§1.31.1φιλία δʼ ἐστὶν μεσότης κολακείας καὶ ἔχθρας, ἔστιν δὲ περὶ πράξεις καὶ λόγους·
友善是谄媚与敌意之间的中庸，并且与言行有关。
ὁ μὲν γὰρ κόλαξ ἐστὶν ὁ πλείω τῶν προσηκόντων καὶ ὄντων προστιθείς, ὁ δὲ ἀπεχθητικὸς ἐχθρὸς καὶ τῶν ὑπαρχόντων περιαιρῶν.
因为谄媚者是那种比得体和实际的情况添加更多的人，而讨人厌者则是敌对的，并且连实际存在的东西也要剥夺。
οὐδέτερος οὖν ὀρθῶς ἐπαινετὸς ἐστίν, ὁ δὲ φίλος ἀνὰ μέσον τούτων· §1.31.2οὔτε γὰρ πλείω τῶν ὑπαρχόντων προσθήσει, οὔτʼ ἐπαινέσει τὰ μὴ προσήκοντα, οὔτʼ αὖ πάλιν ἐλάττω ποιήσει, οὔτε πάντως ἐναντιώσεται παρὰ τὸ δοκοῦν αὑτῷ.
因此，两者都不值得正当的称赞，而朋友则处于它们之间；因为他既不会增加比实际存在更多的事物，也不会称赞不得体的事情，反之亦然，他既不会减少它，也不会违背自己的看法而一味反对。