν τὴν περὶ τὸ παραδιδόναι τὰ θεωρήματα· καὶ τὸ μαθεῖν πῶς δεῖ λαμβάνειν τὰς δοκούσας χάριτας παρὰ φίλων, μήτε ἐξηττώμενον διὰ ταῦτα μήτε ἀναισθήτως παραπέμποντα.
从阿波罗尼乌斯那里，我学到了：自由与毫不动摇的坚定；哪怕是极短暂的片刻，也不仰赖理性之外的任何事物；在剧烈的痛苦中、在失去孩子时、在长期的疾病中，始终保持如一；通过一个活生生的榜样清楚地看到，同一个人既可以极其严厉，又可以温和宽容；在讲解时毫不显出不耐烦；清晰地看到一个人，他显然将自己传授理论的经验和熟练技巧视为自身诸多优点中最微不足道的一个；以及学到如何接受朋友们所谓的“恩惠”，既不因此贬低自己，也不无动于衷地予以回绝。