§1.19.1— ἀρετῆς δέ γʼ ἐστὶ τέλος τὸ καλόν.
——然而，德性的目的是高尚。
τούτου ἄρʼ ἐστὶ[ν ἡ ἀρετὴ] στοχαστικὴ μᾶλλον ἢ ἐξ ὧν ἔσται.
因此，[德性]所瞄准的更是这一目的，而不是通往它的手段（即由此产生的东西）。
ἔτι δὲ καὶ ταῦτα ταύτης.
此外，这些手段也属于德性。
ὅλως δὲ δὴ φαίνεται ἄτοπον· ἴσως γὰρ ἂν ἐν γραφικῇ εἴη τις ἀγαθὸς μιμητής, ὅμως δὲ οὐκ ἂν ἐπαινεθείη, ἂν μὴ τὸν σκοπὸν θῇ τὰ βέλτιστα μιμεῖσθαι.
但总的来说，这确实显得很奇怪；因为也许在绘画中，有人是一个好的模仿者，但如果他不把模仿最美好的事物作为目标，他仍不会受到赞扬。
τῆς ἀρετῆς ἄρα παντελῶς τοῦτʼ ἐστίν, τὸ καλὸν προθέσθαι.
因此，确立高尚的目的完全属于德性。
διὰ τί οὗν, ἄν τις εἴποι, πρότερον μὲν ἐλέγομεν τὴν ἐνέργειαν κρεῖττον εἶναι ἢ τὴν ἕξιν τὴν αὐτήν, νῦν δὲ οὐκ ἐξ οὗ ἡ ἐνέργεια, τοῦτο τῇ ἀρετῇ ἀποδίδομεν ὡς κάλλιον, ἀλλʼ ἐν οὐκ ἔστιν ἐνέργεια;
那么，有人可能会问，为什么我们以前说活动比状态本身更好，而现在我们却不把活动所由以产生的东西作为更美好的东西归于德性，反而归于没有活动的东西呢？
ναί, ἀλλὰ καὶ νῦν φαμεν τοῦτο ὁμοίως, τὴν ἐνέργειαν τῆς ἕξεως βέλτιον εἶναι.
是的，但即使在现在，我们同样认为活动比状态更好。
οἱ γὰρ ἄλλοι ἄνθρωποι τὸν σπουδαῖον θεωροῦντες κρίνουσιν ἐκ τοῦ πράττειν, διὰ τὸ μὴ δυνατὸν εἶναι δηλῶσαι τὴν ἑκάστου προαίρεσιν ἣν ἔχει, ἐπεὶ εἰ ἦν εἰδέναι τὴν ἑκάστου γνώμην, ὡς ἔχει πρὸς τὸ καλόν, καὶ ἄνευ τοῦ πράττειν σπουδαῖος ἂν ἐδόκει εἶναι.
因为其他人在观察优秀的人时，是通过其行为来判断的，因为要表明每个人所抱有的选择是不可能的；因为如果能够知道每个人的心思如何对待高尚，那么即使没有行为，他也会被认为是优秀的。
[ἐπεὶ δὲ μεσότητάς τινας τῶν παθῶν κατηρ θᾶ, λεκτέον ἂν εἴη περὶ ποῖα τῶν παθῶν εἰσίν.
[既然已经把一些情感的中庸确立，那么就应该讨论它们是关于哪些情感的。
]
]