§292ΙΠ. πονηρόν γʼ, ὦ Σώκρατες, γέλωτα·
希庇阿斯：那是个微不足道的笑声，苏格拉底。
ὅταν γὰρ πρὸς ταῦτα ἔχῃ μὲν μηδὲν ὅτι λέγῃ, γελᾷ δέ, αὑτοῦ καταγελάσεται καὶ ὑπὸ τῶν παρόντων αὐτὸς ἔσται καταγέλαστος.
因为当他对这些提议无话可说却只管笑时，他是在嘲笑他自己，并且在旁人看来，他自己也会成为笑柄。
ΣΩ. ἴσως οὕτως ἔχει·
苏格拉底：也许是这样。
ἴσως μέντοι ἐπί γε ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει, ὡς ἐγὼ μαντεύομαι, κινδυνεύσει οὐ μόνον μου καταγελᾶν.
然而，正如我所预料的，对于这个回答，他恐怕不仅仅会嘲笑我。
ΙΠ. ἀλλὰ τί μήν;
希庇阿斯：那还会怎么样呢？
ΣΩ. ὅτι, ἂν τύχῃ βακτηρίαν ἔχων, ἂν μὴ ἐκφύγω φεύγων αὐτόν, εὖ μάλα μου ἐφικέσθαι πειράσεται.
苏格拉底：那就是，如果他碰巧手拿手杖，除非我逃跑避开他，否则他会狠狠地揍我一顿。
ΙΠ. πῶς λέγεις;
希庇阿斯：你怎么这么说？
δεσπότης τίς σου ὁ ἄνθρωπός ἐστιν, καὶ τοῦτο ποιήσας οὐκ ἀχθήσεται καὶ δίκας ὀφλήσει;
那个人是你的什么主人吗？ 他做了这种事难道不会被逮捕并判处赔偿吗？
ἢ οὐκ ἔνδικος ὑμῖν ἡ πόλις ἐστίν, ἀλλʼ ἐᾷ ἀδίκως τύπτειν ἀλλήλους τοὺς πολίτας;
还是说你们的城邦没有法治，反而允许公民们彼此不义地殴打？
ΣΩ. οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἐᾷ.
苏格拉底：绝不允许。
ΙΠ. οὐκοῦν δώσει δίκην ἀδίκως γέ σε τύπτων.
希庇阿斯：那么，他如果不义地殴打你，就会受到惩罚。
ΣΩ. οὔ μοι δοκεῖ, ὦ Ἱππία, οὔκ, εἰ ταῦτά γε ἀποκριναίμην, ἀλλὰ δικαίως, ἔμοιγε δοκεῖ.
苏格拉底：在我看来并非如此，希庇阿斯，不，如果我做出这样的回答，在我看来，那是他理所应当殴打我。
ΙΠ. καὶ ἐμοὶ τοίνυν δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, ἐπειδήπερ γε αὐτὸς ταῦτα οἴει.
希庇阿斯：那么在我看来也是如此，苏格拉底，既然你自个儿都这么认为。
ΣΩ. οὐκοῦν εἴπω σοι καὶ ᾗ αὐτὸς οἴομαι δικαίως ἂν τύπτεσθαι ταῦτα ἀποκρινόμενος;
苏格拉底：那么，要不要我告诉你，我自己为什么认为做出这些回答会挨一顿合理的揍？
ἢ καὶ σύ με ἄκριτον τυπτήσεις;
或者你也打算不加审判地殴打我？
ἢ δέξῃ λόγον;
还是说你会听取我的解释？
ΙΠ. δεινὸν γὰρ ἂν εἴη, ὦ Σώκρατες, εἰ μὴ δεχοίμην·
希庇阿斯：如果我不听，那可真是太糟糕了，苏格拉底。
ἀλλὰ πῶς λέγεις;
不过，你到底是什么意思？
ΣΩ. ἐγώ σοι ἐρῶ, τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ νυνδή, μιμούμενος ἐκεῖνον, ἵνα μὴ πρὸς σὲ λέγω ῥήματα, οἷα ἐκεῖνος εἰς ἐμὲ ἐρεῖ, χαλεπά τε καὶ ἀλλόκοτα.
