§360ΣΩ. ὀρθῶς γε, ἔφην ἐγώ.
苏格拉底：“确实非常正确，”我说道。
ἀλλὰ ποτέρους φῂς εἰς τὸν πόλεμον οὐκ ἐθέλειν ἰέναι, καλὸν ὂν καὶ ἀγαθόν;
“但是，你认为在去战争是美好且善的情况下，哪一种人是不愿意去的呢？
—
τοὺς δειλούς,
ἦ δʼ ὅς.
” ——“懦夫，”他说道。
—οὐκοῦν, ἦν δʼ ἐγώ, εἴπερ καλὸν καὶ ἀγαθόν, καὶ ἡδύ;
——“那么，”我说道，“如果它确实是美好且善的，是不是也是令人愉快的呢？
—
ὡμολόγηται γοῦν,
ἔφη.
” ——“无论如何，这已经是同意了的，”他说道。
—ἆρʼ οὖν γιγνώσκοντες οἱ δειλοὶ οὐκ ἐθέλουσιν ἰέναι ἐπὶ τὸ κάλλιόν τε καὶ ἄμεινον καὶ ἥδιον;
——“那么，懦夫是在知道这一点的情况下，才不愿意走向那更美好、更善、且更令人愉快的事物吗？
—
ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐὰν ὁμολογῶμεν,
ἔφη,
διαφθεροῦμεν τὰς ἔμπροσθεν ὁμολογίας.
” ——“但是，如果我们连这也同意了，”他说道，“我们就会毁掉之前的那些协议了。
—τί δʼ ὁ ἀνδρεῖος;
” ——“那么勇敢的人呢？
οὐκ ἐπὶ τὸ κάλλιόν τε καὶ ἄμεινον καὶ ἥδιον ἔρχεται;
他难道不是走向更美好、更善、且更令人愉快的事物吗？
—
ἀνάγκη,
ἔφη,
ὁμολογεῖν.
” ——“必须，”他说道，“予以承认。
—οὐκοῦν ὅλως οἱ ἀνδρεῖοι οὐκ αἰσχροὺς φόβους φοβοῦνται, ὅταν φοβῶνται, οὐδὲ αἰσχρὰ θάρρη θαρροῦσιν;
” ——“那么，总的来说，勇敢的人在感到害怕时不会害怕可耻的害怕，也不会怀有可耻的信心，对吗？
—
ἀληθῆ,
ἔφη.
” ——“对的，”他说道。
—εἰ δὲ μὴ αἰσχρά, ἆρʼ οὐ καλά;
——“如果不是可耻的，那不就是美好的吗？
—ὡμολόγει.
” ——他承认了。
—εἰ δὲ καλά, καὶ ἀγαθά;
——“如果是美好的，那也是善的吗？
—
ναί.
” ——“是的。
—οὐκοῦν καὶ οἱ δειλοὶ καὶ οἱ θρασεῖς καὶ οἱ μαινόμενοι τοὐναντίον αἰσχρούς τε φόβους φοβοῦνται καὶ αἰσχρὰ θάρρη θαρροῦσιν;
” ——“那么，懦夫、鲁莽者和疯狂者，相反，是在害怕可耻的害怕，并且怀有可耻的信心，对吗？
—ὡμολόγει. —θαρροῦσιν δὲ τὰ αἰσχρὰ καὶ κακὰ διʼ ἄλλο τι ἢ διʼ ἄγνοιαν καὶ ἀμαθίαν;
” ——他承认了 ——“他们对可耻和邪恶的事物怀有信心，难道是因为无知和愚昧以外的其它原因吗？
—
οὕτως ἔχει,
ἔφη.
” ——“确实如此，”他说道。
—τί οὖν; τοῦτο διʼ ὃ δειλοί εἰσιν οἱ δειλοί, δειλίαν ἢ ἀνδρείαν καλεῖς;
——“那么，懦夫之所以是懦夫的那个东西，你称之为懦弱还是勇敢？
—
δειλίαν ἔγωγʼ,
ἔφη.
” ——“我称之为懦弱，”他说道。
—δειλοὶ δὲ οὐ διὰ τὴν τῶν δεινῶν ἀμαθίαν ἐφάνησαν ὄντες;
——“而懦夫难道不是因为对可怕事物的无知才显现为懦夫的吗？
—
πάνυ γʼ,
ἔφη.
” ——“当然是，”他说道。
—διὰ ταύτην ἄρα τὴν ἀμαθίαν δειλοί εἰσιν;
——“那么，正是因为这种无知，他们才是懦夫吗？
—ὡμολόγει.
” ——他承认了。
—διʼ ὃ δὲ δειλοί εἰσιν, δειλία ὁμολογεῖται παρὰ σοῦ;
——“而他们之所以是懦夫的那个东西，在你看来被同意是懦弱吗？
—συνέφη.
” ——他同意了。
—οὐκοῦν ἡ τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν ἀμαθία δειλία ἂν εἴη;
——“那么，对可怕与不可怕事物的无知，难道不就是懦弱吗？
—ἐπένευσε.
” ——他点头了。
—ἀλλὰ μήν, ἦν δʼ ἐγώ, ἐναντίον ἀνδρεία δειλίᾳ.
——“但是，”我说道，“勇敢与懦弱是相反的吧。
—ἔφη.
” ——他说正是。
—οὐκοῦν ἡ τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν σοφία ἐναντία τῇ τούτων ἀμαθίᾳ ἐστίν;
——“那么，关于可怕与不可怕事物的智慧，是与关于这些事物的无知相反的吧？
—καὶ ἐνταῦθα ἔτι ἐπένευσεν.
” ——在这里他依然点头。
—ἡ δὲ τούτων ἀμαθία δειλία;
——“而关于这些事物的无知，就是懦弱吧？
—πάνυ μόγις ἐνταῦθα ἐπένευσεν.
” ——在这里他极其勉强地勉强点了头。
—ἡ σοφία ἄρα τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν ἀνδρεία ἐστίν, ἐναντία οὖσα τῇ τούτων ἀμαθίᾳ;
——“那么，关于可怕与不可怕事物的智慧，由于是与关于这些事物的无知相反的，所以就是勇敢，对吗？
—οὐκέτι ἐνταῦθα οὔτʼ ἐπινεῦσαι ἠθέλησεν ἐσίγα τε.
” ——在这里他再也不愿意点头，保持了沉默。
—καὶ ἐγὼ εἶπον· τί δή, ὦ Πρωταγόρα, οὔτε σὺ φῂς ἃ ἐρωτῶ οὔτε ἀπόφῃς;
——于是我说道：“为什么呢，普罗泰戈拉，你对我所问的事情既不说‘是’也不说‘不’呢？
—
αὐτός,
ἔφη,
πέρανον.
” ——“你自己，”他说道，“来结束它吧。
—ἕν γʼ, ἔφην ἐγώ, μόνον ἐρόμενος ἔτι σέ, εἴ σοι ὥσπερ τὸ πρῶτον ἔτι δοκοῦσιν εἶναί τινες ἄνθρωποι ἀμαθέστατοι μέν, ἀνδρειότατοι δέ.
” ——“我只想，”我说道，“再问你最后一个问题，你是否还像最初那样认为，存在着一些既极度无知又极度勇敢的人。
—
φιλονικεῖν μοι,
ἔφη,
δοκεῖς, ὦ Σώκρατες, τὸ ἐμὲ εἶναι τὸν ἀποκρινόμενον·
” ——“苏格拉底，”他说道，“你似乎非要赢我、让我来当回答者不可。
χαριοῦμαι οὖν σοι, καὶ λέγω ὅτι ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀδύνατόν μοι δοκεῖ εἶναι.
那么我就满足你，我说，根据之前所达成的协议，这在我看来似乎是不可能的。
οὔτοι, ἦν δʼ ἐγώ, ἄλλου ἕνεκα ἐρωτῶ πάντα ταῦτα ἢ σκέψασθαι βουλόμενος πῶς ποτʼ ἔχει τὰ περὶ τῆς ἀρετῆς καὶ τί ποτʼ ἐστὶν αὐτό, ἡ ἀρετή.
” ——“绝非如此，”我说道，“我问这一切，没有别的目的，只是想要考察关于美德的事情究竟处于什么状态，以及美德本身到底是什么。 ”