苏格拉底：我会像刚才那样模仿他来告诉你，免得我直接对你说出那些他会对我说出的粗暴而古怪的话。
εὖ γὰρ ἴσθι,
εἰπέ μοι,
φήσει,
ὦ Σώκρατες, οἴει ἂν ἀδίκως πληγὰς λαβεῖν, ὅστις διθύραμβον τοσουτονὶ ᾁσας οὕτως ἀμούσως πολὺ ἀπῇσας ἀπὸ τοῦ ἐρωτήματος;
你要确信： ‘告诉我，’他会说，‘苏格拉底，你这个唱了这么长一首迪提朗布斯，却唱得如此不合乐调、且远远偏离了问题的人，难道认为自己挨揍是不公道的吗？
πῶς δή;
’ ‘怎么会呢？
φήσω ἐγώ.
’我会说。
ὅπως;
‘怎么会？
φήσει· οὐχ οἷός τʼ εἶ μεμνῆσθαι ὅτι τὸ καλὸν αὐτὸ ἠρώτων, ὃ παντὶ ᾧ ἂν προσγένηται, ὑπάρχει ἐκείνῳ καλῷ εἶναι, καὶ λίθῳ καὶ ξύλῳ καὶ ἀνθρώπῳ καὶ θεῷ καὶ πάσῃ πράξει καὶ παντὶ μαθήματι;
’他会说：‘你难道记不起来，我问的是美本身，即无论它附加在什么上面，那个东西——无论是石头、木头、人、神、任何行动还是任何学问——都会因此成为美的？
αὐτὸ γὰρ ἔγωγε, ὤνθρωπε, κάλλος ἐρωτῶ ὅτι ἐστίν, καὶ οὐδέν σοι μᾶλλον γεγωνεῖν δύναμαι ἢ εἴ μοι παρεκάθησο λίθος, καὶ οὗτος μυλίας, μήτε ὦτα μήτε ἐγκέφαλον ἔχων.
因为，老兄，我问的是美本身是什么，而我对你把这话说清楚，就跟你像块石头——而且还是块磨盘石——一样坐在我身边，既没有耳朵也没有大脑没什么两样。
εἰ οὖν φοβηθεὶς εἴποιμι ἐγὼ ἐπὶ τούτοις τάδε, ἆρα οὐκ ἂν ἄχθοιο, ὦ Ἱππία;
’ 那么，如果我因害怕而对这些话做出如下回答，希庇阿斯，你难道不会生气吗？
ἀλλὰ μέντοι τόδε τὸ καλὸν εἶναι Ἱππίας ἔφη· καίτοι ἐγὼ αὐτὸν ἠρώτων οὕτως ὥσπερ σὺ ἐμέ, ὃ πᾶσι καλὸν καὶ ἀεί ἐστι.
‘不过，希庇阿斯确实说过，这就是美；然而我问他的，正如你问我的一样，是对所有人而言且在任何时候都是美的东西。
πῶς οὖν φῄς;
’那么你怎么说？
οὐκ ἀχθέσῃ, ἂν εἴπω ταῦτα;
如果我这么说，你不会生气吧？
ΙΠ. εὖ γʼ οὖν οἶδα, ὦ Σώκρατες, ὅτι πᾶσι καλὸν τοῦτʼ ἐστίν, ὃ ἐγὼ εἶπον, καὶ δόξει.
希庇阿斯：苏格拉底，我确信，我所说的那个东西对所有人来说都是美的，而且也必将被认为如此。
ΣΩ.
ἦ καὶ ἔσται;
苏格拉底：‘它也确实将是美的吗？
φήσει· ἀεὶ γάρ που τό γε καλὸν καλόν.
’他会说，‘因为美的东西当然在任何时候都是美的。
ΙΠ. πάνυ γε.
’ 希庇阿斯：当然如此。
ΣΩ.
οὐκοῦν καὶ ἦν;
苏格拉底：‘那么它过去也是美的吗？
φήσει.
’他会说。
ΙΠ. καὶ ἦν.
希庇阿斯：过去也是美的。